concupiscentia
concŭpiscentĭa, ae, f. [concupisco],
- an eager desire, longing, concupiscence (late Lat.), Tert. Res Carn. 45, id. Anim. 16 al.; Hier. Ep. 63, 1; Paul. Nol. Ep. 30, 3.
concupīscentia, ae, f. (concupisco), das heftige Verlangen, die Begierde, Acro Hor. carm. 1, 36, 20: auch im Plur., Eccl.
altare holocausti ‥ extinctionem designat carnalium ~iarum
qui ignem Gehennae voluerit effugere, ignem ~iae studeat extinguere
quod dico de voluntate, hoc ipsum dici potest de ~ia et desiderio, quia et ~ia et desiderium voluntas est
quod eum septenni multasset penitentia pro illicita in eam, que vel umbratice sanctimonialis fuisset, ~ia
nec impelli ira nec ~ia illici
ut animus ‥ ab interiore bono deficiens per exteriora mendacia variis ~iis evagetur
corruptio facta est in nobis per originale et ex illa accidit pronitas ad ~iam carnis, que maxime est in generativa
desiderium est appetitus sensibilis, ~ia vero appetitus sensualis quodammodo participans ratione
de avaritia, superbia, ‥ gula planum est quod ad delectationem magna ~ia promoventur
a desyre , ‥ appetitus, ‥ ~ia, desiderium
scio totum orbem tue ~ia militie veneranter ardere
concŭpīscentĭa, æ f. , convoitise, concupiscence : Tert. Res. 45 ; Hier. Ep. 63, 1.