conicio
conicio, To throw together, unite, collect
BWL
they had put him in chains
I quickly guessed that you were in Lanuvium
Frieze-Dennison Vergil
Could not find coicientes in Logeion dictionaries.
coicientes Verb: present active participle masculine nominative plural, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle feminine nominative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle masculine vocative plural, Verb: present active participle feminine vocative plural of conicio
- I To throw or bring together, to unite, = cogo, colligo.
- A Lit. (very rare): cum semina rerum coaluerint quae, conjecta repente, etc., Lucr. 2, 1061; cf. id. 2, 1073 sq.: palliolum in collum, Plaut. Ep. 2, 2, 10 (190); id. Capt. 4, 1, 12 (779) (cf. id. ib. 4, 2, 9 (789): collecto pallio): sarcinas in medium, Liv. 10, 36, 1 Weissenb. (MSS. in medio); ib. § 13; 31, 27, 7: tecta, quae conjectis celeriter stramentis erant inaedificata, Auct. B. G. 8, 5. —
- B Trop.
- 1 To throw together in speaking, to dispute, contend, discuss, manage judicially (ante-class.): verba inter sese, to bandy words, Afran. ap. Non. p. 267, 28; so without verba: noli, mea mater, me praesente cum patre, conicere, id. ib. p. 267, 30; p. 268, 3: causam conicere hodie ad te volo (conicere, agere, Non.), id. ib. p. 267, 32; cf. the law formula: ante meridiem causam coiciunto, Fragm. XII. Tab. ap. Auct. Her. 2, 13, 20; and Gell. 17, 2, 10.—
- 2 Like the Gr. συμβάλλειν (v. Lidd. and Scott in h. v. III. 2.), to put together logically, connect, unite; hence (causa pro effectu), to draw a conclusion from collected particulars, to conclude, infer, conjecture (not in Quint., who very freq. employed the synon. colligo): aliquid ex aliquā re, Lucr. 1, 751; 2, 121; Nep. Eum. 2, 2; id. Timoth. 4, 2: annos sexaginta natus es aut plus, ut conicio, Ter. Heaut. 63: quid illud mali est? nequeo satis mirari, neque conicere, id. Eun. 547: cito conjeci, Lanuvii te fuisse, Cic. Att. 14, 21, 1: de futuris, Nep. Them. 1, 4: quam multos esse oporteret, ex ipso navigio, Cic. Verr. 2, 5, 28, § 71: conicito, possisne necne, etc., Plaut. Cas. 1, 1, 6 (94): tu conicito cetera, Quid ego ex hac inopiā capiam, Ter. Phorm. 167.—
- b In partic., t. t. of the lang. of augury, to prophesy, foretell, divine from omens, signs (a dream, oracle, etc.); to interpret an omen, a dream, an oracle, etc.: somnium huic, Plaut. Curc. 2, 2, 3 (253): qui de matre suaviandā ex oraculo Apollinis tam acute arguteque conjecerit, Cic. Brut. 14, 53: male conjecta maleque interpretata falsa sunt, etc., id. Div. 1, 52, 119; cf. id. ib. 2, 31, 66: num igitur quae tempestas impendeat vatis melius coniciet quam gubernator? etc., id. ib. 2, 5, 12: bene qui coniciet, vatem hunc perhibebo optumum (transl. of a Greek verse), id. ib. 2, 5, 12; cf. conjectura, II., conjector, and conjectrix.—
- II To throw, cast, urge, drive, hurl, put, place, etc., a person or thing with force, quickly, etc., to or towards; and conicere se, to betake, cast, or throw one's self hastily or in flight somewhere (very freq. and class. in prose and poetry).
- A Lit.
- α With in: tela in nostros, Caes. B. G. 1, 26; 1, 46; Nep. Dat. 9, 5: pila in hostes, Caes. B. G. 1, 52: aliquem in carcerem, Cic. Verr. 2, 5, 7, § 17; id. Tusc. 1, 40, 96; Suet. Caes. 17: in vincula, Caes. B. G. 4, 27; Sall. C. 42, 3; Nep. Milt. 7 fin.; id. Paus. 3, 5; id. Pelop. 5, 1; Liv. 29, 9, 8, and id. 19, 2, 4 et saep.: in catenas, Caes. B. G. 1, 47 fin.; Liv. 29, 21, 2: in compedes, Suet. Vit. 12: in custodiam, Nep. Phoc. 3, 4; Gai Inst. 1, 13; Suet. Aug. 27 al.: incolas vivos constrictosque in flammam, Auct. B. Afr. 87; cf.: te in ignem, Plaut. Rud. 3, 4, 64 (769): in eculeum, Cic. Tusc. 5, 5, 13: hostem in fugam, Caes. B. G. 4, 12: exercitum in angustias, Curt. 5, 3, 21: navem in portum (vis tempestatis), Cic. Inv. 2, 32, 98: serpentes vivas in vasa fictilia, Nep. Hann. 10, 4: cultros in guttura velleris atri, to thrust into, Ov. M. 7, 245; cf.: ferrum in guttura, id. ib. 3, 90: se in signa manipulosque, Caes. B. G. 6, 40: se in paludem, Liv. 1, 12, 10: se in sacrarium, Nep. Them. 8, 4: se in ultimam provinciam Tarsum usque, Cic. Att. 5, 16, 4: se in fugam, id. Cael. 26, 63; so, se in pedes, to take to one's heels, Ter. Phorm. 191 (cf.: se conferre in pedes, Enn. ap. Non. p. 518, 20, and Plaut. Bacch. 3, 1, 7 (374); and: quin, pedes, vos in curriculum conicitis? id. Merc. 5, 2, 91 (932)): se intro, Lucil. 28, 47; Ter. Heaut. 277.—
- β With dat. (rare): alii spolia ... Coniciunt igni, Verg. A. 11, 194: huic dea unum anguem Conicit, id. ib. 7, 347: facem juveni conjecit, id. ib. 7, 456: conjectaque vincula collo accipit, thrown about the neck, Ov. Tr. 4, 1, 83.—
- γ With ad: animus domicilia mutet ad alias animalium formas conjectus, removed, transposed, Sen. Ep. 88, 29.—
- δ With acc. alone (mostly poet.): magnus decursus aquaï Fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, bearing down, prostrating, Lucr. 1, 284: jaculum, Verg. A. 9, 698: tela, Ov. M. 5, 42: cultros, id. ib. 15, 735: thyrsos, id. ib. 11, 28: venabula manibus, id. ib. 12, 454: domus inflammata conjectis ignibus, Cic. Att. 4, 3, 2: telum inbelle sine ictu, Verg. A. 2, 544.—
- ε With inter: jaculum inter ilia, Ov. M. 8, 412.—
- B Trop., to bring, direct, turn, throw, urge, drive, force something eagerly, quickly to or towards, etc.
- α With in: aliquem in morbum ex aegritudine, Plaut. Poen. prol. 69: aliquem in laetitiam, Ter. Heaut. 292: (hostes) in terrorem ac tumultum, Liv. 34, 28, 3: in metum, id. 39, 25, 11: in periculum, Suet. Oth. 10: rem publicam in perturbationes, Cic. Fam. 12, 1, 1: aliquem in nuptias, Ter. And. 602; cf. id. ib. 620; 667: (Catilinam) ex occultis insidiis in apertum latrocinium, Cic. Cat. 2, 1, 1: aliquem in tricas, Plaut. Pers. 5, 2, 18 (794); Liv. 36, 12, 4: se in saginam ad regem aliquem, Plaut. Trin. 3, 2, 99 (725): se mirificam in latebram, to fly to (in disputing), Cic. Div. 2, 20, 46: se in noctem, to commit one's self to the night, travel by night, id. Mil. 19, 49: se mente ac voluntate in versum, to devote or apply one's self with zeal to the art of poetry, id. de Or. 3, 50, 194: oculos in aliquem, id. Clu. 19, 54; id. Lael. 2, 9; Tac. H. 1, 17: orationem tam improbe in clarissimos viros, Cic. Sest. 18, 40: tantam pecuniam in propylaea, to throw away, squander, id. Off. 2, 17, 60; cf.: cum sestertium milies in culinam conjecisset (Apicius), Sen. Cons. Helv. 10, 9: culpam in unum vigilem, Liv. 5, 47, 10: crimina in tuam nimiam diligentiam, Cic. Mur. 35, 73: maledicta in ejus vitam, id. Planc. 12, 31: causas tenues simultatum in gregem locupletium, i. e. to cause, occasion, Auct. B. Alex. 49: crimen in quae tempora, Liv. 3, 24, 5: omen in illam provinciam, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 18.—
- β Absol.: oculos, Cic. de Or. 2, 55, 225: petitiones ita conjectae (the fig. taken from aiming at a thing with weapons), id. Cat. 1, 6, 15: in disputando conjecit illam vocem Cn. Pompeius, omnes oportere senatui dicto audientes esse, threw out or let fall, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 4.—*
- γ With sub: id vos sub legis superbissimae vincula conicitis, Liv. 4, 4, 10.—
- 2 Of a verbal bringing forward, etc., to urge, press, treat, adduce: rem ubi paciscuntur, in comitio aut in foro causam coiciunto, XII. Tab. ap. Auct. Her. 2, 13, 20: causam coicere ad te volo, Afran. ap. Non. p. 267, 32 (Com. Rel. v. 216 Rib.): verba inter se acrius, id. ib. p. 267, 27 (Com. Rel. v. 309 ib.): is cum filio Cojecerat nescio quid de ratiunculā, id. ap. Suet. Vit. Ner. 11 (Com. Rel. v. 191 ib.).—
- 3 To throw, place, put into, include in, etc.: eum fasciculum, quo illam (epistulam) conjeceram, Cic. Att. 2, 13, 1: ex illo libello, qui in epistulam conjectus est, id. ib. 9, 13, 7: conjeci id (prooemium) in eum librum, quem tibi misi, id. ib. 16, 6, 4: pluraque praeterea in eandem epistulam conjeci, id. ib. 7, 16, 1; cf.: quod multos dies epistulam in manibus habui... ideo multa conjecta sunt aliud alio tempore, id. Q. Fr. 3, 1, 7, § 23: legem in decimam tabulam, id. Leg. 2, 25, 64; id. Caecin. 22, 63.
2) übtr.: a) im allg., wohin werfen, schleudern, deutsch auch gegen jmd. od. etw. richten, auf einen Ggstd. hinlenken, c. oculos in alqm, Cic.: coniectis in eum omnium oculis, Tac.: coniectis oculis, mit auf ihn gehefteten Blicken, Cic. – bes. Worte, eine Beschuldigung u. dgl., in disputando vocem, hinschleudern, Cael. in Cic. ep.: orationem tam improbam in alqm, Cic.: maledicta in alcis vitam, Cic.: haec omnia crimina in alcis nimiam diligentiam, wälzen, Cic.: in unum vigilem culpam, Liv. – u. (poet.) mit Dat., querelas absenti, Tibull. – b) prägn., kombinierend gleichs. etw. treffen, ermitteln, abnehmen, vermuten, mutmaßlich schließen, erraten, α) übh.: tu conicito cetera, quid ego ex hac inopia nunc capiam etc., Ter.: ex quo omnes coniecerant eum regnum ei commisisse quoad etc., Nep.: num igitur aut haruspex aut augur aut vates quis aut somnians melius coniecerit, e morbo aegrotum evasurum, quam medicus? Cic.: num igitur aut quae tempestas impendeat, vates melius coniciet, quam gubernator: aut morbi naturam acutius, quam medicus? Cic.: c. callidissime de futuris (Ggstz. iudicare verissime de instantibus), Nep.: de matre savianda ex oraculo acute arguteque, Cic. – annos sexaginta natus es aut plus eo, ut conicio, Ter. – bene qui coniciet, vatem hunc perhibebo optimum (als Übstzg. von μάντις γʼ ἄριστος, ὅστις εἰκάζει καλῶς, Eurip.), Cic. poët. – Partic. Perf. subst., belle coniecta, nette Vermutungen, Cic.: male coniecta maleque interpretata, ungeschickte V. u. ungeschickte Auslegungen, Cic. – β) mutmaßlich auslegen, deuten, alci somnium, Plaut.: o praeclare coniectum a vulgo in illam provinciam omen communis famae atque sermonis! Cic.
II) im weitern Sinne, 1) eig.: a) = sich wohin begeben machen od. lassen, wohin werfen, treiben, stecken, wohin nehmen, wohin bringen, wohin flüchten u. dgl., etesia flabra aquilonum nubila coniciunt in eas tunc omnia partes, Lucr.: cum haec navis invitis nautis vi tempestatis in portum coniecta sit, Cic.: u. (im Bilde) id sub legis superbissimae vincula conicitis, Liv. – bes. leb. Wesen, alqm in medium, jmd. (beim Gehen) in die Mitte nehmen (v. zweien), Cic.: novercam in alteram navem, Sen. rhet.: mulieres in eum locum, quo etc., Caes.: auxilia in mediam aciem, Caes.: exercitum in angustias, Curt.: hostes in fugam, Caes. – und zur Strafe, alqm in eculeum, Cic.: alqm in carcerem, Cic.: alqm in carcerem ob crimen peculatus, Iustin.: alqm in carcerem, quod (weil er) etc., Suet.: alqm in vincula, Cic.: alqm in custodiam, Nep.: alqm in lautumias, Cic.: servos in arcas (Zellengefängnisse), Cic. – u. so auch se conic. = sich wohin werfen, sich stürzen, sich begeben, sich flüchten u. dgl., se intro, Ter.: se in pedes, Ter.: se in paludem, Liv.: se in portum (von Delphinen), Cic.: se in castra alcis, Cic.: se in scalas tabernae librariae, Cic.: u. (im Bilde) se in mirificam latebram (beim Disputieren), Cic.: se in signa manipulosque, Caes.: u. se in fugam, Cic. – b) vermittelst der Hand usw. wohin treiben, stoßen, stecken, einbringen, eingießen, aufgießen, beilegen, α) übh.: digitos pollices linteolis involutos in os aegri, Cels.: his (digitis) deinde coniectis, Cels. – filum in acum, einfädeln, Cels.: linamentum ardens in aeneam cucurbitulam, Cels.: acum in ignem, Cels.: medicamentum in calamum scriptorium, Cels.: super eminentem carnem exedentia medicamenta, Cels.: laureum oleum coniecisse (verst. in aurem) abunde est, Cels. -libellum in epistulam, dem Br. beilegen, in den Br. einschließen, Cic.: u. so fasciculus, quo (in das) illam (epistulam) conieceram, Cic. – m. Dat., lupinum frutectoso solo, Plin.: cinerem dentibus exesis, Plin. – selten leb. Wesen, alqm in culleum, Cic. – β) insbes., eine Waffe wohin stoßen, gladium in adversum os, Caes.: cultros in guttura velleris atri, Ov.: u. bl. cultros, Ov.: im Passiv m. in u. Abl., coniectum in gutture ferrum, Ov. met. 3, 90.
2) übtr.: a) wohin werfen, stecken, bringen = versetzen, teils in eine Zeit, naves coniectae in noctem, in die Nacht hinein verspätete, Caes.: se in noctem, sich in die N. hineinwerfen (= unter dem Schutze der N. eilig abreisen), Cic.: proelium in noctem, hineinziehen, Auct. b. Afr.: u. alqm in breve tempus, auf eine kurze Z. beschränken, Ter.: haec tempora, in quae testis crimen conicit, verlegt, Liv. – teils in eine gewisse Abteilung, forensem turbam in quattuor tribus, Liv.: in unam tribum omnes, qui etc., Liv.: nulli conicientur in ullum ordinem (iudicum), nulli eximentur, Cic. – teils (durch Verwandlung) in eine Gestalt, animus domicilia mutet ad alias animalium formas coniectus, immer wieder in andere Tiergestalten gesteckt, versetzt, Sen. ep. 88, 34 H. – teils in einen äußern oder innern Zustand u. dgl., alqm ex tranquillissima re in nuptias, ins Ehejoch stecken, Ter.: alqm ex occultis insidiis ad apertum latrocinium, nötigen, Cic.: rem publicam in perturbationes, Cic.: alqm in laetitiam frustra, Ter.: animos in terrorem, Auct. b. Afr.: hostes in terrorem ac tumultum, Liv. – se in turbam, Cic.: in quod me malum conieci? habe ich mich gestürzt? Ter.: c. se mente ac voluntate in versum, sich auf die Dichtkunst werfen, Cic. – b) verwendend, verschwendend Geld in etw. stecken, tantam pecuniam in propylaea, Cic.: HS milies in culinam, Sen. – c) schriftlich einfügend wohin bringen, wo anbringen, wohin aufnehmen, legem in decimam tabulam, Cic.: plura in eandem epistulam, Cic.: haec verba in interdictum, Cic. – d) mündlich anbringen, vorbringen, verhandeln, causam in comitio aut in foro ante meridiem, Vet. lex b. Cornif. rhet. 2, 20: causam ad alqm, Afran. com. 216: verba inter se acrius, Afran. com. 309: is cum filio coiecerat nescio quid de ratiuncula, Afran. com. 190 sq. – Archaist. coniexit = coniecerit, Plaut. trin. 722.
- 1. bijeenwerpen, bijeenbrengen [virgulta; sarcinas in acervum op een hoop];
- 2. (weg)gooien, toewerpen, slingeren, schieten [spolia igni; pecuniam in alqd aan iets verspillen; pila in hostes; sagittam];
- 3. (laten) brengen, werpen, drijven naar (m. in m. acc.); ➤ mulieres in eum locum ~; auxilia in mediam aciem ~; alqm in vincula ~ in de boeien slaan; exercitum in angustias ~; hostem in fugam ~ op de vlucht jagen; — refl. haastig gaan of snellen naar, zijn toevlucht zoeken in [se in sacrarium];
- 4. wenden, richten (naar: in m. acc.) [oculos; crimina];
- 5. indelen (bij: in m. acc.) [turbam in tribūs];
- 6. in een toestand brengen (m. in m. acc.) [alqm in laetitiam; rem publicam in periculum];
- 7. gissen, concluderen (op grond van: ex; de) [ex oraculo]; interpreteren [omen].
- com-+iacio.
- II. To throw together, unite, collect: sarcinas in medium, L.— Fig., to draw a conclusion, conclude, infer, conjecture, guess: sexaginta ut conicio, T.: eum regnum ei commississe, N.—In augury, to prophesy, foretell, divine, interpret: de matre saviandā ex oraculo: male coniecta: quae tempestas impendeat.—
- IIII. To throw, cast, urge, drive, hurl, thrust, put, place: tela, Cs.: thyrsos, O.: pila in hostes, Cs.: alqm in carcerem: reliquos in fugam, Cs.: serpentīs in vasa, N.: cultros in guttura, O.: se in signa manipulosque, Cs.: se in fugam: se in pedes, to take to one's heels, T.: se intro, T.: spolia igni, V.: facem iuveni, V.: (iaculum) inter ilia coniectum, O.— Fig., to bring, direct, turn, throw, urge, drive, force: me in laetitiam, T.: (Catilinam) ex insidiis in latrocinium: se in noctem, to commit: naves in noctem coniectae, delayed, Cs.: se mente in versum, to apply: orationem in clarissimos viros: pecuniam in propylaea, squander: culpam in unum vigilem, L.: maledictain eius vitam: crimen in qua tempora, L.: omen in illam provinciam: haecin eculeum coiciuntur, i. e. can endure the rack: querelas absenti, Tb.: petitiones ita coniectae, aimed: id sub legis vincula, L.—To throw, place, put, include: verba in interdictum: plurain eandem epistulam.
-
…, testudine facta portas succedunt murumque subruunt. Quod tum facile fiebat. Nam cum tanta multitudo lapides ac tela coicerent, in muro consistendi potestas erat nulli. Cum finem oppugnandi nox fecisset, Iccius Remus, summa nobilitate et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ab iis Atuatucorum copias atque esse in itinere ; mulieres quique per aetatem ad pugnam inutiles viderentur in eum locum coniecisse quo propter paludes exercitui aditus non esset. His rebus cognitis, exploratores centurionesque praemittit qui locum castris idoneum deligant…
Julius Caesar, Gallic War
-
…impeditam interfecerunt. Ipsi transire flumen non dubitaverunt et in locum iniquum progressi rursus resistentes hostes redintegrato proelio in fugam coniecerunt. Item alia in parte diversae duae legiones, undecima et octava, profligatis Viromanduis, quibuscum erant congressae ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…conloquio geruntur, Caesari nuntiatum est equites Ariovisti propius tumulum accedere et ad nostros adequitare, lapides telaque in nostros coicere. Caesar loquendi finem fecit seque ad suos recepit suisque imperavit ne quod omnino telum in hostes reicerent. Nam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…impediente bellum iustum geremus. sine dubio perdidimus hominem magnificeque vicimus, cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium coniecimus. quod vero non cruentum mucronem, ut voluit, extulit, quod vivis nobis egressus est, quod ei…
Cicero, in Catilinam
-
…phalanga insilirent et scuta manibus revellerent et desuper vulnerarent. Cum hostium acies a sinistro cornu pulsa atque in fugam coniecta esset, a dextro cornu vehementer multitudine suorum nostram aciem premebant. Id cum animadvertisset P. Crassus adulescens ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…insisterent atque ex eorum corporibus pugnarent, his deiectis et coacervatis cadaveribus qui superessent ut ex tumulo tela in nostros coicerent et pila intercepta remitterent ut non nequiquam tantae virtutis homines iudicari deberet ausos esse transire latissimum flumen, ascendere altissimas…
Julius Caesar, Gallic War
-
…etiam ad impedimenta pugnatum est, propterea quod pro vallo carros obiecerunt et e loco superiore in nostros venientes tela coiciebant et non nulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant nostrosque vulnerabant. Diu cum esset pugnatum, impedimentis castrisque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…causa visa non est, et eo magis quod pridie eius diei Germani retineri non potuerant quin tela in nostros coicerent. Legatum ex suis sese magno cum periculo ad eum missurum et hominibus feris obiecturum existimabat. Commodissimum visum est…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Ariovistus conspexisset, exercitu suo praesente conclamavit quid ad se venirent an speculandi causa Conantes dicere prohibuit et in catenas coniecit. Eodem die castra promovit et milibus passuum VI a Caesaris castris sub monte consedit. Postridie eius diei praeter…
Julius Caesar, Gallic War