About Report a problem

Menu

celebro

celebro, to frequent, throng, crowd, fill

BWL

Graeci Cyrum laudibus celebrant
The Greeks were honoring Cyrus with praise
Antonius ludos Apollinares celebravit
Antonius celebrated the games of Apollo

Frieze-Dennison Vergil

celebrō, āvī, ātus, 1, a.: to attend or be present in great numbers; to attend, honor, 1.735; celebrate, 5.58; observe, 8.268. (celeber, frequented)

Could not find celebratae in Logeion dictionaries.

celebratae Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of celebro

See celebratae in Morpho

cĕlē̆bro, āvi, ātum, v. a. [celeber].
  • To go to a place or person in great numbers or often, to frequent, to fill (syn. frequento; class.): deūm delubra festis diebus, Lucr. 5, 1167: viam, Cic. Cael. 14, 34; id. Sest. 63, 131: domum alicujus, id. Mur. 34, 70: atria, Ov. M. 1, 172: silvas, id. ib. 10, 703: tecta, id. ib. 4, 444: forum, id. ib. 4, 144; cf.: forum maxime celebratum, Sall. J. 47, 1: Penates, i. e. domum redire, Tib. 1, 3, 33: me magistrum, id. 1, 4, 75.—
        • b Of a desired action (cf. celeber, B.), to do something frequently or in multitudes, to practise, engage in, say, use, employ, repeat, = frequento, etc.: intro abite atque haec cito celebrate, i.e. in company, all together, Plaut. Ps. 1, 2, 36 (167): ad eas artes, quibus a pueris dediti fuimus, celebrandas inter nosque recolendas, Cic. de Or. 1, 1, 2: cognitionem exercitationemque, id. ib. 3, 28, 110: genus divinationis, id. Div. 1, 2, 3; cf.: celebratum genus mortis, a kind of death suffered by many, Tac. H. 2, 49 fin.: necessitatem, Cic. de Or. 3, 38, 155: jurisdictionem, Liv. 6, 32, 1: popularem potestatem, id. 2, 42, 6: iambum, Quint. 10, 1, 96: seria ac jocos cum aliquo, Liv. 1, 4, 9.—
        • c Aliquid aliquā re, to fill up with something: contiones suas convicio cantorum, Cic. Sest. 55, 118: ripas carmine, Ov. M. 2, 252 (cf.: concelebrant ripas, Lucr. 2, 345): cujus litteris, famā, nuntiis celebrantur aures cottidie meae, i.e. are filled, full, Cic. Prov. Cons. 9, 22.—Poet.: juvenes multo sermone, to talk much with them, Tib. 1, 6, 17.—
  • II Meton.
    • A To go in great numbers to a celebration; hence, in gen., to celebrate, solemnize, keep a festival: festos dies, Cic. Arch. 6, 13; cf.: is (dies) festus celebratusque per omnem Africam, Sall. J. 66, 2; Cic. Pis. 22, 51; id. Cat. 3, 10, 23; Liv. 10, 37, 12; Tac. A. 15, 53; Suet. Aug. 75; id. Tib. 65 init.; Hor. S. 2, 2, 61; Ov. M. 4, 4: convivium omnium sermone laetitiāque, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66; Liv. 40, 14, 2; Tac. A. 4, 59; cf. coetum, Verg. A. 1, 735: conjugia, id. ib. 7, 555; cf. nuptias, Liv. 36, 11, 2; cf.: solemnia nuptiarum, Tac. A. 11, 26 fin.: officium nuptiarum, Suet. Claud. 26; and poet.: taedas jugales Thetidis, Cat. 64, 302: annua sacra, Verg. A. 8, 173; cf. id. ib. 5, 598 and 603: funus, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 49, 117; cf. exsequias, Liv. 25, 17, 5; 37, 22, 2: diem natalem Vitellii, Tac. H. 2, 95; Lact. 1, 20, 6; Plin. Ep. 10, 102 (103): natales, id. ib. 6, 30, 1; Tac. A. 6, 18; and absol.: totā celebrante Siciliā sepultus est, Nep. Timol. 5 fin.—
    • B To honor, praise, celebrate the praises of a person or thing, to celebrate in song (syn.: colere, laudare, illustrare): laus, quae non poetarum carminibus, non annalium monumentis celebratur, Cic. Rab. Post. 16, 43; cf. id. Planc. 39, 93: vestrum egressum ornando atque celebrando, id. Pis. 13, 31: fortuna res cunctas ex libidine magis quam ex vero celebrat obscuratque, Sall. C. 8, 1: talia carminibus, Verg. A. 8, 303: nomen alicujus scriptis, Cic. Fam. 5, 12, 1: facta pro maxumis, Sall. C. 8, 3: domestica facta, Hor. A. P. 287: se remque publicam haec faciundo, to make renowned, Sall. J. 85, 36: Mari virtutem in majus ( = ἐπὶ τὸ μεῖζον κοσμεῖν), id. ib. 73, 5: augereque aliquem, id. ib. 86, 3: honores alicujus, celebrate one’s honor, Verg. A. 12, 840: memoriam, Tac. H. 1, 78: victoriam ingenti fama, id. Agr. 39 al.: virum aut heroa lyrā, etc., Hor. C. 1, 12, 2: sepulcrum hominum conventu et epulis, Cic. Fl. 38, 95: memoriam nominis epulis, id. Fin. 2, 31, 103: litora ludis, Verg. A. 3, 280: sententiam magno assensu, Tac. A. 15, 22: mortem funere censorio, id. ib. 6, 27: aliquem admiratione, id. H. 2, 71: obsequio, id. A. 16, 33: funere publico, id. ib. 6, 11 fin.—
    • C Without the access. idea of extolling, in gen., to make something known, to publish abroad, proclaim: quibus in locis factum esse consulem Murenam nuntii litteraeque celebrassent, Cic. Mur. 41, 89: quod vocibus maledictisque celebratum est, id. Cael. 3, 6: quā re celebratā, id. Div. 1, 17, 31.
  • —cĕlĕbrā-tus, a, um, P. a.
  • I (Acc. to I. a.) Frequented, much visited: forum rerum venalium totius regni maxime celebratum, Sall. J. 47, 1.—
    • B (Acc. to I. b.) Customary, usual, frequent: tritum atque celebratum, Cic. Fl. 27, 65: celebratum est usque in proverbium, Quint. 1, 10, 21: schemata, id. 9, 2, 92: usus anuli celebratior, Plin. 33, 1, 6, § 28: verbum celebratius, Gell. 17, 2, 25 (cf. id. 17, 2, 25, § 17: verbum crebrius, and id. 17, 2, 25, § 18: verbum creberrimum).—
  • II (Acc. to II. A.) Solemn, festive, brilliant: dies celebratior, Ov. M. 7, 430: supplicatio celebratior, Liv. 3, 63, 5.—
    • B (Acc. to II. B.) Known, celebrated, famous: loci famā celebrati, Tac. A. 2, 54: quo Actiacae victoriae memoria celebratior in posterum esset, Suet. Aug. 18.—Adv., v. celebriter.

Saved

Recent