condictum
condictum, ī, n. (condictus), convention, pacte, chose convenue : Gell. 20, 1, 54 ; ad condictum venire Apul. Flor. 16, 14, venir au rendez-vous.
Decretumappellatur cap. 10. 13.
Mandatum, cap. 11. 18.
Edictumcap. 12. etc.
Condictio
Populus autem iste vadit ad Condictum Episcopi, et quo cæteri ejus convicanei vadunt, scilicet ad Windesch, ibique Ecclesiasticum jus audiat et sustinebit, sicut constitutum est omni sanctæ Ecclesiæ.
Advocatus habebit et tria Condicta in anno, quæ dicuntur Jahrgeding. Quicumque absentaverit se ab his componet. Post ista tria Condicta homines ibunt ad alia Condicta, rogati vel vocati, secundum justitias ibidem dictatas et approbatas.