cavitas

cavitās, ātis, f. (cavus), die Höhlung, vasculorum, Th. Prisc. 4. fol. 317^a: oculorum, Cael. Aur. acut. 3, 2, 9: plantae, Cael. Aur. signif. diaet. pass. 149. p. 239 R.

cavitas , hollow, cavity. sagitta ejus ~atem temporis regis percussit Nen. HB 152; H. Hunt. HA I 7 (v. concavitas 2d); nec dicit ‘simum’ tantum ~atem, quia ‘simum’ dicit aliquam certam habitudinem ad nasum Duns Metaph. VII 4 p. 86; ~as, A. holwnehse WW.

căvĭtās, ātis, f. (cavus), cavité : C. Aur. Acut. 3, 2, 9.