commendativus
commendātīvus, a, um, adj. [commendo],
- commendatory: casus, i. e. dativus, Prisc. p. 670 Putsch.
commendātīvus, a, um (commendatus), zur Empfehlung geeignet, casus, v. Dativ, Prisc. 5, 72.
vix tanti ciatum pelagi delibo, licebit / solverer in quevis commendativa, viroque / impluerem laudes
nostre devocionis ~e jubar et laudes