commutabilis
commutabilis, subject to change, changeable
commūtābĭlis, e, adj. [commuto], subject to change, changeable (class.).
- I In gen.: cera, Cic. N. D. 3, 12, 30: haec imbecilla et commutabilis pecunia, id. Par. 1, 1, 7: commutabilis, varius, multiplex animus, id. Lael. 25, 92: ratio vitae, id. Mil. 26, 69: principia verbi, Varr. L. L. 9, § 99 Müll.—
- II In rhet.: exordium quod ab adversario potest, leviter mutatum, ex contrariā parte dici, = commune, Cic. Inv. 1, 18, 26; so * Quint. 4, 1, 71.
commūtābilis, e (commuto), veränderlich, der Veränderung unterworfen, wandelbar, a) übh. (Ggstz. incommutabilis), verbi principia, Varr. LL.: ratio vitae, Cic.: res publica, Cic. – b) als rhet. t. t., exordium c., der wandelbare, umdrehbare Eingang (den der Gegner mit geringer Abänderung zugunsten seiner Partei gebrauchen kann), Cic. de inv. 1, 26. Quint. 4, 1, 71. – Adv. commūtābiliter, Augustin. de trin. 2, 8, 15.
ut in summe contemplatione sapientie, que ‥ est incommutabilis, aciem mentis figatis, necesse est se ipsum animus qui ~is est, intueatur(
commūtābĭlis, (15) e (commuto), ¶ 1 changeant, sujet au changement : commutabilis res publica Cic. Att. 1, 17, 8, situation politique précaire ¶ 2 interchangeable : exordium commutabile Cic. Inv. 1, 26, exorde que lʼadversaire peut exploiter pour sa thèse.
commūtābilis (conm-) e, adj.
- commuto, subject to change, changeable: cera: commutabilis, varius, multiplex animus: ratio vitae.—In rhet.: exordium, appropriate to either party.