cohibeo
cohibeo, to hold together, hold, contain, confine, embrace, comprise
since he was sad, he stayed at home
to restrain the disorderly impulses of the heart
- I To hold together, to hold, contain, confine, embrace, comprise (class.; syn. contineo): omnes naturas ipsa (universa natura) cohibet et continet, Cic. N. D. 2, 13, 35; Lucr. 3, 441 sq.; 1, 517; 1, 536: (nubes) ut fumus constare nequirent, Nec cohibere nives gelidas et grandinis imbres, id. 6, 107: aliquid in se, id. 2, 1031; cf. Cic. Fat. 9, 19: at Scyllam caecis cohibet spelunca latebris, Verg. A. 3, 424: semen occaecatum, Cic. de Sen. 15, 51: nodo crinem, Hor. C. 3, 14, 22: namque marem cohibent callosa (ova) vitellum, id. S. 2, 4, 14: auro lacertos, to encircle, Ov. H. 9, 59: bracchium togā, Cic. Cael. 5, 11: deos parietibus, Tac. G. 9.—
- B Trop. (very rare): sed interest inter causas fortuito antegressas, et inter causas cohibentis in se efficientiam naturalem, Cic. Fat. 9, 19.—
- II With the access. idea of hindering free motion, to hold, keep, keep back, hinder, stay, restrain, stop, etc. (in a lit. sense in prose rare, but trop. very freq.).
- A Prop.: cohibete intra limen etiam vos parumper, Plaut. Mil. 3, 1, 1 (596): nec muris cohibet patriis media Ardea Turnum, Verg. A. 9, 738: carcere ventos, Ov. M. 14, 224: ventos in antris, id. ib. 15, 346: cervos arcu, to stop, poet. for to kill, Hor. C. 4, 6, 34: nec Stygiā cohibebor undā, id. ib. 2, 20, 8: tempestatibus in portibus cohiberi, Auct. B. Afr. 98: cohiberi in vinculis, Curt. 6, 2, 11: Pirithoum cohibent catenae, Hor. C. 3, 4, 80: claustra cohibentia Janum, id. Ep. 2, 1, 255: ab aliquā re, Liv. 22, 3, 9; Tac. A. 1, 56: sanguis spongiā in aceto tinctā cohibendus est, Cels. 8, 4; cf. Plin. 27, 11, 69, § 93: alvum, id. 29, 3, 11, § 49: milites intra castra, Curt. 10, 3, 6: aquilones jugis montium, id. 8, 9, 12.—
- B Trop.
- 1 Cohibere aliquid or cohibere se, to stop something (or one’s self), to hold in check, to restrain, limit, confine, keep back, repress, tame, subdue (syn.: contineo, refreno, arceo, coerceo): motus animi perturbatos, Cic. Off. 2, 5, 18: furentis impetus crudelissimosque conatus, id. Phil. 3, 2, 5; cf.: furorem alicujus, id. ib. 5, 13, 37: temeritatem, id. Ac. 1, 12, 45: gaudia clausa in sinu tacito, Prop. 2 (3), 25, 30: iras, Verg. A. 12, 314: pravas aliorum spes, Tac. A. 3, 56: ac premeret sensus suos, id. ib. 3, 11: bellum, Liv. 9, 29, 5: malum, Tac. A. 6, 16: sumptus, Arn. 2, p. 91: violentias effrenati doloris, Gell. 12, 5, 3: altitudinem aedificiorum, Tac. A. 15, 43: (provinciae) quae procuratoribus cohibentur, i. e. are ruled, id. H. 1, 11: non tu te cohibes? be moderate in grief, * Ter. Heaut. 919; so Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4; Gell. 4, 9, 3.—
- β With quominus: vix cohibuere amici, quominus eodem mari oppeteret, Tac. A. 2, 24.—Pass.: ne flumine quidem interjecto, cohiberi quominus, etc., Tac. A. 2, 10.—
- γ With inf., Calp. Ecl. 4, 20 (but in Cic. Tusc. 3, 25, 60; id. Caecin. 23, 66; Auct. B. G. 8, 23, prohibere is the true reading).—
- 2 Aliquid ab aliquā re or aliquo, to keep something from something (or somebody), to ward off: manus ab alieno, Plaut. Trin. 4, 3, 12 (1019): manus, oculos, animum ab auro gazāque regiā, Cic. Imp. Pomp. 23, 66: effrenatas suas libidines a liberis et a conjugibus vestris, id. Mil. 28, 76: adsensionem a rebus incertis, id. N. D. 1, 1, 1.
- —Hence, cŏhĭbĭtus, a, um, P. a., confined, limited, moderate: dicendi genus, Gell. 7, 14, 7.—Comp.: habitudo cohibitior, Aus. Grat. Act. 27, 2.
➳ inf. pass. cohiberier Lucr. 3, 443.
- 1. bijeenhouden [crinem nodo];
- 2. stevig omsluiten [lacertos auro met een gouden armband];
- 3. vasthouden, insluiten [milites intra castra; alqm in vinculis; ventos carcere];
- 4. (metaf.) terughouden, beteugelen, aan banden leggen, afremmen [iracundiam; lacrimas];
- 5. ver houden, weghouden, afweren [manum ab alieno].
拘束。禁止。克戒。— libidinem 克私欲 。— manus ab alieno 不敢偷人物。 — nodo crinem 綁頭髮。束髮。— ventos in antris 閉陰風于山洞。Cohibent repugnare leges 律例禁止忤逆。
Suggest a Translation
See an image
- com- + habeo, to hold together, hold, contain, confine, embrace, comprise: omnīs naturas: Scyllam caecis cohibet spelunca latebris, V.: nodo crinem, H.: marem cohibent (ova) vitellum, H.: auro lacertos, to encircle, O.: bracchium togā: parietibus deos, Ta.— To hold, keep, keep back, hinder, stay, restrain, stop: muris Turnum, V.: ventos in antris, O.: cervos arcu, i. e. to kill, H.: nec Stygiā cohibebor undā, H.: ab aliquā re, L.: cohiberi quo minus, etc., Ta.—Fig., to stop, to hold in check, restrain, limit, confine, control, keep back, repress, tame, subdue: motūs animi: eius furorem: iras, V.: bellum, L.: non tu te cohibes?control yourself, T.: manūs, animum ab auro: suas libidines a liberis.
-
…ac liberis, qui ab ornamentis fanorum atque oppidorum, qui ab auro gazaque regia manus, oculos, animum cohibere possit, non erit idoneus qui ad bellum Asiaticum regiumque mittatur. ecquam putatis civitatem pacatam fuisse quae locuples sit…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…scelere Antoni nullam haberemus. sic enim perspicio, sic iudico, nisi unus adulescens illius furentis impetus crudelissimosque conatus cohibuisset, rem publicam funditus interituram fuisse. cui quidem hodierno die, patres conscripti nunc enim primum ita convenimus ut…
Cicero, Philippicae
-
…cum exercitu suo sed etiam cum omni immanitate barbariae bellum inferre nobis, ut eius furorem ne Alpium quidem muro cohibere possemus. haec igitur habenda gratia est D. Bruto qui illum, nondum interposita auctoritate vestra, suo consilio…
Cicero, Philippicae
-
…ipsius terrae vis ac natura delectat. quae cum gremio mollito ac subacto sparsum semen excepit, primum id occaecatum cohibet, ex quo occatio quae hoc efficit nominata est ; deinde tepefactum vapore et compressu suo diffundit et elicit herbescentem…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…Leucata praecipitaverit sustinere se, cum velit. ut enim id non potest, sic animus perturbatus et incitatus nec cohibere se potest nec, quo loco vult, insistere. omninoque, quae crescentia perniciosa sunt, eadem sunt vitiosa…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, magno argumento esse debeat ea causa, principium philosophiae ad h scientiam, prudenterque Academici a rebus incertis adsensionem cohibuisse. quid est enim temeritate turpius aut quid tam temerarium tamque indignum sapientis gravitate atque constantia quam aut falsum sentire…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…aegritudinis G K V aegritudini R et e corr. G K c V s eras ., quohibet in cohibet corr. K R c cohibet GV prohibet recte V, cf ., ,, ,, al .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…enuntiatur Descendit in Academiam Carneades, nec tamen sine causis, sed interest inter causas fortuito antegressas et inter causas cohibentis in se efficientiam naturalem. Ita et semper verum fuit Morietur Epicurus, cum duo et septuaginta annos vixerit ,…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…et e corr. G K c V s eras ., quohibet in cohibet corr. K R c cohibet GV prohibet recte V, cf ., ,, ,, al. Lectiones codicis X cum e GKRV…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Catilinae iterum petenti. quem ergo ad finem putas custodiendam illam aetatem fuisse nobis quidem olim annus erat unus ad cohibendum bracchium toga constitutus, et ut exercitatione ludoque campestri tunicati uteremur, eademque erat, si statim merere stipendia coeperamus…
Cicero, pro Caelio