concupitor
concŭpītor, ōris, m. [concupisco],
- one who longs eagerly for or covets something (late Lat.), Firm. Math. 8, 22 fin.
concupītor, ōris, m. (concupisco), der eifrige Begehrer, alienarum rerum. Firm. math. 8, 22: huius visionis, ungemein begierig, dieses Gesicht zu schauen, Augustin. epist. 147, 29.
amator ipse, fetide carnis paulo ante tam furibundus ~or
concŭpītŏr, (16) ōris, m. , celui qui désire violemment : Aug. Ep. 147, 29.