biformatus
biformatus, of two forms, double
bĭ-formātus, a, um, adj. [bis],
- doubleformed, two-shaped: non biformato impetu Centaurus (poet. for biformatus Centaurus impetu), Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20 Kühner; v. biformis.
bifōrmātus, a, um (bis u. formo), doppeltgestaltet, biformato impetu centaurus, Cic. poët. Tusc. 2, 20.
bĭfōrmātus, a, um (bis, forma), à double forme : [poet.] Cic. Tusc. 2, 20 || et bĭfōrmis, e, Janus biformis Ov. F. 1, 87, Janus au double visage ; biformes partus Tac. Ann. 12, 64, enfants monstrueux.
bi-fōrmātus
adj.,
- of two forms, double: impetus, C. (poet.).