About
Menu

comedo

comedo, to eat up, eat, consume, devour

comedo2, glutton

cŏm-ĕdo, ēdi, ēsum (comessum, Prol. ad Plaut. p 102 Ritschl), or estum, 3, v. a. (comesus, the more usual form, Cato R. R. 58; Varr. R. R. 1, 2, 11; Plaut. Trin. 2, 4, 5 (406), Juv. 1, 34; Valgius ap. Diom. p. 382 P—Hence, comessurus, Plaut. Ps. 4, 7, 25 (1127): comestus, Cato R. R. 50; Cic. Clu. 62, 173, acc. to Prisc. p. 893; and Val. Max. 9, 12, ext. 6, and Didius ap. Diom. l. l.—Contr forms: comes, Plaut. Most. 1, 1, 11 (11): comest, id. ib. 3, 1, 26 (557); id. Trin. 2, 1, 20 (242), id. Truc. 2, 7, 36 (586); Lucil, Titin., Afran., Varr., Cic. Hortens. ap. Non p. 81, 9 sq., comestis, Plaut. Truc. 1, 2, 54 (148): comesse, id. Cas. 4, 1, 21 (779); id. Bacch. 4, 1, 8 (580), id. Most. 1, 1, 13 (13); id. Men. 4, 2, 64 (634); Cic. Fl. 36, 91; Cat. 23, 4: comesses, Mart. 5, 39, 10: comesset, Cic. Sest. 51, 110, Cat. 29, 15: comesto, Cato R. R. 156, 1.—Old forms: comedim, Plaut. Curc. 4, 4, 4 (560); id. Bacch. 4, 4, 91 (730); Cic. Fragm. ap. Non. p. 83, 32 comedis, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103): comedint, id. Truc. 2, 6, 53 (534)), to eat entirely up, to eat, consume (class.; esp. freq. in Plaut.).
  • I Prop.: ubi oleae comesae erunt, Cato R. R. 58: ubi daps profanata comestaque erit, id. ib. 50: quod bibit, quod comest, Plaut. Trin. 2, 1, 20 (242): corbitam cibi Comesse possunt, id. Cas. 4, 1, 21 (779): quid comedent? Ter. Heaut. 255: celerius potuit (venenum) comestum quam epotum in venas permanare? Cic. Clu. 62, 173: ex se enim natos comesse fingitur solitus (Saturnus), id. N. D. 2, 25, 64: quorum Dentes vel silicem comesse possunt. Cat. 23, 4: haec porcis hodie comedenda relinques, Hor. Ep. 1, 7, 19: te muscae comedissent, Sicinius ap. Cic. Brut. 60, 217; and ap. Quint. 11, 3, 129: panem, Afer ap. Quint. 6, 3, 93.—Facetiously: lacertum Largii, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240.—
        • b Prov.: tam facile vinces quam pirum volpes comest, Plaut. Most. 3, 1, 32 (563); and: cenā comesā venire, i. e. to come too late; post festum, a day after the fair, Varr. R. R. 1, 2, 11.—
    • B Trop.: comedere aliquem oculis, to devour with one’s eyes, i. e. to long eagerly for, Mart. 9, 60, 3: se, to consume one’s self (by grief, sorrow, etc.), to waste or pine away, Plaut. Truc. 2, 7, 36 (586); so Cic. Hortens. Fragm. ap. Non. p. 81, 29. —
  • II Meton., to waste, dissipate, spend, squander: comedunt quod habent, Plaut. Ps. 4, 7, 6 (1108); cf.: aurum in lustris, id. Bacch. 4, 4, 91 (730). meam dotem comest, Titin. ap. Non. p. 81, 16: paternam pecuniam, Novius ap. Non. p. 81, 25: nummos, Cic. Att. 6, 1, 25: cura ut valeas, ne ego te jacente bona tua comedim, id. ib. 9, 20, 3: beneficia Caesaris, id. Phil. 11, 14, 37: patrimonium, id. Sest. 52, 111; Quint. 6, 3, 74: rem (sc. familiarem), Cic. Fam. 11, 21, 2: bona, id. Sest. 51, 110; id. Fl. 36, 91; id. Fragm. ap. Non. p. 83, 32; Hor. Ep. 1, 15, 40: cantherium, i. e. its value in money, Cic. Fam. 9, 18, 4.— Hence,
    • B Transf. in the lang. of comedy: comedere aliquem, to waste or consume the property of any person, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103); id. Most. 1, 1, 11 (11) sq.; id. Ps. 4, 7, 25 (1127); Ter. Eun. 1087.
cŏmĕdo, ōnis (cŏmĕdus, i, Paul. ex Fest. p. 58, 6 Müll.; cf. Lachm. ad Lucr. p. 139), m. [1. comedo],
  • a glutton, gormandizer, Lucil. ap. Non. p. 11, 9; Varr. ib. p. 93, 21; cf. Paul. l. l.

Saved

Recent