confundere

confundere [CL] 1 to fuse together. b to mix, combine. c to mix indiscriminately, confound, confuse. d (p. ppl. confusus) indiscriminate, jumbled, confused. e (as sb. n. w. in) indiscriminately, in general. fundebat ‥ quidam ‥ artis fusorie peritus veteres ampullas, ut ex confusis novas effigiaret W. Cant. Mir. Thom. VI 62.  b ~it, menget GlC C 778; in unius saporis usum varia libamenta ~it J. Sal. Pol. 660B.  c non ~it dualitatem personarum dum dicit, “ego et pater unum sumus” [Joh. x 30] Eriug. Per. 607C; confundit fasque nefasque (Vers.) Lib. Eli. II 132; 1556 ne artium et juris studia in aulis ~antur StatOx 372.  d Aldh. PR 131 (v. articulare 3); verba ~a temporibus, veluti ‘odi’, ‥ ‘memini’ Bonif. AG 521; conemur ‥ infinite ~a ad artem coartare Balsh. AD rec. 2 153; ut omnia sunt potentia, ~a sunt secundum Anaxagoram Bacon VIII 19; actus ~ior Wycl. Act. 14 (v. conjungere 1c).  e sonum buccine ‥ audit in ~o Ockham Dial. 649; non profunde determinateve intelligere tenetur princeps scripturas sacras ‥; sufficit namque ei earum in ~o degustare sentencias Fortescue LLA 54 (cf. ib.: [leges] tantum in universali inclusive et in ~o ‥ scire). 2 to confound, throw into disorder, disrupt. quatenus ‥ nullum ‥ collisionis chaos ‥ lucem scandentis ~at aciemque legentis obtundat Aldh. Met. 9; manerium istud ‥ cum erat totum ‥ TRE valebat c li; quando Radulphus recepit, xij li., quia destructum et confusum erat DB I 163b; nec hoc tamen ordinem propositum ~ere videatur Balsh. AD 82. 3 (of persons): a to confuse, perplex, bewilder. b to perturb. c to ruin. d to abash, embarrass, put to shame. e (dep.) to be ashamed of. f (dep. or pass. w. inf.) to be ashamed to. a si quem hujusmodi distinctionum multitudo magis ~it quam instruit Balsh. AD rec. 2 43; 1450 sensus obtunditur, ~itur animus Let. Ch. Ch. 14.  b convivae terrore confusi ‥ fugerunt foras Bede HE III 10; prima te via ad coufessionem perducet per horrorem confusum, secunda per terrorem concussum, tertia per spei certitudinem consolatum Ad. Scot Serm. 172A.  c homines qui sic ad firmam receperunt omnes fuerunt confusi DB II 353b (cf. DB II 440b); impugnatores ‥ molestavit, quosdam persequendo, alios ~endo et destruendo Ockham Pol. III 39; s1403 ad ~endum et omnino deponendum ‥ regem Henricum Plusc. X 20.  d non enim furva ‥ mergulae factura ~itur ‥ licet ‥ pavonis gloria ‥ praecellat Aldh. VirgP 9; 1160 speramus tamen, et utinam spes nostra nullum ~at! (Theob. Archiep. Cant.) Ep. J. Sal. 81 (129); pudenter eum [Diabolum] abige ‥, ita quod se confusum reputet [ME: ðet he holde him ischend] AncrR 112 (cf. ib. 68: pudenda et †~ancia [v. l. ~encia] verba); Ockham Dial. 598 (v. confusio 2c).  e debet ibi [Mark viii 38] esse ‘qui me fuerit confusus’, quod est verbum deponens habens significationem hujus verbi ‘~o’. ‥ sed moderni non habent hoc in usu; et ideo ‥ posuerunt ‘qui confessus fuerit me’ Bacon Min. 331.  f erat ‥ promptissimus ut talibus daret, et his presertim qui petere ~ebantur H. Bos. Thom. III 14 p. 220.