concupiscentialis
concŭpiscentĭālis, e, adj. [concupiscentia],
- full of desire (late Lat.), Aug. Civ. Dei, 1, 25 fin.—Hence, adv.: concŭpi-scentĭālĭter, lustfully, Aug. Peccat. Mer. 2, 9; 2, 28.
concupīscentiālis, e (concupiscentia), begehrlich, anspruchsvoll, Eccl.; dazu Adv. concupīscentiāliter, Eccl.
per inexplebilem fomitis ~is aviditatem
ad actum ~em, sc. sensualem sive carnalem
concŭpīscentĭālis, e, de concupiscence : Aug. Civ. 1, 25.