concitatrix
Could not find concitatrixque in Logeion dictionaries.
concitatrixque Noun: feminine nominative singular, Noun: feminine vocative singular of concitatrix
concĭtātrix, īcis, f. [concitator],
- that which excites or stirs up (very rare): Veneris (eruca), Plin. 19, 8, 44, § 154; and adj.: concitatricem vim habet satyrion, id. 26, 10, 62, § 96.
concitātrīx, trīcis, f. (Femin. zu concitator), die Erregerin, erregend, eruca c. Veneris, Plin. 19, 154: concitatricem vim habet satyrion, Plin. 26, 96: invidia turbarum acerrima c., Amm. 21, 13, 12.
concĭtātrīx, īcis, f. (concitator), celle qui excite : Plin. 19, 154 || adjt, concitatricem vim habere Plin. 26, 96, avoir une vertu excitante.
concitatrix , icis. f. et, v. concitatus
See an image
See an image