bifidus
bifidus, cleft, parted, split
bĭfĭdus, a, um, adj. [bis-findo],
- cleft or divided into two parts (the usual form; rarer bifidatus and bifissus): bifidos relinquit Rima pedes, Ov. M. 14, 303: ridicae, Col. 4, 33, 4: lingua, Plin. 11, 37, 65, § 171: stirps, id. 17, 20, 34, § 150: cursus venarum, id. 16, 39, 76, § 195: iter, Val. Fl. 1, 570.
bifidus, a, um (bis u. findo), in zwei Teile gespalten, -geteilt, pedes, Ov.: ungulae, Plin. u. Amm.: lingua, Plin.: ridicae, Col.: iter, Val. Flacc.
dumque tremunt bifido corruptae scismate partes
~a, bis divisa,twidæledu
bifidus , a, um. adj. et, v. bifissus
See an image
See an image
bifidus
adj.
- bi-+2 FID-, cleft, parted, split: pedes, O.