cavillator
cavillator, a jester, caviller
căvillātor (caulāt-, Plaut. Truc. 3, 2, 13 (681)), ōris, m. [cavillor],
- a jester, jeerer, caviller: facetus, Plaut. Mil. 3, 1, 46 (641): probus, id. Truc. 3, 2, 15 (683); * Cic. Att. 1, 13, 2; Gell. 4, 20, 3.—
- II Meton., a sophist, Sen. Ep. 102, 20.
cavillātor, ōris, m. (cavillor), I) der Humorist, Aufzieher, Stichler, Plaut., Cic. u.a. – II) der Sophist, Sen. ep. 102, 20.
facetissimus de aliquo suo perperam facto ~or
compulsi sunt idem cives regi persolvere ‥ ~orum consilio eandem pecunie summam
quod nullus vicecomes aliquos permittat ~ores ‥ loquelas in comitatu fovere vel manutenere
căvillātŏr, (16) ōris, m. (cavillor), ¶ 1 badin, plaisant : Pl. Mil. 642 ; Cic. Att. 1, 13, 2 ¶ 2 sophiste : Sen. Ep. 102, 20.
- 1. spotter;
- 2. (Sen.) sofist, schijngeleerde.
cavillātor ōris, m
- cavillor, a jester, caviller.