concupiscibilis
concŭpiscĭbĭlis, e,
- adj., worthy to be longed for, very desirable (eccl. Lat.), Hier. Quaest. in Paral. 1, 1.
concupīscibilis, e (concupisco), begehrenswert, Eccl., zB. Vict. Vit. 2, 18.
eis pro percipiendis semperque specie ~i fruendis
quicquid ~e vel oculus cernebat vel cor ambitiosum affectabat
quecumque ~ia fuerunt tulerunt
tali edulio hamum recurvum fecit ~em, quo credidit eum citius inescare
angelus potuit sibi concupiscere omne bonum ~e
per illa ~ia illecebre secularis ornamenta variarum accipimus blandimenta voluptatum
si quis ‥ cutem hanc nitidam intellectualiter abstraheret et intestina conspiceret ‥, quid ‥ in carne tali ‥ ~e restaret aut contra salutem appetibile?
ita pontifex ‥, edomito jam omni ~i motu animi sive corporis, ipsa virtutum debet gloria circumdari
triplex est animae ‥ natura ‥: quaedam pars ~is, alia rationalis, tertia irascibilis(
vis movens et imperans motui quedam est vis ~is, quedam est irascibilis. vis ~is est vis appetitiva boni et eorum que appropinquant ad summam necessitatem, et est hec vis imperans motui cum appetitu delectamenti
rhetorica movet ~em [? sc. vim ] ad appetendum vel irascibilem ad fugiendum
primus motus ad malum agens est vis ~is
cum propositum continentiae ‥ custodiunt ‥ tanta ‥ instantia ut nil belli ~is caro contra spiritum aut contra carnem gerat spiritus
alie vires [per originale ] infecte fuerunt, sed ~is quoad hoc, sc. generationem, fuit non tautum infecta sed corrupta
concŭpīscĭbilis, e, qui peut être convoité, convoitable : Ambr. Virgin. 113.