condicio

his condicionibus pax composita est
peace was arranged under these conditions quae condiciones sunt amico meo?
how are things for my friend?

condiciō, ōnis, f.: terms, choice, 12.880. (condō)

condĭcĭo (in many MSS. and edd. incorrectly condĭtĭo, and hence falsely derived from condo; cf. 2. conditio), ōnis, f. [condico], an agreement, stipulation, condition, compact, proposition, terms, demand.

• I Prop.
• • • • • α Absol.: alicui condicionem ferre, to offer terms, Plaut. Rud. 5, 3, 51 (1407); cf. id. ib. 4, 3, 91 (1028) sq.; id. Mil. 4, 1, 6 (952); id. Men. 4, 2, 24 (594); Liv. 37, 45, 13 al.: cognitis suis postulatis atque aequitate condicionum perspectā, Caes. B. G. 1, 40; Cic. Caecin. 14, 40: non respuit condicionem, Caes. B. G. 1, 42; so Cic. Cael. 6, 14: ne si pax cum Romanis fieret, ipse per condiciones ad supplicium traderetur, Sall. J. 61 fin.: condiciones pacis, quas adfertis, si accepero, Curt. 4, 11, 19: posse condicionibus bellum poni, Sall. J. 112, 1: dum de condicionibus tractat, Nep. Eum. 5 fin.: his condicionibus conpositā pace, Liv. 2, 13, 4: aliquot populos aut vi subegit aut condicionibus in societatem accepit, id. 9, 15, 2: ex quā condicione, in consequence of, id. 23, 35, 9: sub condicionibus eis pacem agere, id. 21, 12, 4: accipe sub certā condicione preces, Ov. F. 4, 320: sub condicione, conditionally, Liv. 6, 40, 8 Weissenb. ad loc.; usu. without a prep.: eā enim condicione acceperas, Cic. Tusc. 1, 39, 93: eādem condicione, id. Div. 2, 44, 93; id. Or. 71, 235; id. Verr. 2, 3, 6, § 12; Sall. J. 79, 8: istā quidem condicione, id. de Or. 2, 7, 27: nullā condicione, id. Verr. 2, 1, 52, § 137: ullā condicione, id. Fl. 18, 43: his legibus, his condicionibus erit quisquam tam stultus, etc., id. Verr. 2, 3, 29, § 70.—
        • β With ut or ne: fert illam condicionem, ut ambo exercitus tradant, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14, 2: eā accepisse condicione, ut, etc., Auct. Her. 4, 24, 34: hac condicione, ut, etc., Cic. Rosc. Com. 13, 38; Phaedr. 4, 5, 8; Suet. Galb. 15; id. Vit. 15: jubere ei praemium tribui sed eā condicione, ne quid postea scriberet, Cic. Arch. 10, 25 B. and K.: permisit eā solā condicione, ne, etc., Suet. Tib. 26: fecit pacem his condicionibus: ne qui, etc., Nep. Thras. 3, 1; so Liv. 23, 7, 1; Suet. Tib. 13 al.—
        • γ With si (rare; not in Cic.): librum tibi eā condicione daret, si reciperes te correcturum, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4; Suet. Caes. 68; id. Claud. 24; id. Vit. 6.—
        • δ With dum (rare): jam vero istā condicione, dum mihi liceat negare, etc., Cic. de Or. 1, 22, 101.— Also transf. subject., free choice, option: quorum condicio erat, who had their choice, Plin. 36, 5, 4, § 20.—From the conditions made in marriage,
  • B Esp., a marriage, match; sometimes, by meton., = the person married (freq. and class.).
  • • 1 In an honorable sense, in full: condicio uxoria, Cic. Lael. 10, 34; usu. alone: tu condicionem hanc accipe; ausculta mihi, Atque eam desponde mihi, Plaut. Aul. 2, 2, 60 (237); so id. ib. 3, 5, 2 (476); id. Stich. 1, 2, 61 (118): ut eam in se dignam condicionem conlocem, id. Trin. 1, 2, 122 (160): hanc condicionem si quoi tulero extrario, Ter. Phorm. 579: aliam quaerere, Cic. Phil. 2, 38, 99: condicionem filiae quaerendam esse, Liv. 3, 45, 11; Nep. Att. 12, 1: alicui deferre, Suet. Caes. 27; id. Aug. 63; Plin. Ep. 1, 10, 8; 1, 14, 9; Mart. 3, 33; 5, 17; Just. 11, 7, 8.—Hence, in the jurists, the formula of separation: condicione tuā non utor, I will not have you, Dig. 24, 2, 2. —
    • 2 In a bad sense, an amour, the relation of lover or mistress: accepit condicionem, dein quaestum occipit, Ter. And. 79; cf.: quae tibi Condicio nova, luculenta, fertur per me, Plaut. Mil. 4, 1, 5 (951); and hence, meton., a lover, paramour: habeo hortos ... hinc licet condiciones cottidie legas, Cic. Cael. 15, 36; Suet. Aug. 69; Capitol. Anton. Phil. 19; Lampr. Elag. 5, 8.—
• II In gen., the external position, situation, condition, rank, place, circumstances (very freq. and class.).
• • A Of persons: est haec condicio liberorum populorum, etc., Cic. Planc. 4, 11: condicio infirma et fortuna servorum, id. Off. 1, 13, 41; cf.: tolerabilis servitutis, id. Cat. 4, 8, 16: condicione eo meliore est senex quam adulescens, id. Sen. 19, 68: humana, id. Tusc. 1, 8, 15: ista condicio est testium, ut quibus creditum non sit negantibus, eisdem credatur dicentibus, id. Rab. Post. 12, 35: alia oratoris, Quint. 10, 3, 8; 3, 8, 37: alicujus condicio vitaque, id. 3, 8, 50: abjectae extremaeque sortis. Suet. Calig. 35: fuit intactis quoque cura condicione super communi, solicitude concerning their common condition or circumstances, Hor. Ep. 2, 1, 152; Cic. Cat. 3, 1, 2; Sen. Ot. Sap. 31, 1; Quint. Decl. 308; Lact. 3, 28, 5.—
  • B Of things, a situation, condition, nature, mode, manner: quae consuerint gigni gignentur eādem Condicione, Lucr. 2, 301: agri, Cic. Agr. 2, 21, 57: frumenti, Plin. 24, 17, 101, § 158: aliquam vitae sequi, mode or manner of living, Cic. Rab. Post. 7, 16: earum (frugum) cultus et condiciones tradere, id. Div. 1, 51, 116 B. and K.; cf.: haec vivendi, Hor. S. 2, 8, 65: diversa causarum inter ipsas, Quint. 10, 2, 23: duplex ejus disceptationis, id. 7, 5, 2: litium, id. 5, 1, 3; cf. id. 10, 1, 36: vel temporum vel locorum, id. 12, 10, 2 et saep.

condicio, ōnis f. (condīco), A) im weitern Sinne = die Bestimmung einer Pers. od. Sache = die Stellung, der Stand, die Lage, das Los, der Beruf, die Aufgabe, das Verhältnis, die Beschaffenheit, der Zustand, sofern sie von Natur, durch Geburt, Staatsverfassung, Umstände gegeben sind, humana, Cic.: mortalis, Cic.: communis, Hor.: incerta, Suet.: homines miserrimae condicionis, Vell.: c. servilis, Iustin.: condiciones Attalicae, Hor. – c. omnium civium, Cic.: liberorum populorum, Cic.: infimi generis hominum c. atque fortuna, Cic.: c. od. condiciones vitae, Cic.: c. haec vivendi, Hor.: c. servitutis, serviendi, Cic.: c. nascendi, der durch die Geburt gegebene Zustand, das Los der Geburt, Cic. Cat. 3, 2. Sen. de otio sap. 31, 1. Ps. Quint. decl. 308. Lact. 3, 28, 5. – c. imperii et status provinciae, Cic.: certa c. iuris, Cic.: legum, iudiciorum, temporom c., Cic.: c. vel temporum vel locorum, Quint.: c. loci, Ov.: c. agri, Cic.: c. frumenti, Plin.: praedia optimā condicione, Cic. – pro cuiusque condicione, Suet.: pro regionum condicione, Iustin. – longe aliā condicione ego sum ac ceteri imperatores, Vatin. in Cic. ep.: non afflictiore condicione quam ceteri, Cic.: est (senex) eo meliore condicione, quam adulescens, cum etc., Cic.: ut optumā condicione sit is (daß der ein Vorrecht habe), cuia res (sit), cuium periculum, Cic.: hoc ipso melior est tua quam nostra condicio, quod etc., Cic.: tolerabili esse condicione servitutis (v. Sklaven), Cic.: nasci eādem condicione, Cic.: generari mortali condicione, Cic.: mortalis condicio alqd recipit od. non recipit, Vell.: eā condicione nati sumus, ut etc., Cic. – est enim infima fortuna et condicio servorum, Cic.: eos in parem iuris libertatisque condicionem atque ipsi sumus recipere, Caes.: quo (otio) iam ipso frui non est condicio, seid ihr jetzt nicht mehr in der Lage, Sall. fr.: quae condicio belli foret, Sall.: miseriore ac duriore condicione postea cum alqo decertare cogi, Caes.: pari condicione ex muro ac turribus bellandi datā, Caes.: cum esset haec illi proposita condicio, ut aut... aut etc., da ihm die Alternative gestellt war, daß er entweder... oder usw., Cic.: u. so eā od. tali condicione propositā, unter diesen Verhältnissen, Cic. u. Caes. – est uno loco condicio melior externae victoriae quam domesticae, die durch einen auswärtigen od. einheimischen Sieg verliehene Stellung, d.i. die Folgen des usw. Sieges, Cic.: sed tamen ea vicisti, quae et naturam et condicionem, ut vinci possent, habebant, in deren Natur u. Verhältnis die Möglichkeit, besiegt zu werden, lag, Cic.: qui suo iudicio essent illam condicionem vitae (Lebensberuf) secuti, Cic.: parem cum ceteris fortunae condicionem subire, Cic. – eius (morbi) haec condicio est, Cels.: cum ante misera condicio vulneris sit, Cels.

B) im engern Sinne, die Bestimmung = die aufgestellte Bedingung, der Vorschlag, Antrag, das Anerbieten, die Forderung, Zumutung, u. prägn. (bes. im Plur.) der durch Aufstellung von Bedingungen gemachte Vertrag, Vergleich, die unter Festsetzung von Bedingungen zustande gekommene Übereinkunft, 1) übh., aequa, iniqua, Cic.: tolerabilis, Cic.: certa iuris, Cic.: condiciones tortae (spitzfindige, verfängliche), confragosae (auf Schrauben gestellte), Plaut. – c. deditionis, Liv.: c. od. condiciones pacis, Liv. (s. unten). – aequā lege et condicione venire (verkauft werden), Cic.: optimā condicione locare alci statuas faciendas, Cic.: si condicio valde bona fuerit, fortassis non omittam, Cic. – duas condiciones ponere (aufstellen), Liv.: si condicio ponatur, utrius vitae sortem legant, hesterni laboris an praesentium epularum? Iustin.: ferre condiciones, Cic., pacis condiciones, Liv.: ferre condiciones aequissimas, Cic., tristes (harte), Liv.: ad alcis condiciones pactionesque accedere, Cic.: condicionem accipere, Cic.: condiciones pacis recipere, Vell.: descendere ad alterutram condicionem, Cael. in Cic. ep.: ad alcis venire condicionem, sich fügen in usw., Cic.: alcis condicione uti, Cic.: tam bonā condicione (Anerbieten) uti non posse, Val. Max. – perducere alqm ad condiciones suas, Cic.: condicionem aequissimam repudiare, Cic.: istam condicionem respuere, Cic.: nullas recusare condiciones pacis, Liv.: pacis condiciones dimittere, Caes.: a suis condicionibus fugere (wieder abgehen), Cic.: suis condicionibus stare nolle, Cic.: manere in condicione (v. einer Pers.), Cic.: manere in condicione atque pacto, bleibe in Kraft unter den festgestellten Bedingungen (von einer redemptio), Cic.: ea mihi condicio maneat (verbleibe), quā profectus sum, Cic. – duriorem alci condicionem statuere quam ferre possit, Cic.: aliam condicionem tantummodo aequam petere, Sall. – condiciones pacis postulare, Vell.: condiciones pacis alci dicere, Liv.: legatos cum condicionibus pacis Athenas mittere, Iustin.: pacem nolle nisi durissimis condicionibus dare, Eutr.: condiciones pacis conveniunt, non conveniunt, Caes., Liv. u. Nep. – sub condicione, bedingungsweise, Liv. 6, 40, 8. – hāc od. eā (istā) condicione, his condicionibus, unter der B., unter diesen B., auch m. folg. ut od. ne u. Konj. (s. Stürenb. Cic. Arch. 25. p. 147 sqq.), Cic. u.a.: hāc condicione acceperas, Cic.: his condicionibus compositā pace, Liv. (aber nur Liv. 21, 12, 4 sub condicionibus iis de pace agere: u. Ov. fast. 4, 320 accipe sub certa condicione preces). – erst nachaug., sub hac condicione, ut etc., Eutr.: sub (ea) condicione, ne etc., Plin. ep. u. Suet.: sub condicione, ut etc., Phaedr. – ferner eā condicione, si etc., Caecin. in Cic. ep.: erst nachaug. sub condicione, si etc., Suet. – quā lege et quā condicione pereat, Cic. – u. nullā od. non (nec) ullā condicione, unter keiner B., Cic. – ex qua condicione, infolge welcher B., Liv. 23, 35, 9. – u. in quas condiciones pax fieret, Liv. – u. condicione od. condicionibus, per condicionem, per condiciones, unter Bedingungen, durch einen Vertrag, auf dem Wege des V. (vgl. [über condicionibus] Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 7, 1), armis condicione positis, Cic.: cum alqo de ponendis per condicionem armis agitare, Tac.: condicionibus discordiae sedatae sunt, Liv.: posse condicionibus bellum poni, Sall.: per condiciones ad supplicium tradi, Sall.

2) insbes., in Liebesangelegenheiten: a) im guten Sinne, die Heiratspartie, die Partie (meton. auch v. der Pers., s. Ruhnken u. Spengel Ter. Andr. 79. Drak. Liv. 3, 45, 11. Seyffert Cic. de amic. 34. Benecke Iustin. 11, 7, 8), vollst. condicio uxoria (Cic. de amic. 34), gew. bl. condicio, zB. alqam in dignam se condicionem collocare, Plaut.: condicionem filiae (für die T.) quaerere, Liv.: aliam condicionem quaerere et ante perspicere (sich schon vorher danach umsehen), Cic.: multas ac diu condiciones circumspicere, sich viel und lange nach einer passenden P. (für seine Tochter) umsehen, Suet.: inter altissimas condiciones generum eligere, Plin. ep.: alci condicionem ferre od. deferre, jmdm. ein Mädchen als P. antragen, Ter. u. Suet.: nullius condicionis non habere potestatem, auf jede P. Anspruch machen können, Nep.: in caelibatu remanere neque sollicitari ullā condicione amplius posse, Suet.: inter matronas abominanda condicio est, si quis etc., jemand gilt für eine Partie, die jedes alte Weib verschmähen würde, wenn er usw., Sen. – b) im üblen Sinne, Antrag, Gelegenheit zur Buhlschaft, Verhältnis (meton. auch von Buhlen selbst; vgl. Lorenz Plaut. mil. 944), condicionem accipere, Komik.: hinc condiciones legere cotidie, Cic.: quaerere condiciones per amicos, Suet.

1 condīcio (-tio) [CL; not formally dist. fromconditio] 1 a agreement, settlement of dispute. b term of agreement, stipulation, condition. c condition (gram. or log.). a c760 ad hanc ~onem signum Salvatoris nostri propria manu firmavi CS 188; †948 (12c) ut hec ~o mea inviolabilis perpetualiter enitescat Ib. 860; s1153 ad hunc finem res deducta est ut ‥ rex S. proprium castellum ‥ everteret. ‥ hanc conditionem cum dux cognovisset ‥ graviter tulit et ‥ de infidelitate suorum qui eandem †condictionem [v. l. conditionem] ‥ firmaverant conquestus ‥ Torigni Chr. 174; condĭtio pacis tamen est iterata Garl. Tri. Eccl. 137.  b ea ~one prius interposita ut ‥ direpta ‥ redderentur Aldh. VirgP 37; ea ~one ut hi pro patriae pace ‥ militarent Bede HE I 15; 838 ea ~one interposita ‥ quod ‥ amicitiam ‥ habeamus CS 421; si ~onem hanc repudiaverit W. Poit. II 12; s1072 (v. condicionaliter a); 1253 promiserunt ei quod nunquam haberet inde malum ~one quod reduceret eos ad damam SelPlForest 106; s1256 instaurationes ‥ ad voluntatem emptorum bonis venduntur ~onibus M. Par. Maj. V 569; donationum quedam libera et pura, et quedam sub ~one vel sub modo suspensa Bracton 11b; 1285 de tenementis que multociens dantur sub ~one, viz. ‥ (1 Westm. 1) StRealm I 71; 1313 renunciantes ‥ excepcioni serviciorum non impensorum ‥, ~oni ob causam et sine causa ‥ RGasc IV 826; 1345 certis aliis modis et ~onibus appositis in eisdem treugis (Lit. Papae) Ad. Mur. 178; 1407 dimitto eidem R. x li., sub tali tamen ~one quod ipse solvat ‥ xx li. ‥ Wills N. Country 3.  c inchoabimus a ~one, ut hic: ‘si leges ‥ teneant silencium ‥’ Garl. PP 60; ‘si’ dicit aliquam rem sub ~one ad aliam (Shirwood) GLA III 23 n 83; ‘si’ ‥ quandoque dicit simpliciter necessariam veritatem condicionatam ‥, sic quod sit veritas ~onis tenens ut nunc, ut hic: ‘si ego sum Rome, falsum est verum’ Wycl. Log. II 182. 2 a limiting condition, circumstance (or set of circumstances). b condition, lot, state of being. c legal situation, title. d legal or social status, rank. e character, trait. a verba tam primae conjugationis quam tertiae correptae pari ~one concurrunt, ut ‘voco’, ‥ ‘cano’ Aldh. PR 113; s1252 Anglia ‥ extremis subjacens ~onibus M. Par. Maj. V 357.  b 634 quod humana valet ~o (Lit. Papae) Bede HE II 17; difficillima rerum ~o Aldh. VirgP 18; ~one, raedenne GlC C 611; 789 (v. chirographum 1b); dum [Trinitas] ‥ ante supraque tempus et locum ~onis suae dignitate existat Eriug. Per. 482B; 930 (11c) quae ‥ massam humanae ~onis generalem ‥ misericorditer reformavit CS 1343; 9‥ ~o, i. status, ‥ sors ‥, gewyrd WW; contemplatur dilecti hominis cadaver jacere: ‥ miratur commutationem, miseratur ~onem Osb. V. Dunst. 24; a prima ~onis humanae dignitate ‥ corrupta Anselm (Praesc. III 7) II 273; ad deflendam humanam ~onem vel ad optandam supernam quietem Lib. Eli. III 41; condĭtionem / de facili posses damnificare tuam Nig. SS 203.  c 812 has terrulas ‥ in propriae ~onis ac in perpetuae possessionis hereditatem ‥ concedens donabo CS 341; tunc melioris ~onis est in hoc bastardus filius quam mulieratus postnatus Glanv. VII 1; 1275 tenementum et j acra servilis ~onis sunt et j acra libere SelPlMan 22 (cf. ib. 169); 1282 ita quod non sit melior ~o occupantis (Liber A) Foed. II 213.  d hominum multitudinem ‥ ~onis diversae et aetatis Bede HE I 7; utrumnam [Adam] libera dignitate vel servili ~one creatus sit? Alcuin Dogm. (Adv. Felicem VI 2) 201C; 957 (14c) non solum in patriarchis ‥ verum etiam et in regibus cum caeteris diversi ordinis ~onibus CS 995; 9‥ ~o, ‥ gebyrd WW; tenetur se purgare accusatus ‥ pro diversitate ~onis hominum, sc. per calidum ferrum si fuerit homo liber, per aquam si fuerit rusticus Glanv. XIV 1; c1228 laicus et libere ~onis Feod. Durh. 263; 1258 ascriptitiorum et aliorum servilis ~onis testamenta Conc. Syn. 585; 1265 ponentes unum quemque ad arma ‥ prout sue ~ones requirunt et facultates Cl 122; 1347 nomine ipsorum regum ac subditorum ‥ et eis adherencium quorumcumque, cujuscumque status seu ~onis existant (Treugae) Avesb. 117; 1353 quilibet gentilis homo transgressor in cc li. et quilibet minoris ~onis in xl li. SelCKB VI 89.  e 1330 cujus mores et ~ones laudabiles acceptabitis, prout spero Lit. Cant. I 334; hec regula non est semper generalis, sc. ut portans tale signum vel tale animal est talis vel talis ~onis Bad. Aur. 123; Ib. (v. corniceus); 1443 evidencie ‥ que cancellario ‥ videantur sufficere ad indicandum accusatum melioris esse ~onis et verioris quam ipsum accusantes MunAcOx 538; s1399 regis Ricardi ~o talis fuit nobiles deprimere ac ignobiles exaltare Ad. Usk 29; optima principum ~o est ut, quicquid agat, sapienter agat et finem respiciat. alia ~o est quod omnia faciat cum consilio maturo Plusc. VII 20.

2 condicio v. conditio

condĭcĭō, (7) ōnis, f. (condico), ¶ 1 condition, situation, état, sort, qualité, manière dʼêtre [dʼune pers. ou dʼune chose] : liberorum populorum Cic. Planc. 11 ; servorum Cic. Off. 1, 41 ; humana Cic. Tusc. 1, 15, la condition des peuples libres, des esclaves, la condition humaine || nascendi condicio Cic. Cat. 3, 2, la situation qui nous est dévolue à notre naissance, notre destinée, cf. eadem condicione nasci Cic. Div. 2, 93, naître avec la même destinée ; pro mortali condicione vitæ immortalitatem estis consecuti Cic. Phil. 14, 33, en échange dʼune condition de vie mortelle, vous avez obtenu lʼimmortalité ; condicio externæ victoriæ Cic. Cat. 4, 22, la condition de vainqueur dans une guerre étrangère ; o condicionem miseram administrandæ rei publicæ Cic. Cat. 2, 14, le triste lot que celui de tenir les rênes du gouvernement ; est (senex) meliore condicione quam adulescens Cic. CM 68, la condition du vieillard est meilleure que celle du jeune homme ; iniqua pugnandi condicio Cæs. G. 6, 10, 2, conditions de combat désavantageuses ; cum esset hæc ei proposita condicio, ut aut... aut... Cic. Clu. 42, cette alternative lui étant proposée de... ou de...; ea videtur condicio impendere legum, judiciorum, temporum, ut... Cic. Fam. 5, 18, 1, nous sommes menacés dʼavoir des lois, des tribunaux, des moments dʼune nature telle que... ¶ 2 condition, disposition, stipulation, engagement, clause : mihi si hæc condicio consulatus data est, ut Cic. Cat. 4, 1, si les conditions de mon consulat sont que...; iniqua condicio pacis Cic. Phil. 2, 37, mauvaises conditions de paix ; deditionis nullam esse condicionem nisi armis traditis Cæs. G. 2, 32, 1, [il répondit] quʼil ne pouvait y avoir aucune stipulation de paix, si les armes nʼétaient pas livrées ; solduriorum hæc est condicio ut... Cæs. G. 3, 22, 2, les soldures sont liés par les engagements suivants... ; condiciones dedendæ urbis Liv. 25, 28, 2, les conditions (les clauses) de la reddition de la ville ; condicionibus hunc producit Cic. Quinct. 30, il lʼamuse en lui faisant des propositions ( Verr. 2, 3, 138 ; Agr. 2, 68, etc.) || his condicionibus Cic. Verr. 2, 3, 70 ; ista condicione Cic. de Or. 1, 101, avec de telles conditions, à cette condition-là ; nulla condicione Cic. Verr. 2, 1, 137, à aucune condition ( Verr. 2, 4, 17 ; Fin. 5, 55, etc.) || ea condicione ut subj., à condition que : Cic. Sest. 38 ; 39 ; Domo 145 ; Liv. 5, 32, 5, etc. || sub condicione Liv. 6, 40, 8, sous condition, conditionnellement || sub condicionibus iis Liv. 21, 12, 4, sous ces conditions( Ov. F. 4, 320 ; Sen. Ben. 7, 12, 4 ) || sub ea condicione, ne quid postea scriberet Cic. Arch. 25 (mss), sous la condition quʼil nʼécrivît plus rien désormais( Plin. Min. Ep. 4, 13, 11 ) ; sub ea condicione, si... Plin. Min. Ep. 8, 18, 4, à la condition que... || per condiciones Sall. J. 61, 5 ; Liv. 6, 3, 10 ; 25, 25, 1, par stipulation, selon des clauses, par une capitulation ; in eas condiciones Liv. 29, 12, 14, conformément à ces clauses ¶ 3 [en parl. de mariage] parti : contentio uxoriæ condicionis Cic. Læl. 34, rivalité au sujet dʼun mariage ; aliam condicionem filio suo invenire Pl. Truc. 849, trouver un autre parti pour son fils( Cic. Phil. 2, 99 ) ; condicionem filiæ quærere Liv. 3, 45, 11, chercher un parti pour sa fille ; alicui condicionem ferre Pl. Trin. 488 ; Ter. Phorm. 579, présenter un parti à qqn || [en mauv. part] bonne fortune, maîtresse : Cic. Cæl. 36 ; Suet. Aug. 69.

condiciō (not conditiō), ōnis, f

• com- + DIC-, an agreement, stipulation, condition, compact, proposition, terms, demand: pacis: non respuit condicionem, Cs.: ne si pax fieret, ipse per condiciones traderetur, S.: de condicionibus tractat, N.: his condicionibus conpositā pace, L.: ex quā condicione, in consequence of, L.: Accipe sub certā condicione preces, O.: sub condicione, conditionally, L.: eā enim condicione acceperas: neque ullā condicione adduci ut, etc., terms. his condicionibus erit quisquam tam stultus, etc.: iniquā condicione causam dicere, at a disadvantage: turbam procorum Condicione fugat, by her terms, O.: hac condicione, ut, etc.: mihi si haec condicio consulatūs data est, ut, etc., if the consulship is given on condition, etc.: fecit pacem his condicionibus, ne qui, etc., N.: iam vero istā condicione, dum mini liceat negare, etc.: Cui sit condicio sine pulvere palmae, the assurance, H.— A marriage, contract of marriage, match: uxoria: condicionem filiae quaerendam esse, L.: Accepit condicionem, the relation of mistress, T.: hinc licet condiciones legas, pick up love adventures.—Of persons, position, situation, condition, rank, place, circumstances: liberorum populorum: misera vitae: condicionem ferre: infirma servorum: tolerabilis servitutis: condicione meliore esse: testium: usi eā condicione fortunae, ut, etc.: Condicione super communi, the common danger, H.: Attalicae condiciones, i. e. enormous wealth, H.: servi condicionis huius, Ta.— Of things, a situation, condition, nature, mode, manner: agri: vitae, manner of living: vivendi, H.: absentiae, Ta.: mortis, the liability to, V.