colluco
col-lūco (conl-), āre, v. a. [lux],
- to make light, to clear or thin a forest, etc.: collucare est succisis arboribus locum luce implere, Fest. s. v. sublucare, p. 348, 18 Müll. (explained in a different manner by Paul. ex Fest. p. 37, 12 ib.): lucum, Cato R. R. 139: arborem, Col. 2, 21, 3.
col-lūco, āre (con u. lux), lichten, lucum, Cato: arborem, Col.
collūcō (16) (conl-), āre (cum, lucus), tr., couper, éclaircir un bois : Cato Agr. 139 || tailler, émonder : arborem collucare Col. Rust. 2, 21, 4, émonder un arbre.