biformis
biformis, of double form, two-formed, two-shaped
bifōrmis, is: adj. (bis and fōrma), of twofold shape or form, two-formed, 6.25.
bĭformis, e, adj. [bis-forma],
- double or two-formed, two-shaped (poet. or in post-Aug. prose): proles biformis Minotaurus, Verg. A. 6, 25: Scyllae, id. ib. 6, 286; Ov. M. 8, 156: Janus, id. F. 1, 89; 5, 424: (Hermaphroditus), id. M. 4, 387: pater, i. e. Chiron, id. ib. 2, 664: Nessus, id. ib. 9, 121: Hodites, id. ib. 12, 456: monstrum, id. ib. 8, 156: a Centaur, id. Am. 2, 12, 19; Claud. in Rufin. 1, 329 (cf. biformatus): Pan, Col. 10, 427: Glaucus, Claud. Rapt. Pros. 3, 12: Cecrops, Just. 2, 6, 7.—Trop., of a poet (as man and swan): vates, * Hor. C. 2, 20, 3: biformes hominum partus, Tac. A. 12, 64.
bifōrmis, e (bis u. forma) = δίμορφος (Gloss.), von doppelter Gestalt, doppelgestaltig, zweigestaltig, a) v. Lebl.: adverbiorum bif. regula, Rhemn. Palaem. 546, 21: bif. littera, der für zwei griechische gesetzt wird, Mar. Victorin, 1, 3, 16 G. p. 6, 13 K. – b) von leb. Wesen: Cecrops, Iustin.: biformes hominum partus, doppelgeschlechtliche, Tac.: monstra, Paneg. vet.: proles b. Minotaurus, Verg.: u. so monstrum, v. Minotaurus, Ov.: Ianus, Ov.: Glaucus, Claud.: poet., vates, beflügelter Dichter, Hor. carm. 2, 20, 2 (vgl. O. Jahn im Hermes 2, 244).
sum mihi dissimilis, vultu membrisque biformis
~is,twihiowe, swa swa bið healf mon and healf fear
catulos [canis et simie ] ‥ tam deformes ~is nature formas abhorrens
graduum collatio, facta biformi / lege
biformem / reddit enim faciem dissona prosa metro
bifōrmis e, adj.
- bi-+forma, of double form, two-formed, two-shaped: Minotaurus, V.: Ianus, O.: pater, i. e. Chiron, O.—Fig., of a poet.: vates, H.