căvillō,āre,Fort.Mart.2, 241, c. cavillor || [au pass.] être tourné en moquerie : Tert.Res.21 || căvillātus,a, um, qui a été trompé : Apul.M.3, 19.
, onis, qui cum follicea ignis flammam excitat, vel qui calamistram calefacit,
scilicet ferrum quo capilli crispantur. Hic vulgo Cinerarius dicitur.
Ugutio.