comedo
comedo, to eat up, eat, consume, devour
comedo2, glutton
cŏm-ĕdo, ēdi, ēsum (comessum, Prol. ad Plaut. p 102 Ritschl), or estum, 3, v. a. (comesus, the more usual form, Cato R. R. 58; Varr. R. R. 1, 2, 11; Plaut. Trin. 2, 4, 5 (406), Juv. 1, 34; Valgius ap. Diom. p. 382 P—Hence, comessurus, Plaut. Ps. 4, 7, 25 (1127): comestus, Cato R. R. 50; Cic. Clu. 62, 173, acc. to Prisc. p. 893; and Val. Max. 9, 12, ext. 6, and Didius ap. Diom. l. l.—Contr forms: comes, Plaut. Most. 1, 1, 11 (11): comest, id. ib. 3, 1, 26 (557); id. Trin. 2, 1, 20 (242), id. Truc. 2, 7, 36 (586); Lucil, Titin., Afran., Varr., Cic. Hortens. ap. Non p. 81, 9 sq., comestis, Plaut. Truc. 1, 2, 54 (148): comesse, id. Cas. 4, 1, 21 (779); id. Bacch. 4, 1, 8 (580), id. Most. 1, 1, 13 (13); id. Men. 4, 2, 64 (634); Cic. Fl. 36, 91; Cat. 23, 4: comesses, Mart. 5, 39, 10: comesset, Cic. Sest. 51, 110, Cat. 29, 15: comesto, Cato R. R. 156, 1.—Old forms: comedim, Plaut. Curc. 4, 4, 4 (560); id. Bacch. 4, 4, 91 (730); Cic. Fragm. ap. Non. p. 83, 32 comedis, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103): comedint, id. Truc. 2, 6, 53 (534)), to eat entirely up, to eat, consume (class.; esp. freq. in Plaut.).
- I Prop.: ubi oleae comesae erunt, Cato R. R. 58: ubi daps profanata comestaque erit, id. ib. 50: quod bibit, quod comest, Plaut. Trin. 2, 1, 20 (242): corbitam cibi Comesse possunt, id. Cas. 4, 1, 21 (779): quid comedent? Ter. Heaut. 255: celerius potuit (venenum) comestum quam epotum in venas permanare? Cic. Clu. 62, 173: ex se enim natos comesse fingitur solitus (Saturnus), id. N. D. 2, 25, 64: quorum Dentes vel silicem comesse possunt. Cat. 23, 4: haec porcis hodie comedenda relinques, Hor. Ep. 1, 7, 19: te muscae comedissent, Sicinius ap. Cic. Brut. 60, 217; and ap. Quint. 11, 3, 129: panem, Afer ap. Quint. 6, 3, 93.—Facetiously: lacertum Largii, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240.—
- b Prov.: tam facile vinces quam pirum volpes comest, Plaut. Most. 3, 1, 32 (563); and: cenā comesā venire, i. e. to come too late; post festum, a day after the fair, Varr. R. R. 1, 2, 11.—
- B Trop.: comedere aliquem oculis, to devour with one’s eyes, i. e. to long eagerly for, Mart. 9, 60, 3: se, to consume one’s self (by grief, sorrow, etc.), to waste or pine away, Plaut. Truc. 2, 7, 36 (586); so Cic. Hortens. Fragm. ap. Non. p. 81, 29. —
- II Meton., to waste, dissipate, spend, squander: comedunt quod habent, Plaut. Ps. 4, 7, 6 (1108); cf.: aurum in lustris, id. Bacch. 4, 4, 91 (730). meam dotem comest, Titin. ap. Non. p. 81, 16: paternam pecuniam, Novius ap. Non. p. 81, 25: nummos, Cic. Att. 6, 1, 25: cura ut valeas, ne ego te jacente bona tua comedim, id. ib. 9, 20, 3: beneficia Caesaris, id. Phil. 11, 14, 37: patrimonium, id. Sest. 52, 111; Quint. 6, 3, 74: rem (sc. familiarem), Cic. Fam. 11, 21, 2: bona, id. Sest. 51, 110; id. Fl. 36, 91; id. Fragm. ap. Non. p. 83, 32; Hor. Ep. 1, 15, 40: cantherium, i. e. its value in money, Cic. Fam. 9, 18, 4.— Hence,
- B Transf. in the lang. of comedy: comedere aliquem, to waste or consume the property of any person, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103); id. Most. 1, 1, 11 (11) sq.; id. Ps. 4, 7, 25 (1127); Ter. Eun. 1087.
cŏmĕdo, ōnis (cŏmĕdus, i, Paul. ex Fest. p. 58, 6 Müll.; cf. Lachm. ad Lucr. p. 139), m. [1. comedo],
- a glutton, gormandizer, Lucil. ap. Non. p. 11, 9; Varr. ib. p. 93, 21; cf. Paul. l. l.
1. com-edo, ēdī, ēsum (essum) u. estum, ere, aufessen, auf- od. verzehren, I) tr.: 1) im allg.: prandium, Plaut.: panem, Afer bei Quint.: cotidianum panem, Eccl.: panis unciam, Suet.: omne frumentum, Suet.: ficus omnes (v. einem Esel), Val. Max.: pirum, Plaut.: alcis lacertum, Cic.: alqm (v. Mücken), Cic.: semet ipsum, Ps. Quint. decl.: ex se natos (v. Saturn), Cic.: bildl. m. abstr. Obj., quid scientiae comedendum mihi apponeret, mir auftischte, Augustin. conf. 5, 3. – Sprichw., tam facile vinces, quam pirum volpes comest, Plaut. most. 559: cenā comesā venire, zu spät-, post festum kommen, Varr. r. r. 1, 2, 11. – übtr., alqm totum, aus Liebe aufessen, Lucil. sat. 4, 42: alqm oculis, mit den Augen verschlingen, pueros molles, Mart. 9, 59, 3: se, sich (vor Schmerz, Gram usw.) aufzehren, -aufreiben, Plaut. truc. 593. Cic. Hortens. fr. 17 K. – 2) prägn., durch Prassen durchbringen, verprassen, alcis dotem, Plaut.: argentum, aurum, Plaut.: bona alcis, Cic.: patrimonium, Cic.: cantherium, dessen Geldwert, Preis, Cic.: u. alqm, jmds. Vermögen durchbringen, Plaut. Pseud. 1126 u. a. Varr. sat. Men. 513. Iuven. 1, 34: hunc comedendum et ebibendum vobis propino, ich gebe euch dessen Küche u. Keller preis, Ter. eun. 1087. – II) intr. zehren, essen, de caelesti pane, Hier. ep. 78. mans. 42. p. 497 Vall. – ➳ Zsgz. Formen (s. 1. edo): comes, comest, comesset, comesse u.s.f., Plaut., Cic u.a. (s. Neue-Wagener Formenl.3 3, 616 u. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 150): comestur, Lact. de mort. pers. 33, 8: Archaist. Formen comedim etc. (= comedam etc.), bei den Komik. u. Cic. ep. 9, 20, 3 (s. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 150): comedereis (= comederis), Plaut. Men. 521. – Partic. Perf. Pass. comēsus od. comessus, Cato r. r. 58. Varr. r. r. 1, 2, 11 (cod. P comessa). Valg. fragm. bei Diom. 387, 7. Iuven. 1, 34. Auct. decl. in Sall. 7, 20: oder comestus, wie Cato r. r. 50. Varr. sat. Men. 523. Didius bei Diom. 387, 6 K. Cic. Clu. 171. Val. Max. 9, 12. ext. 6. Cael. Aur. chron. 2, 1, 9. Placit. de medic. 11, 1. Anthim. 56. p. 87, 2 R.
2. comedo, ōnis, m. (1. comedo), der Fresser, Schlemmer, Lucil. sat. 5, 41. Varr. sat. Men. 317.
~o, †forax [l. vorax ], edax
frater ille ‥ avidus erat ~o [v. l. commessor ] grossiorum
1 cŏmĕdō, (11) ĕdis ou comēs, ĕdit ou comēst, ēdī, ēsum ou estum, ĕdĕre ou ēsse, tr., ¶ 1 manger : Pl. , Ter. ; Cic. Clu. 173 ; Nat. 2, 64 ; Br. 217 ¶ 2 [fig.] a) manger, dévorer, ronger : comedere oculis Mart. 9, 60, 3, dévorer des yeux ; ipsus se comest Pl. Truc. 593, il se consume de chagrin ; b) dissiper, manger : bona comedere Cic. Sest. 110, manger son bien ; cf. Att. 6, 1, 25 ; comedere aliquem Pl. Most. 12, manger quelquʼun (le gruger) ; nobilitas comesa Juv. 1, 34, noblesse ruinée.
➳ subj. arch. comedim, īs, it, etc., Pl. , Ter. ; Cic. Fam. 9, 20, 3 ; 11, 21, 2 || comēstur Ps. Lact. Mort. 33, 8.
2 cŏmĕdō, ōnis, m. , mangeur, dissipateur : Lucil. Sat. 75.
- 1. opeten, verteren;
- 2. (metaf.) verbrassen, verkwisten, verspillen [argentum; bona alcis];
- 3. (alqm) iems. vermogen erdoor jagen, iem. te gronde richten; / voor nevenvormen zie edō².
comedo , edis, edi, esum, edere. 3. et, v. comedo
See an image
See an image
comedo , comes, medi, mestum, messe.
食。耗盡。— beneficia 辜负恩惠。— patrimonium 浪費家貲。— eum oculis 戀望彼。Comesse se 罣念。必焦。 Comedim pro Comedam.
Suggest a Translation
See an image
食。耗盡。— beneficia 辜负恩惠。— patrimonium 浪費家貲。— eum oculis 戀望彼。Comesse se 罣念。必焦。 Comedim pro Comedam.
Suggest a Translation
See an image
comedo , onis. m. et, v. comedus
See an image
See an image
com-edō ēdī, ēsus or ēstus, ēsse or edere,
- to eat up, eat, consume, devour: quid comedent?T.: (venenum) comestum: haec porcis comedenda relinques, H.—To waste, dissipate, spend, squander: nummos: patrimonium: nobilitas comesa, ruined, Iu.: Hunc comedendum nobis propino, i. e. that we may feast at his expense, T.