concilium
concilium, a meeting, rendezvous
- I In gen.: videre ambas in uno concilio, Plaut. Mil. 2, 2, 96 (251); id. Cist. 4, 2, 33 (703): Camenarum cum Egeria, Liv. 1, 21, 3: ab sede piorum, coetu concilioque abigi, id. 2, 38, 4: pastorum, Cic. Off. 3, 9, 38: deorum, id. Tusc. 1, 30, 72; id. Div. 1, 24, 49; cf. caelestium, id. Off. 3, 5, 25: divinum animorum, id. Sen. 23, 84: concilia coetusque hominum jure sociati, quae civitates appellantur, id. Rep. 6, 13, 13: (Cyclopum) Concilium horrendum, Verg. A. 3, 679: amoena piorum Concilia, id. ib. 5, 735: Musarum, Stat. Th. 6, 355: mulierum, id. ib. 3, 178.—Poet. of animals: inque ferarum Concilio medius sedebat, Ov. M. 10, 144; and trop.: tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere, Cic. Fin. 2, 4, 12.—
- II Esp.
- A An assembly for consultation, a council (in concreto; on the contrary consilium signifies the counsel in abstracto that is taken in such an assembly. The meanings, however, often pass over to each other; hence in MSS. and edd. a freq. confusion of the two words; cf. consilium), Caes. B. G. 1, 30 fin.; cf. id. ib. 7, 1: (opiniones), quae in senatu, quae apud populum, quae in omni coetu concilioque proferendae sunt, Cic. Fin. 2, 24, 77: inire, Plaut. Capt. 3, 1, 33 (493): habere, id. Mil. 3, 1, 3 (598): convocare, Caes. B. G. 1, 40; 2, 10; 3, 3: vocare, Verg. A. 10, 2: cogere, id. ib. 11, 304: dimittere, Caes. B. G. 1, 18; 1, 33 al.; Cic. Leg. 2, 12, 31 al.: transferre Lutetiam, Caes. B. G. 6, 3: in posterum diem differre, Curt. 6, 11, 9: dare legatis, Liv. 43, 17, 7: indicere, id. 1, 50, 4: constituere diem concilio, Caes. B. G. 1, 30: Messene ab Achaeis, quod concilii eorum recusaret esse, oppugnari coepta est, i.e. a member of the Achaian league, Liv. 36, 31, 1: concilio excesserunt, id. 32, 22, 12: sanctum Patrum, * Hor. C. 4, 5, 4 et saep.—
- B A close conjunction, i.e. union, connection (esp. freq. in Lucr.): coetu concilioque Nil facient (primordia rerum), etc., Lucr. 2, 920: materiaï concilium, id. 1, 518: in concilium coire, id. 2, 564 sq.; cf. id. 1, 772; 1, 1081; 2, 565.—Transf., a bond of union, tie: hoc mihi tecum concilium manebit, Ov. M. 1, 710.—
- 2 A sexual union, coition: corporalia, Arn. 2, 54; cf.: primordia quae genitali Concilio possent arceri, Lucr. 1, 183. —
- β (As an incentive to this.) The blossom of the plant iasione, Plin. 22, 22, 39, § 82.
concilium glomerant cum trino teste nefandum
sine spiritu consilii habito ~io
~ium dicitur a ‘con’ et ‘cilium’; ‘cilere’ enim idem est quod ‘convenire’. dicitur itaque ~ium, quia in eo homines congregantur et conveniunt, sicut cilia oculorum claudendo conveniunt. vel dicitur ~ium a ‘conscio’, quia in eo plures consciuntur et convocantur ‥ vel dicitur ~ium quasi ‘concidium’ ‥, eo quod in unum dirigit omnem mentis intuitum. ‥ sed ‘consilium’, prout sumitur pro deliberacione sive responsione viri prudentis et consulti, ‥ sic debet scribi per S; nam in casu hoc descendit a ‘consulo’
in ~io quod [papa ] congregarat episcoporum
hic exspectantes sacerdotum ~ium vel synodus [sic ] consultum, adhuc ignoramus quando hoc fieri faciat apostolicus pontifex
solius pape est ~ium generate; Romane ecclesie et Constantinopolitane est ~ium universale
fert de concilio generali sic mihi Clio
anno jubileo, vel infra tempus contentum infra annos l, semel celebrari habet generale ~ium, in quo omnia habent reformari et in bono statu solidari
post Consilium [sc. Lugdunense ]
papa, si efficiatur hereticus, sentencie generalis ~ii est subjectus; sed per generale ~ium sub Innocencio III celebratum omnes heretici ‥ sunt excommunicati et damnati
canon dicitur id quod statuitur in universali ~io
per regnum ‥ Anglie versus consilium generale ad presens apud Basil’ existens ‥ transeundo
quod non est de necessitate salutis credere et tenere quod illud quod consilium generale et universalis ecclesia statuit, approbat seu determinat in favorem fidei et ad salutem animarum sit ab universis Christi fidelibus approbandum et tenendum(
Cedd ‥ qui et interpres in eo ~io [] ‥ utriusque partis extitit Whitby
convocans universos provinciales episcopos nostros, duces et abbates et cujuscunque dignitatis viros ad synodale ~ium in locum qui nominatur Clovesho
sententias capitulorum ~ii [London’ ] expositas nolo vobis aut alicui ad praesens mittere, quia, quando in ipso ~io expositae sunt, non potuerunt ad plenum et perfecte recitari, propterea quia subito sine praemeditatione ac competenti tractatione ‥ sunt prolatae
vos preter conscientiam nostram ~ia synodalia celebratis(
habitum est ~ium regionale Lundoniis apud Westmustier ‥ presidente R. Cantuariensi archiepiscopo
quum locum ‥ nec in generali ~io nec provinciali possit obtinere
incipiunt constitutiones edite in consilio Oxoniensi: autoritate ‥ presentis ~ii excommunicamus ‥
celebratum est ~ium provinciale apud Oxoniam a domino S. Cant’ archiepiscopo cum episcopis suffraganeis et abbatibus in conventuali ecclesia de Oseneya
S. Cant’ archiepiscopus tenuit consilium suum apud Oxoniam
factum fuit ~ium provinciale Londoniis contra Templarios
secundum statutum ~ii Scoticani
conservator consilii Scoticani
consilium generale cleri regni Scocie
in provincialibus et synodalibus ~iis
ut [terrae ] ab omnium ‥ popularium ~iorum vindictis ‥ liberae sint
placuit pio regi Coenwulfo cum consilio et consensu totius ~ii illius, id est episcoporum, principum, ducum judicumve majorumque natu
sapientes [(AS: ] omnes dederunt vadium suum ‥ quando A. ‥ et B. ‥ venerunt ad ~ium [witan AS: ] ex verbo regispam gemote
hec donatio facta est ‥ in ~io totius Anglie apud Notingaham
in communi ~io
[rex ] congregavit generale ~ium apud Lundoniam et renovavit pacem et leges et consuetudines per Angliam ab antiquis temporibus constitutas
apud Wintoniam in ~io
ne ‥ cogaris in centuria, aut foro presidis vel proconsulis, aut fortasse in ~io, lese majestatis reddere rationem
H. Glocestrensis dux ‥ convocato principum ~io exponit que H. rex ejus frater moriens mandasset
➳ confusion fréquente dans les mss avec consilium.
- 1. bijeenkomst, kring, schare; ➤ ~ deorum; ~ amicorum; in -um pastorum se recipere;
- 2. politieke vergadering: (a) in Rome: ~ patrum vergadering of zitting v.d. senaat; ~ plebis volksvergadering (= comitia tributa); ~ populi vergadering v.d. curiae (= comitia curiata); (b) buiten Rome: landsvergadering, landdag [Gallorum; Achaicum van de Achaeïsche Bond]; (c) (Liv.) hoorzitting;
- 3. debat, overleg;
- 4. (Lucr.) vereniging, verbinding [rerum];
- 5. (Mel.) kerkvergadering, concilie.
Concilium Deorum, apud Tertullianum.
Concilium Patrum, pro Senatu, apud Symmachum lib. 1. Epist. 89.
Concilium Naviculariorum, in leg. 32. Cod. Theod. de Navicular. (13, 5.) Vide Gruteri Inscript. 305. 8. 321. 10. 325. 15. 467. 3.
Concileetiam nostris, pro
Conseil. MS. :
Quant chil qui furent au Concile, La verité oirent dire, etc.
Habeat unusquisque licentiam sanctissimo Catholicæ venerabilique Concilio decedens bonorum quod optaverit relinquere.Ubi Basilic. lib. 1. tit. 1.
Confessio, vel etiam ipsa Basilica ;
Martyrum sedes, in lege 6. Cod. Theod. de Sepulcr. violat. (9, 17.) Acta Stephani PP. III. apud Baronium ann. 259. num. 24 :
Nemesius autem gratia Christi roboratus, circuibat criptas et Concilia Martyrum, et ubicumque reperisset Christianum egentem, de suis facultatibus ei ministrabat.Anastasius in S. Damaso PP :
Hic multa corpora sanctorum Martyrum requisivit, quorum etiam Concilia versibus decoravit. Martyrum Conciliabula,apud S. Hieronymum in Epistola ad Heliodorum. Adde Martyrol. Rom. 23. Junii ;
Confessiones Martyrum. Martyrum tumuli, apud S. Hier. Epist. 7.
Martyrum limina, Epist. 15.
Martyrum sepulchra, Ep. 17.
Martyres, nude Ep. 22. cap. 6. Epist. 50. cap. 6. Vide Martyrium.
Habemus ergo et hosAusonius in Parent.xl. et prædictos decem Sanctos ex diversis terrarum partibus congregatos : unde hanc ipsam Basilicam eorum meritis dedicatam, Concilium Sanctorum nuncupari oportere decernimus.
Vide Custodes Martyrum.Et modo Conciliis animarum mista piarum Fata tui certe nota nepotis habes.
Synodum autem ex Græco interpretari Comitatum, vel Cœtum ;Concilii autem nomen tractum ex more Romano : tempore enim quo causa agebatur, conveniebant omnes in unum, communique intentione tractabant ; unde etConcilium a communi intentione dictum, quasiConcilium : nam cilia oculorum sunt, unde est etConcilium dictum, D. in L. littera transeunte.
dictum, quasi Communicilium ; nam cilia oculorum sunt ; unde et considium consilium.D. in L. litteram transeunte
Canones autem generaliumConciliorum a temporibus Constantini cœperunt : in præcedentibus namque annis, persecutione fervente, docendarum plebium minime dabatur facultas. Inde Christianitas in diversas hæreses scissa est, quia non erat licentia Episcopis in unum convenire nisi tempore supradicti Imperatoris : ipse enim dedit facultatem Christianis licere congregari.
Neque enim est alia faciendorum Conciliorum utilitas, quam ut quod intellectu non capimus, ex auctoritate credamus, et sicubi ratio minus nobis occurrerit, fides ne labamur cito succurrat.Arnulfus Sagiensis Archidiac. contra Girardum Egolism. Episc. cap. 2 :
Ad hoc Concilia celebrari Sanctorum Patrum sanxit auctoritas, ut inde virtutum doctrina malorumque correctio proveniret, et velut exercitus sui facultate conspecta, ipsam se plenius Ecclesia mater cognosceret, ut adversum vitia severius insurgendo, instantium bellorum triumphos posset confidentius auspicari.De Episcoporum in Conciliis consessus ratione, vide Concilium Toletanum IV. can. 4.
EpiscopaleEpiscopi cujusque, quod Parœciæ unius Presbyteri frequentant. Alterum
ProvincialeMetropolitani, quod ex provincia Episcopos habeat suffraganeos. Tertium
Primatis, ad quod ex integra diœcesi singularum provinciarum Metropolitani convocantur. Quartum ad quod diversarum Occidentis diœceseon Primates conveniunt, cui præest summus Pontifex Romanus, qui diœceses illas omnes præcipuo jure ac potestate subjectas habet.
Concile, prima acceptione, in Lit. remiss. ann. 1384. ex Reg. 126. Chartoph. reg. ch. 33 :
Comme un jour de Dimanche en Caresme l'exposant feust venuz en procession après la croix et les chapellains, avec les autres ses voisins, qui venoient au Concile ou à sesne, qui lors se tenoit audit Clugny, etc.
Oecumenicumdicitur :
Synodus Magna, in Concilio Arelat. II. cap. 56. Ita passim Nicænum Concilium appellant veteres, ut Sardicense, Athanasius Apolog. 2. in princip.
Magnum et universale Concilium, apud Liberatum Diacon. cap. 6. Agobardus lib. de Dispensatione cap. 20 :
Bina per annos singulos Concilia fieri, et Romani Pontifices decreverunt, et Magna Concilia sollicite commendarunt.
Concilium ex toto orbe convocatum.S. Augustinus Epist. 162. de eodem :
Plenarium universæ Ecclesiæ Concilium.Lib. 1. Contra Donatist. cap. 7 :
Plenarium totius orbis Concilium.Adde lib. 2. cap. 4. 8. etc.
Provinciale. Joannes. VIII. PP. Epist. 56. et 57 :
Auctoritate Apostolica decrevimus Reverendorum fratrum et Coepiscoporum nostrorum Italici regni Universale, id est, totius provinciæ advocare Concilium.
Concilium plenarium totius Africæ, apud S. Augustinum Epist. 47. 170. 235.
Concilium plenum, et
Tractatus plenus, apud Vigilium Tapsensem lib. 1. Contra Palladium pag. 488. Leo IX. PP. Ep. 4 :
Decus Ecclesiarum Africanarum ita conculcatum a gentibus nimium dolemus, ut modo vix quinque inveniantur Episcopi, ubi olim ducenti quinque solebant per Concilia plenaria computari.In Concilio Bracarensi II. cap. 9.
Integrum et perfectum Conciliumdicitur illud,
in quo Metropolitanus Episcopus fuerit. Concilium Antiochen. cap. 16 :
Τελείαν δὲ ἐκείνην εἶναι σύνοδον, ᾖ συμπάρεστι ὁ τῆς Μητροπόλεως.
Generale Concilium, in præfatione Concilii Wormaciensis ann. 868. Vide Concilia Africana can. 64. 65. Epistolam Aurelii Episcopi Carthag. apud Baron. ann. 419. n. 59. Ferrandum Diac. in Breviario cap. 21. etc.
Sunt et Provincialia Concilia, quæ post illa universalia necessario recipere debemus, quia et in illis multa Ecclesiastici negotiis necessaria reperimus. Horum etiam observationem ipsa decreta Romanorum Pontificum et statuta universalium Synodorum nobis indicunt, quæ per singulas provincias annuatim hujusmodi Concilia celebrari sæpissime præcipiunt.Quæ quidem Concilia Provincialia bis in anno teneri, vel saltem semel, sanxerunt passim Concilia, Nicænum cap. 5. Antioch. can. 20. Carthag. III. can. 2. Carthaginense V. can. 7. Concil. Afric. can. 60. Calchedon. can. 19. Toletan. III. can. 18. Tolet. IV. can. 3. Emerit. can. 7. Regiense can. 8. Arausic. I. can. 29. Agath. can. 48. Aurelian. I. can. 1. Aurel. II. can. 1. etc. Vide Avitum Viennensem Epist. 80.
Locale, in Concilio Bracar. I. can. 18.
civitatefit cum Presbyteris suæ diœcesis. Epistola 18. Hadriani II. PP. ad Carolum Calvum, de Causa Herlefridi Presbyteri :
Sed nunc melius faceretis si quod in civili Concilio apud suum Episcopum perperam gestum est, in provinciali Synodo apud vos rationabiliter et apud fratrem nostrum Hincmarum cassaretur. Concilium Episcopi,in Capitul. Caroli M. lib. 5. cap. 60. Ubi vide Steph. Baluzium.
In eorum quoqueIn Concilio Calchedonensi, Anatolius Episcopus Constantinopolitanus interrogatus a judicibus cognitoribus in causa Photii,(Regum) Palatiis saltem semel intra biennium generalis Episcoporum Conventus agatur.
an Synodum appellare oporteat Conventum Episcoporum, qui in Regia civitate diversanturVide Marcam in Dissertat. de Primatib. cap. 16., ita respondit : Tenuit pridem consuetudo, ut qui in magna hac civitate morantur sanctissimi Episcopi, cum eo temporis occasio vocat, de emergentibus quibusdam Ecclesiasticis causis conveniant, ac singula definiant, responsoque eos dignentur qui precantur aliquid.
Capella in decanatu Concilii de Leewis nostræ diœcesis sita, etc.Alia ann. 1462. ibid. pag. 624. col. 1 :
Provisio quod investitus recipiet suam institutionem a loci archidiacono, et Concilia visitabit, prout moris est, per se vel alium.
Qui emerit aut vendiderit nullo abere in Constantin ante illo Concilio, habeat eum libere, etc.Instr. ann. 1304. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 52. col. 2 :
Item census, usatica, laudimia, Concilia, tascas, cartones, etc.Vide Consilium 3.
Item Concilium de Caparroso emit terminum de Coscoilleta, quem tenere non potest sine pecta..... Ordinatum est quod prædictum Concilium compellatur solvere pectam de roturis, quas fecit in bardena, una cum dampno nemoris facto.
- com- + 1 CAL-, a meeting, rendezvous: Camenarum cum Egeriā, L.—A collection of people, meeting, assembly: pastorum: divinum animorum: amoena piorum, V.: ferarum, O.—An assembly for consultation, council: silvestria, Cs.: concilium advocare: cogere, V.: dimittere, Cs.: indicere, L.: venit concilio de me agendi dies: sanctum Patrum, H.—Fig., a bond of union, tie: mihi tecum, O.
-
…; magnam se habere spem et beneficio suo et auctoritate adductum Ariovistum finem iniuriis facturum. Hac oratione habita, concilium dimisit. Et secundum ea multae res eum hortabantur quare sibi eam rem cogitandam et suscipiendam putaret, in primis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…familiarem suum, cui summam omnium rerum fidem habebat, cum eo conloquitur ; simul commonefacit quae ipso praesente in concilio Gallorum de Dumnorige sint dicta, et ostendit quae separatim quisque de eo apud se dixerit. Petit atque hortatur…
Julius Caesar, Gallic War
-
…constituerunt et iure iurando ne quis enuntiaret, nisi quibus communi consilio mandatum esset, inter se sanxerunt. Eo concilio dimisso, idem principes civitatum qui ante fuerant ad Caesarem reverterunt petieruntque uti sibi secreto in occulto de sua omniumque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Lisci Dumnorigem, Diviciaci fratrem, designari sentiebat, sed, quod pluribus praesentibus eas res iactari nolebat, celeriter concilium dimittit, Liscum retinet. Quaerit ex solo ea quae in conventu dixerat. Dicit liberius atque audacius. Eadem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eorum omnia se habere explorata Remi dicebant, propterea quod propinquitatibus adfinitatibus quo coniuncti quantam quisque multitudinem in communi Belgarum concilio ad id bellum pollicitus sit cognoverint. Plurimum inter eos Bellovacos et virtute et auctoritate et hominum numero valere hos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…facere voluntate liceret sese habere quasdam res quas ex communi consensu ab eo petere vellent. Ea re permissa diem concilio constituerunt et iure iurando ne quis enuntiaret, nisi quibus communi consilio mandatum esset, inter se sanxerunt. Eo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…magna copia deligerent quem ex omni Gallia opportunissimum ac fructuosissimum iudicassent, reliquasque civitates stipendiarias haberent. Petierunt uti sibi concilium totius Galliae in diem certam indicere idque Caesaris facere voluntate liceret sese habere quasdam res quas ex communi consensu ab…
Julius Caesar, Gallic War
-
…spem se fefellisse intellexerunt neque nostros in locum iniquiorem progredi pugnandi causa viderunt atque ipsos res frumentaria deficere coepit, concilio convocato constituerunt optimum esse domum suam quemque reverti, et quorum in fines primum Romani exercitum introduxissent, ad eos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…suspirat, motos in harundine ventos effecisse sonum tenuem similemque querenti. Arte nova vocisque deum dulcedine captum hoc mihi concilium tecum dixisse manebit atque ita disparibus calamis conpagine cerae inter se iunctis nomen tenuisse puellae. Talia dicturus vidit Cyllenius…
Ovid, Metamorphoses
-
…nihilo fierent, subito exorerentur incerto spatio atque alienis partibus anni, quippe ubi nulla forent primordia, quae genitali concilio possent arceri tempore iniquo. Nec porro augendis rebus spatio foret usus seminis ad coitum, si e nilo crescere…
Lucretius, De Rerum Natura
CONCIL´IUMan assembly in general, sometimes used in a loose way to designate the comitia of the centuries (Liv. 2.28), or any contio (Liv. 2.7, 28, 5.43-Z2; Gell. 18.7; comp. Becker, Handb. der Röm. Alterth. vol. ii. part 1. p. 359, note 693). For the concilium plebis, see COMITIAp. 510. The word also denotes the assemblies or meetings of confederate towns or nations, at which either their deputies alone, or any of the citizens who had time and inclination, met, and thus formed a representative assembly. (Liv. 1.50.) We find frequent traces of this, not only among the Italian nations, e. g. the Aequi (Liv. 3.2), Samnites (4.25; x 12), Etruscans (4.23, 25, 61; 5.17; 6.2), Hernicans (9.42), and Latins (6.33; 7.25; 8.3); but also in the Greek states (τὸ κοινόν), e. g. the Achaeans (Liv. 36.31), Aetolians (31.29, 38.34), Boeotians (42.43), Macedonians (45.18; cp. Gell. 2.6). As the Romans conquered the neighbouring states of Italy, it was a regular part of their policy to break up the union of the vanquished tribes by forbidding the existence of such concilia (Liv. 8.14, 10, ceteris Latinis populis connubia commercia que et concilia inter se ademerunt: cf. 9.43, 24). After the defeat of Perseus, four concilia were established for Macedonia (Liv. 45.29). But Augustus not merely allowed the concilia to continue where they had previously been held, but instituted them also in other provinces, and this representative character was recognised. In theory, they were associations formed for the worship of the imperial house. The president was the ἀρχιερεὺς or sacerdos provinciae, an official elected annually by the deputies (legati) from the most important towns. This dignitary was usually one of the most eminent and wealthy of the provincials, and had the immediate direction of the finances of the temple and its festivals; at a later time he had a certain power of control over all the priests of the province. After the concilium had taken part in the religious festival, it met again for the conduct of business. Its first duty was to pass the accounts of the expenditure connected with the provincial temple to Augustus, and to provide for the maintenance of the worship for the coming year; but then it was entitled to criticise the conduct of the governor, and either vote thanks to him, or lay a complaint before the emperor (cf. Inscription of Torigny edited by Mommsen), which was frequently followed by his accusation (Plin. Ep. 7.6). In this manner some control was exercised over the governor, and there was some approach to the creation of a representative body. As the worship of the emperors fell out of use with the growth of Christianity, the concilium provinciae replaced by degrees the old conventus (cf. Willems, Dict. Romaine, p. 594), and became a representative assembly for each diocese. (Cf. Marquardt, Röm, Staatsverw. i.2 503-516, and his important essay in the Ephem. Epigr. 1872, pp. 200-214; Mommsen, Provinces of the Roman Empire, 1.35, 94, 300; 2.238, &c.)
[L.S] [A.S.W]An assembly in general, sometimes used in a loose way to designate the comitia of the centuries (Liv.ii. 28), or any contio. For the concilium plebis, see comitia. The word also denotes the assemblies or meetings of confederate towns or nations, at which either their deputies alone, or any of the citizens who had time and inclination, met, and thus formed a representative assembly (Liv.i. 50). We find frequent traces of this, not only among the Italian nations, but also in the Greek States (τὸ κοινόν). (See Achaean League.) As the Romans conquered the neighbouring States of Italy, it was a regular part of their policy to break up the union of the vanquished tribes by forbidding the existence of such concilia (Liv.viii. 14, 10). But Augustus not merely allowed the concilia to continue where they had previously been held, but instituted them also in other provinces; and this representative character was recognized. In theory, they were associations fermed for the worship of the imperial house. The president was the ἀρχιερεύς, or sacerdos provinciae, an official elected annually by the deputies (legati) from the most important towns. This dignitary was usually one of the most eminent and wealthy of the provincials, and had the immediate direction of the finances of the temple and its festivals; at a later time he had a certain power of control over all the priests of the province. After the concilium had taken part in the religious festival, it met again for the conduct of business. Its first duty was to pass the accounts of the expenditure connected with the provincial temple to Augustus, and to provide for the maintenance of the worship for the coming year; but then it was entitled to criticise the conduct of the governor, and either vote thanks to him or lay a complaint before the emperor (cf. the Inscription of Torigny, edited by Mommsen), which was frequently followed by his accusation ( Epist. vii. 6). In this manner some control was exercised over the governor, and there was some approach to the creation of a representative body. See Marquardt, Röm. Staatsverw. i. 503-516, and his important essay in the Ephem. Epigr. (1872), pp. 200-214.