concinnus
concinnus, neat, pretty, elegant, pleasing, stylish
con-cinnus, a, um, adj. [etym. dub.; acc. to Non. p. 43, 21, and p. 59, 30, from cinnus], fitly, skilfully put together or joined, well adjusted, beautiful (class.; esp. freq. in Cic. of discourse).
- I Object.
- A Prop.: sat edepol concinna est (virgo) facie, Plaut. Pers. 4, 3, 77 (546): Samos ( = venusta, elegans), pretty, Hor. Ep. 1, 11, 2: tectorium, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1, § 1: helicis folia angulosa et concinniora (for εὐρυθμότερα, in Theophr. H. P. 3, 18), Plin. 16, 34, 62, § 148: heluo, elegant, Cic. Pis. 10, 22.—
- B Trop., of discourse, beautiful, elegant, polishcd, neat, striking, etc.: (oratio) concinna, distincta, ornata, festiva, etc., Cic. de Or. 3, 25, 100: sententiae non tam graves et severae quam concinnae et venustae, id. Brut. 95, 325; cf.: concinnae sententiae (opp. probabiles), id. Or. 19, 65; and: concinnae acutaeque sententiae, id. Brut. 78, 272: versus, Hor. Ep. 2, 1, 74: sermo, id. S. 1, 10, 23: reditus ad rem aptus et concinnus, Cic. de Or. 3, 53, 203: transgressio verborum, id est hyperbaton, Quint. 9, 3, 91.—
- 2 Transf. to the person: alii in eādem jejunitate concinniores, id est, faceti, florentes etiam et leviter ornati, Cic. Or. 6, 20; Nep. Epam. 5, 1: concinnus et elegans Aristo, Cic. Fin. 5, 5, 13; cf. also of the painter Nicophanes: elegans et concinnus (pictor), Plin. 35, 10, 36, § 111. —
- II Subject. ( = commodus, II.): concinnus alicui, suited to, fit, appropriate for; of persons, suiting one's self to, courteous, pleasing, etc. (rare): viris Venus ut concinnior esset, * Lucr. 4, 1276: concinnus amicis, Hor. S. 1, 3, 50.—*
- B Concinnum est = commodum est: age, age, ut tibi maxime concinnum est, it is pleasing, agreeable, Plaut. Mil. 4, 2, 33 (1023).—Adv.
- 1 In the form concinnē, fitly, beautifully: concinne et lepide vestita, Plaut. Ep. 2, 2, 38 (218). —Of discourse, elegantly, neatly, etc., Cic. de Or. 2, 19, 81; id. N. D. 2, 27, 69; id. Rosc. Com. 16, 49.—Comp.: eloqui, Aus. Grat. Act. ad Gratian. 8: saliunt aquae, Fronto de Orat. 1, p. 242 Mai.—Sup. of the adj. and adv. apparently not in use.—
- 2 In the form concinnĭter, Gell. 18, 2.
concinnus, a, um, gehörig-, wohl zusammengefügt, I) = durch Ebenmaß und Harmonie gefallend, kunstgerecht, zierlich, nett, elegant (vgl. εὔρυθμος), 1) im allg.: sat concinnā est (virgo) facie, Plaut.: tectorium, Cic.: helluo, nach der Mode, elegant, Cic.: oculi (Ggstz. oc. disconcinni), Fronto. – 2) insbes.: a) (wie εὔρυθμος) v. der Rede u. übtr. v. Redner = in bezug auf Wortstellung u. Gedankenfolge wohlgeordnet, abgerundet, abgemessen, harmonisch, symmetrisch, gefällig (in der Form), oratio, Cic.: sententiae, Cic.: versus concinnior, Hor. – alii in eadem ieiunitate concinniores, haben eine gefälligere Form, Cic.: c. et elegans Aristo, Cic.: c. in brevitate respondendi, treffend in kurzen Antworten, Nep. – b) v. Maler, gefällig in der Manier, Nicophanes elegans et concinnus, Plin. 35, 111. – II) subj., c. alci, für etwas passend, geeignet, von Pers. sich fügend, gefällig, et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset, Lucr. 4, 1263: concinnus amicis, Hor. sat. 1, 3, 50. – dah. concinnum est, es ist bequem, es beliebt, age, age, ut tibi maxume concinnumst! Plaut. mil. 1024.
cum idem verbum crebrius ponitur ut ~ior reddatur oratio
quem concina exultacione fideles sui glorificant
~o assensu cleri et populi
quod concinnitas et inconcinnitas non dicantur absolute sed in respectu et quod unus et idem sonus sit ~us et inconcinnus
sonoris et ~is modulis philomene
concinnus, (13) a, um, ¶ 1 bien proportionné, régulier, joli, charmant : virgo concinna facie Pl. Pers. 547, jeune fille dʼune jolie figure ; folia concinniora Plin. 16, 148, feuilles plus régulières ¶ 2 disposé symétriquement, avec parallélisme : Cic. Or. 65 ; 20 || paulo concinnior versus Hor. Ep. 2, 1, 74, vers assez bien balancé || agencé par rapport à qqch., à qqn ; approprié, ajusté ; concinnus in brevitate respondendi Nep. Epam. 5, 1, plein dʼà propos dans les courtes répliques ; concinnior Lucr. 4, 1276, plus en concordance ; non inconcinnus Hor. Ep. 1, 17, 29, toujours approprié, sans discordance ; ut tibi concinnum est Pl. Mil. 1024, comme il te convient.
- 1. kunstig (gemaakt) [versus; tectorium];
- 2. (v. taalgebr.) gepolijst, elegant, evenwichtig [oratio; sententiae; sermo; -e dicere];
- 3. (v. sprekers, auteurs e.d.) mooi, knap, sierlijk, verfijnd;
- 4. (poët.) (v. personen) aardig, aangenaam [amicis].
concinnus , a, um. adj. c.
已裝飾。斯文。美。— amicis (dat.) 快友心者。— ad persuadendum 善勸人者。
Suggest a Translation
See an image
已裝飾。斯文。美。— amicis (dat.) 快友心者。— ad persuadendum 善勸人者。
Suggest a Translation
See an image
concinnus
adj.
- with comp, neat, pretty, elegant, pleasing, stylish: Samos, pretty, H.: tectorium.—Of style: oratio: poëma: versus, H.—Of persons: helluo: alii concinniores: in brevitate respondendi, apt in repartee, N.: concinnus amicis ut videatur, courteous, H.