communicarius
commūnĭcārius (dies), in quo omnibus dīs communiter sacrificabatur, Paul. ex Fest. p. 220, 19 Müll.
commūnicārius, a, um (communico), allen teilhaftig, dies, der allgemeine Opfertag für alle Götter, Paul. ex Fest. 220, 19.
commonicarium, †pastiarium
homo advena vel indigena factus burgensis [? si ] qui habet liberos genitos et natos antequam effectus sit burgensis, illi liberi non erunt burgenses neque ~ii
commūnĭcārĭus, a, um, (communico), de partage : communicarius dies P. Fest. 220, 19, jour où lʼon sacrifiait en commun à tous les dieux.
Communiasdistribuit.
Le Brasseurin Hist. Comitatus Ebroicensis pag. 11. Probat. :
Si autem Canonici aliquos redditus emere voluerint et potuerint, si personæ S. Albini et alii Communicarii requisiti de suo ponere voluerint similiter participabunt et communicabunt.Ibidem :
Computum autem reddere Communicarii seu Receptores tenebuntur in Natali Domini, etc.
Insuper super eo, quod dictum capitulum petebat eidem episcopo injungi, quod distributiones, quas idem episcopus in sua absentia percepit et percipere consuevit, quatuor clericis Constantiensis ecclesiæ per manum Communicarii erogaret, etc.Vide infra Distributarius.