concursus
concursus, a running together, concourse, throng, mob, tumult
Frieze-Dennison Vergil
- A running or flocking together, a concourse, assembly: fit concursus per vias, Plaut. Ep. 2, 2, 27 (207); cf. in plur.: incredibilem in modum concursus fiunt ex agris, Cic. Att. 5, 16, 3: magni domum concursus ad Afranium fiebant, Caes. B. C. 1, 53: magni concursus sunt facti, Nep. Phoc. 4, 1: concursus fit celeriter in praetorium, Caes. B. C. 1, 76: in forum a totā urbe, Liv. 2, 56, 13; Nep. Dat. 3, 3: ingens, Verg. A. 9, 454: undique concursus, * Hor. S. 1, 9, 78: bonorum, Cic. Cat. 1, 1, 1: facere, id. Deiot. 10, 28; Liv. 27, 7, 1.—
- B In partic., absol., an uproar, tumult: quem concursum in oppido factum putatis? quem clamorem? Cic. Verr. 2, 4, 23, § 52; cf. id. Sull. 5, 15: quive coetu, concursu, turbā, seditione incendium fecerit, Paul. Sent. 5, 26, 3; Dig. 48, 6, 5 pr.—
- II A running or dashing together, a pressing, striking one upon another, an encountering, meeting; a concourse, etc.
- A Of corporeal objects.
- 1 In gen.: concursus, motus, etc. (corporum quorundam) efficiunt ignes, Lucr. 1, 686; cf.: concursu suo nubes excussere semina ignis, id. 6, 161; cf. also Ov. M. 11, 436: caeli, id. ib. 15, 811: fortuito (atomorum), Cic. N. D. 1, 24, 66; Quint. 7, 2, 2: navium, Caes. B. C. 2, 6; Liv. 29, 27, 6; Suet. Ner. 34: lunae et solis, conjunction, Cels. 1, 4: oris, a shutting (v. concurro, II. A. 1.), Quint. 11, 3, 56 Spald.: asper verborum, a harsh combination, Cic. de Or. 3, 43, 171: extremorum verborum cum insequentibus, id. Or. 44, 150: vocalium, Quint. 9, 4, 33: quinque amnium in unum confluens, Plin. 6, 20, 23, § 75.—
- 2 Esp., milit. t. t., an onset, attack, charge: utriusque exercitus, Caes. B. C. 3, 92; Nep. Cim. 2, 3; id. Iphic. 1, 4: acerrimo concursu pugnare, id. Eum. 4, 1; id. Hann. 11, 4; Liv. 32, 30, 11; 42, 59, 4; Ov. M. 6, 695 et saep.: proelii, Nep. Thras. 1, 4.—
- b Transf.
- α Concursus omnium philosophorum sustinere, assaults, Cic. Ac. 2 (Luc.), 22, 70.—
- β Jurid. t. t., an equal claim, joint heirship, Dig. 32, 80; 39, 2, 15; 7, 2, 1 fin.—
- B Of abstr. objects, a meeting together, union, combination: honestissimorum studiorum, Cic. Fin. 2, 34, 111: calamitatum, id. Fam. 5, 13, 2 (corresp. with vis tempestatum): ex rationis et firmamenti conflictione et quasi concursu quaestio exoritur, id. Part. Or. 30, 104.
turbarum ~us, clericorum cetus, monachorum exercitus ei [Anselmo ] ‥ occurrunt, isti gaudio concrepantes, illi vexillis et sonoris concentibus ‥ pro illius adventu conjubilantes
in publica strata ubi nimis est hospitum ~us
non aliunde mundi hujus alimenta nisi praedictorum οὐσιαε accidentium ~u componi
consequens erit ‥ horum ~um materialem naturam creare assumere
quando ‥ in diversis locis fuerit ~us singulorum radiorum cum catheto
sepe planetarum concursibus imperiosa / ‥ regnat in orbe fames
nos, fratrum ‥ nostrorum ‥, si cum ‥ rege in die concurremus predicta, absenciam ‥ formidantes necnon pericula que ex †concussu [? l. concursu ] hujusmodi ‥ posse[n ]t contingere ‥ ponderantes ‥, ne ex †concussu hujusmodi ‥ quicquam indecorum obrepat ‥, nostrum convocacionem ‥ censuimus prorogandam
ex †concussu [? l. concursu ] iiij causarum derelinquitur unicum causatum
contrariarum ~us rationum
possibile est quod aer generetur ibi [sc. in dolio ] ex aqua et non est ibi ~us laterum contenti et continentis
sumus invitati concedere ut in omnibus devotioni vestrae nostrum ~um ‥ praeberemus(
quod omne agens tantum potest ‥ sicut potest cum ~u vel juvamine prime cause
consilio unanimique ~u
- 1. het te hoop lopen, samenstromen [legatorum; hostium; aquarum; torrentium];
- 2. samenscholing, opstootje; ➤ ~ hominum in forum; ad curiam ~ fit plebis; concursūs facere voor oproer zorgen;
- 3. het tegen elkaar botsen, stoten [navium; atomorum; verborum; caeli onweer, donder; vocalium];
- 4. vijandelijk treffen, confrontatie: (a) (milit.) aanval, offensief [exercituum]; (b) (alg.) [philosophorum];
- 5. (metaf.) het samenvallen, samenloop [calamitatum];
- 6. het samenwerken, medewerking, hulp [honestissimorum studiorum];
- 7. competitie, concurrentie.
See an image
Si easInfra :(junctas) exercitum facere contigerit, vel repentinum Concursum, Appellitum vulgariter appellatum, etc.
Sed flagitante maleficio, et Concursu subitaneo concurrente, si maleficium fuerit manifestum, etc.Vide Huesium.
UtIbidem. n.Kyrie eleison, Amen, Deo gratias, et versus in unoquoque Concursu altius et distinctius atque protractius honeste dicantur.
in unoquoque Conventu.
Cursus 2.Vide ibi.
- concurro, a running together, concourse, throng, mob, tumult: hominum: concursūs facere: magni domum ad Afranium fiebant, Cs.: in forum a totā urbe, L.: ingens, V.: undique, H.: in oppido.—An assault, onset, attack, charge: exercitūs, Cs.: acerrimo concursu pugnare, N.: Ut nostris concursibus insonet aether, O.: concursūs philosophorum sustinere, assaults: caeli, thunder, O.—Fig., a dashing together, encountering, meeting, concourse, collision: nubila Excutiunt concursibus ignes, O.: fortuitus (atomorum): ut utraque (navis) ex concursu laborarent, Cs.: navium, L.: asper verborum, a harsh combination. — A combination, union, coincidence: studiorum: calamitatum.
-
…minima altitudo fluminis erat, non numquam interdiu, saepius noctu si perrumpere possent conati, operis munitione et militum concursu et telis repulsi, hoc conatu destiterunt. Relinquebatur una per Sequanos via, qua Sequanis invitis propter angustias ire…
Julius Caesar, Gallic War
-
…finem sese effrenata iactabit audacia nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt patere tua consilia non sentis…
Cicero, in Catilinam
-
…alios longe submotos arcet harena. Aeneas, miratus enim motusque tumultu, Dic ait O virgo, quid volt concursus ad amnem Quidve petunt animae, vel quo discrimine ripas hae linquunt, illae remis vada livida verrunt Olli sic…
Vergil, Aeneid
-
…princeps adhibitus esset, priores tamen agere partis Hortensium. Acrem enim oratorem, et incensum et agentern et canorum concursus hominum forique strepitus desiderat. vnum igitur annum, cum redissemus ex Asia, causas nobilis egimus, cum quaesturam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…inirent de caede nostra partirenturque inter se qui Capitolium, qui rostra, qui urbis portas occuparent, ad me concursum futurum civitatis putabant. quod ut cum invidia mea fieret et cum vitae etiam periculo, famam istam fascium dissipaverunt…
Cicero, Philippicae
-
…navis enisus est ut parvo momento antecederet. illae adeo graviter inter se incitatae conflixerunt, ut vehementissime utraque ex concursu laborarent, altera vero praefracto rostro tota conlabefieret. qua re animadversa, quae proximae ei loco ex Bruti classe…
Julius Caesar, Civil War
-
…pervicit Cato. itaque nunc consule in carcere incluso, saepe item seditione commota, aspiravit nemo eorum quorum ego concursu itemque ii consules qui post me fuerunt rem publicam defendere solebant. quid ergo istos inquies mercede conductos habebimus quid…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sed iam experti videbamus. nam cum ingravesceret annona, ut iam plane inopia ac fames non caritas timeretur, concursus est ad templum Concordiae factus, senatum illuc vocante Metello consule. qui si verus fuit ex dolore hominum et…
Cicero, de Domo sua
-
…me dignitatis me Kalendis Ianuariis, qui dies post obitum occasumque nostrum rei publicae primus inluxit, frequentissimus senatus, concursu Italiae, referente clarissimo ac fortissimo viro, P. Lentulo, consentiente atque una voce revocavit. me idem…
Cicero, in Pisonem
-
…, non sollicitabit rursus agrarios, non queretur expulsos M. vero Antonius non is erit ad quem omni motu concursus fiat civium perditorum Vt nemo sit alius nisi ei qui una sunt, et ei qui hic ei nunc aperte…
Cicero, Philippicae