communitus
commūnĭtus, adv., v. communis, adv., 2.
commūnītus, a, um, Part., from 1. communio.
commūnitus, Adv. (communis), insgesamt, gemeinschaftlich,Varr. div. rer. fr. b.Non. 510, 5.
1 commūnĭtŭs, adv. (communis), en commun : Varr. d. Non. 510, 5.
2 commūnītus, a, um, part. de communio.
commūnītus
- P. of communio.