bifax
bĭfax, dīfax,
- two-faced, διπρόσωπος, Gloss. Lat. Gr. [bis-facies].
bĭfax, ācis (bis, facies), qui a deux visages : Gloss. Scal.
Sed si quid forte impolitum vel vitiosum per immunda labia dixi, bicipiti labii vestri forcipe per igniferum Esaianum altaris Dei carbonem tangite, et præputium inculti logii Bifacis ter quaternis cultris Ben-Nun quinis denis digitulis humatis cum plebis præcidite prioris præputiis.
Isidorus Pacensis Episcopus in Chron. æra 772 :Quid in synagoga decurris ad Bifarios.
Arabas sine effectu ad propugnacula Maurorum mittens, navibus præstolabiliter adventatis, maria transnatat : si quos ex eis contradictores vel Bifarios, seu male machinatores aut hæreticos, quos illi augeres vocant, reperit, gladio jugulat.
mali machinatores... quos illi Asures vocant, etc.
Contradictores, Bifarios, et rebelles interfecit.Hinc forte
Beffa, Italis pro ludificatione, et
Beffareiisdem, nostris
Beffa, et Ferrarium in
Buffa.