concursator
concursator, a skirmisher
concursātor, ōris, m. [concurso],
- one who runs hither and thither; in milit. lang., a skirmisher (opp. statarius; rare, perh. only in Livy): concursator et vagus pedes, Liv. 31, 35, 6: levis et concursator hostis, id. 27, 18, 14.
concursātor, ōris, m. (concurso), als milit. t. t. = der Plänkler (Ggstz. statarius), hostis, der nur ans Plänkeln gewöhnte, Liv. 27, 18, 14: pedes, der nur zum Plänkeln ausgebildete, Liv. 31, 35, 6.
concursātŏr, ōris, adj. (concurso), propre aux escarmouches, aux attaques dispersées et rapides : Liv. 27, 18, 14 ; 31, 35, 6.
concursātor ōris, m
- concurso, a skirmisher. hostis, L.: pedes, L.