About

Menu

concutere

concutere [CL; cf. conquatere] 1 to shake, knock; b (fig.). c (w. silvam) to beat (for game). d (w. proelium) to fight; cf. percutere. Carm. Aldh. 1. 144 (v. crepor); 9‥ complodere vel ~ere, conlidere, cnyllan, ‥ ~it, i. turbat, ‥ toscæcp, ofpryscep, ‥ concus[s]a, onscacene WW; semel ‥ [febri] ~ietur et sic quiescet J. Ford Wulf. 66; falcones ‥ ab alto feruntur ad predas; quas, dum assequuntur, quadrati pectoris ictu ~iunt violento Gir. TH I 12.  b 706 tempestatis pertur batio ‥ fundamenta ecclesiae sicut quodam immenso terrae motu concussit Aldh. Ep. 9 (12); concussam saeculi actibus mentem Bede HE II 1 p. 75; intende et ~e cor tuum, dole vehementer Anselm (Ep. 168) IV 46; Ad. Marsh Ep. 83 (v. concussio 1b); dolore cordis Athelstanus ~itur G. Cornw. Guy Warw. 826; 1440 stupore ‥ mente ~ior Bekynton I 116.  c rex ‥ Alfredus, silvam ~iens indagine venandi Gosc. Wulfh. 1.  d s1356 concussum est hoc prelium circa festum S. Mathei Knighton II 92. 2 to harass w. extortion. apparitores licenter exigunt quod eis debetur ‥; ~ere tamen et vexare non licet, ut extorqueantur et munera J. Sal. Pol. 590B.

Saved

Recent