commendatrix
commendatrix, that which commends
commendātrix, īcis, f. [commendator],
- that which commends (rare): legem commendatricem virtutum, * Cic. Leg. 1, 22, 58: terra, * Plin. Ep. 8, 20, 2.
commendātrīx, trīcis, f. (Femin. zu commendator), die Empfehlerin, lex c. virtutum, Cic. de legg. 1, 58: Asia aliave quaelibet miraculorum ferax commendatrixque terra, Plin. ep. 8, 20, 2.
commendātrīx, (16) īcis, f. (commendator), celle qui recommande : Cic. Leg. 1, 58 ; Plin. Min. Ep. 8, 20, 2.
commendātrīx īcis, f
- commendo, that which commends: lex virtutum.