causatio
causātĭo, ōnis, f. [causa, II. C.] (postclass.).
- A pretext, an excuse, apology, plea, Cod. Th. 3, 5, 2; Tert. ad Marc. 5, 20: aegri corporis, Gell. 20, 1, 30.—
- II A disease: rara, Pall. 1, 4, 1.
causātio, ōnis, f. (causor), I) die Vorschützung, Entschuldigung, Cod. Theod. u.a.: causationes innectere, Augustin. ep. 29, 3. – bes. aegri corporis, Gell. 20, 1, 30. – dah. die Kränklichkeit, Pallad. 1, 4, 1. – II) die Anklage, Beschwerde, Ps. Augustin. Manich. 6, 2. Salv. de gub. dei 4, 8. – Plur., der Prozeß, malae insinuationes et acerbae causationes, Firm. math. 6, 11. p. 156, 16.
si aliqua ~o vel necessitas ei advenerit que per legem definiri non potuerit(
silvas de B. et C. ‥ abbas F. [ob. 1117 ] a regis forestariorum ~onibus funditus quietas ‥ regio obtinuit decreto
eligentur ‥ tot [milites ] ut sine omni contradictione et ~one possit absenti cum redierit satisfieri
quod ‥ habeant warennam suam ‥ sine ulla vexatione, ~one, impedimento vel gravamine
per quos casus ‥ habitatores finium illorum ‥ per falsas impositiones et fra[u ]dulentas ~ones et accusationes gravamen incurrere solent immoderatum
si ~o justa fuerit, alia ‥ appretiatione vel assignatione opus erit
aliud est causas in causando sive secundum ~ones esse essencialiter ordinatas, et aliud est ea que sunt cause esse essencialiter ordinata
dependencia includit per se ~onem
ista incipient causare hanc ordinanciam ~one superaddita; igitur adhuc non est plene causata, quia oporteret ad incomplecionem ~onis quod vel causatum vel aliqua ejus pars esset omnino causanda et nondum causata
in hac ‥ amicicie clamide [spiritus diffidencie ] causat ingratitudinis scissuram magnam. cujus ‥ ~onis motivum. dubitativa patris opinio formaverat in alumpnum
causātĭō, ōnis, f. (causor), ¶ 1 prétexte : causatio ægri corporis Gell. 20, 1, 30, excuse de la maladie || indisposition : Pall. 1, 4, 1 ¶ 2 accusation, plainte : Aug. Manich. 6, 2.
- 1. gegrond excuus, bezwaar;
- 2. geschil;
- 3. (med.) (oorzaak v.) ziekte.