como
como, to comb, arrange, braid, dress
Frieze-Dennison Vergil
Could not find comoveo in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
- To bring together, form, frame, construct (Lucretian): dum perspicis omnem Naturam rerum quā constet compta figurā, Lucr. 1, 950 Munro ad loc.: nunc ea quo pacto inter sese mixta quibusque compta modis vigeant, id. 3, 259: quibus e rebus cum corpore compta vigeret (animi natura), Quove modo distracta rediret in ordia prima, id. 4, 27.—
- II To care for, take care of.
- A Prop., in the class. per. usu. of the care of the hair, to comb, arrange, braid, dress; absol.: amica dum comit dumque se exornat, Plaut. Stich. 5, 4, 19 (701): capillos, Cic. Pis. 11, 25; Verg. A. 10, 832: nitidum caput, Tib. 1, 8, 16: caput in gradus atque anulos, Quint. 12, 10, 47: comas acu, id. 2, 5, 12: comas hasta recurva, Ov. F. 2, 560: capillos dente secto, Mart. 12, 83.—Transf. to the person: sacerdos Fronde super galeam et felici comptus olivā, wreathed, Verg. A. 7, 751: Tisiphone serpentibus undique compta, id. Cul. 218: pueri praecincti et compti, Hor. S. 2, 8, 70: longas compta puella comas, Ov. Am. 1, 1, 20.—
- B In partic., to adorn, deck, ornament: corpora si quis vulsa atque fucata muliebriter comat, Quint. 8, prooem. § 19: colla genasque, Stat. S. 1, 2, 110: vultus, Claud. in Eutr. 2, 337: vestes et cingula manu, id. VI. Cons. Hon. 525.—
- 2 Transf. of things: vittā comptos praetendere ramos, Verg. A. 8, 128: colus compta, i. e. furnished or adorned with wool, Plin. 8, 48, 74, § 194.—
- II Trop., to deck, adorn: Cleopatra simulatum compta dolorem, Luc. 10, 83.—Esp. freq. of rhet. ornament: non quia comi expolirique non debeat (oratio), Quint. 8, 3, 42; cf.: linguae orationisque comendae gratiā, Gell. 1, 9, 10.
- —Hence, comptus (-mtus), a, um, P. a., adorned, ornamented, decked: juvenes ut femina compti, Ov. H. 4, 75: anima mundissima atque comptissima, Aug. Quant. Anim. 33.—But usu. of discourse, embellished, elegant: compta et mitis oratio, Cic. Sen. 9, 28 (al. composita): comptior sermo, Tac. H. 1, 19: (Vinicius) comptae facundiae, id. A. 6, 15.—Transf. to the person: Isocrates in diverso genere dicendi nitidus et comptus, Quint. 10, 1, 79. —Adv.: comptē (comt-), with ornament, elegantly, only trop.: compte disserere, Sen. Ep. 75, 6: agere rem, Gell. 7, 3, 52.—* Comp.: comptius dicere, Gell. 7, 3, 53.—Sup., Plaut. Mil. 3, 3, 66 (940), acc. to Ritschl (al. comissime).
- I Neutr., to be furnished with hair (as verb. finit. only post-class.), Paul. Nol. 28, 246.—But freq. cŏmans, antis, P. a.
- A Having long hair, hairy, covered with hair (poet. or in post-Aug. prose): colla equorum, Verg. A. 12, 86; cf.: equus florā et comante jubā, Gell. 3, 9, 3: equae, Plin. 10, 63, 83, § 180: tori, Verg. A. 12, 6: crines, Sil. 16, 59: saetae hircorum, Verg. G. 3, 312; cf.: pellis comata villis, Val. Fl. 8, 122: galea = cristata, crested, plumed, Verg. A. 2, 391; cf. cristae, id. ib. 3, 468.—
- B Transf., of growths, etc., resembling hair: stella, having a radiant, hairy train, a comet, Ov. M. 15, 749: astro comantes Tyndaridae, ornamented with stars, Val. Fl. 5, 267: sera comans narcissus, that puts out leaves late, Verg. G. 4, 122: dictamnus flore Purpureo, id. A. 12, 413: jugum silvae, leafy, Val. Fl. 3, 403: silvae, id. 1, 429: folia, luxuriant, Plin. 13, 8, 16, § 59: pinus, Sil. 10, 550: humus, Stat. Th. 5, 502.—
- II Act., to clothe or deck with hair or something like hair (as verb. finit. only post-class.), Tert. Pall. 3.—Freq. (esp. in the post-Aug. per.) cŏmātus, a, um, P. a., having long hair: tempora, Mart. 10, 83, 13; Val. Fl. 7, 636; and subst.: cŏmā-tus, i, m., Suet. Calig. 35; Mart. 1, 73, 8; 12, 70, 9.—As adj. propr.: Gallia Comata, Transalpine Gaul (opp. togata), Cic. Phil. 8, 9, 27; Mel. 3, 2, 4; Plin. 4, 17, 31, § 105; Cat. 29, 3; Luc. 1, 443.—Transf.: silva, leafy, Cat. 4, 11.
- 1. (het haar) kammen, vlechten, fatsoeneren;
- 2. versieren;
- 3. (Lucr.) samenvoegen;
- 4. (een redevoering) polijsten.
- com- + emo, to comb, arrange, braid, dress: compti capilli: crines, Tb.: caput, Tb. — To adorn, array, deck: sacerdos comptus olivā, wreathed, V.: pueri compti, H.
-
…Hadriatici negare litus insulasve Cycladas Rhodumque nobilem horridamque Thraciam Propontida trucemve Ponticum sinum, ubi iste post phasellus antea fuit comata silva nam Cytorio in iugo loquente saepe sibilum edidit coma. Amastri Pontica et Cytore buxifer, tibi haec fuisse…
Catullus, Carmina
-
…; deus, ecce, deus Cui talia fanti ante fores subito non voltus, non color unus, non comptae mansere comae ; sed pectus anhelum, et rabie fera corda tument ; maiorque videri, nec mortale sonans ,…
Vergil, Aeneid
-
…, sic pectore toto uritur et sterilem sperando nutrit amorem. Spectat inornatos collo pendere capillos et quid, si comantur ait. Videt igne micantes sideribus similes oculos, videt oscula, quae non est vidisse satis ; laudat digitosque…
Ovid, Metamorphoses
-
…, admodum diligit, amplectitur, amat, aperte laudat, occulte sed ita ut perspicuum sit invidet. nihil come, nihil simplex, nihil ἐν τοῖς πολιτικοῖς inlustre, nihil honestum, nihil forte, nihil liberum. sed…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…occultas. nam si quam Rubrius iniuriam suo nomine ac non impulsu tuo et tua cupiditate fecisset, de tui comitis iniuria questum ad te potius quam te oppugnatum venirent. cum igitur quae causa illius tumultus fuerit testes a nobis…
Cicero, in Verrem
-
…, Curio condemnetur neque tamen nos urget mandatis pluribus ; remittit aliquantum et relaxat. Galliam inquit togatam remitto, comatam postulo otiosus videlicet esse mavolt cum sex legionibus inquit eisque suppletis ex D. Bruti exercitu, non modo ex…
Cicero, Philippicae
-
…, non tyrannum potius tam enim esse clemens tyrannus quam rex inportunus potest ; ut hoc populorum intersit, utrum comi domino an aspero serviant ; quin serviant quidem, fieri non potest. Quo autem modo adsequi poterat Lacedaemo illa…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…austro sum in eum ipsum locum unde conscenderam. Cumque intempesta nox esset mansissemque in villa P. Valeri, comitis et familiaris mei, postridieque apud eundem ventum exspectans manerem, municipes Regini complures ad me venerunt, ex eis…
Cicero, Philippicae
-
…in caelum efferat laudibus. At coluit ipse amicitias. Quis, quaeso, illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse de ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. sit ista in Graecorum levitate…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Itaque licet dicere et Ennium summum epicum poetam, si cui ita videtur, et Pacuvium tragicum et Caecilium fortasse comi cum. oratorem genere non divido ; perfectum enim quaero. Vnum est autem genus perfecti, a quo qui…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum