canturio
cantŭrĭo, īre, v. desid. n. and a. [cano],
- to chirp (post-class. and rare): canturire melicam, belle diverbia dicere (vulg.: canturire belle diverbia, adicere melicam), Petr. 64, 2 N. cr.; Paul. ex Fest. s. v. dagnades, p. 68.
canturio, īre (cano), singen, melica, Petr. 64, 2: v. Vögeln, Paul. ex Fest. 68, 16. Not. Tir. 107, 41.
cantŭrĭō, (16) īre (cano), intr., chantonner, fredonner : Petr. 64, 2.