1 communire
v. comminuere(a)
2 communire
[CL]
, to fortify (castles etc.). b to man or equip. c to bard (horses). d to confirm, corroborate.
s1068 rex ‥ opportuna loca contra excursiones hostium ~ivit
[Ord. Vit. IV 4 p. 184]; s1257 rex Francorum ‥ castra ‥ in confiniis regni sui ‥ prudenter et potenter ~ivit
[M. Par. Maj. V 266] (cf. [ib. 696]: magnates premuniti caute fecerunt portus maris ~ire
); s1261 [ (v. 2 clausura 1c)]. b s1257 galeam ‥ bellatoribus marinis et victualibus ~itam
[M. Par. Maj. V 627] (cf. [ib. 733]: magnatum multitudo ‥ equis et armis ~ita
). c s1195 ducenti dextrarii ferro ~iti
[Knighton I 168]. d a1137 donum ‥ legitimo testimonio ~imus
[Cart. Bath I 40]; 1199 dignitates ecclesiasticas ‥ tueri et ‥ auctenticorum scriptorum patrocinio ~ire
[RChart 19a]; c1254 [ (v. 1 communio 4b)]; 1318 hec ‥ consensu eorum utrimque et facto reali eciam concurrente in nostra presencia fuerant ~ita
[DCCant. p. 269]; procurator actoris ‥ easdem [litteras denunciatorias] sigillo judicis ~iri faciet
[Praxis 19].