cohaerentia

cŏ-haerentĭa, ae, f. [cohaereo],

• a cohering, coherence, connection (rare): mundi, * Cic. N. D. 2, 62, 155: regionum, Macr. S. 5, 15: mortis et vitae, Gell. 6, 13, 11: vocis, id. 15, 3, 6.

cohaerentia, ae, f. (cohaereo), der Zusammenhang, mundi, Cic. de nat. deor. 2, 155: regionum, Macr. sat. 5, 15, 3: finium mortis et vitae, Gell. 7 (6), 13, 11: diversorum corporum, Chalcid. Tim. 353 extr.: vocis, Gell. 15, 3, 6.

cohaerentia [CL] , cohesion. b attachment (fig.). c coherence, interrelation. neque sine humiditate aliquam extensionis ~iam [capilli] mereri queunt Adel. QN 20; Bacon XIV 39 (v. coagulatio 1c).  b quasi tunc in Deo omnia sint [per] pertinentiam in patria que nunc in ipso per ~iam sunt in via H. Bos. LM 1397B.  c c1187 primo continentiam operis ‥ seriatim transcurras, quatinus et materie tenor et tractandi modus et rerum ~ia cuncta patescant Gir. (Lit. ad Episc. Heref.) V 203.

cŏhærentĭa, æ, f. (cohæreo), formation en un tout compact, connexion, cohésion : Cic. Nat. 2, 155 ; Macr. Sat. 5, 15, 3 ; Gell. 7, 13, 11.

cohaerentia , ae. f. et, v. cohaereo
See an image

cohaerentia ae, f

• cohaereo, a coherence, connection: mundi.