causidicatio
causĭdĭcātĭo, ōnis, f. [causidicus],
- the speech of an advocate, Front. Ep. ad M. Anton. 2, p. 298.
causidicātio, ōnis, f. (causidicor), die Sachführung, Advokatur, Fronto ep. ad amic. 2, 6. p. 193, 2 N. Vgl. Gloss. ›causidicatio, δικολογία‹.
causĭdĭcātĭō, ōnis, f. (causidicor), plaidoirie : Fronto Ep. ad amic. 2, 6.