cavillare

1 cavillare , to pin. b (p. ppl.) toothed (of a rake or harrow). to pinne, ~are CathA.  b 12‥ quod rastille quamplures spisso modo kevillate semper sequantur ligatores et tassatores in autumno Cart. Glouc. III 220; 1300 in j hercia ferro ~ata empta, ij s. Pipe Wint. (Taunton).

2 cavillare, ~ari [CL] , to scoff. b to cavil, quibble, raise captious objections. c to conduct (a suit) captiously. d (pr. ppl.) quibbling, captious. a690 jocistae ‥ ritu ‥ fraternae †hironia dilectionis obtentu ~abatur Aldh. Ep. 5; †cabillatur, cum convicio jocatur GlC C 42; 9‥ ~antes, tælende WW.  b s1119 imperator dolosus per diversas ambages ~abatur, fraudulenter nobiscum loquebatur Ord. Vit. XII 21 p. 384; s1268 qui liberius contra episcopates exactores quam contra regales valerent ~are Fl. Worc. Cont. C 202; forte aliquis pueriliter ~abit, dicens quod ‥ Ockham Pol. I 318.  c sive per quamcumque †bipertionem ~etur lis illa Hengham Magna 4 (cf. (v. bipartio)).  d [Hen. II] in causis differendis ~antissimus ut sepe jus venderet R. Niger II 169.