bifarie
bifāriē, Adv. (bifarius), zweifach, Cassiod. de orat. 1. p. 601 ed. Garet. Victorin. Petav. fabric. mundi p. 313 M.
[syllabae ] longae‥fiunt‥natura quidem ~ie, aut productione videlicet singularum vocalium‥aut duarum conjunctione
ipsa auctoritate ~ie divisa
hoc experimentum ~ie inveni
~ie‥dividere aequali lance
ubi dividitur jus proprietatis‥quandoque ~ie, trifarie, quadrifarie per subdivisiones
tanti principis qui duorum regnorum regimini presidens ~ie coronatur(
bĭfārĭē, c. bifariam : Isid. Diff. 1, 522.