confundo
confundo, to pour together, mingle, mix, blend
- To pour, mingle, or mix together (class. in prose and poetry).
- A Prop.: unā multa jura (cocos), Plaut. Most. 1, 3, 120 (276); cf.: jus confusum sectis herbis, Hor. S. 2, 4, 67: (venenum) in poculo, cum ita confusum esset ut secerni nullo modo posset, Cic. Clu. 62, 173; Dig. 6, 1, 3, § 2: cum ignis oculorum cum eo igne, qui est ob os offusus, se confudit et contulit, Cic. Univ. 14: cumque tuis lacrimis lacrimas confundere nostras, Ov. H. 2, 95: confundere crebroque permiscere mel, acetum, oleum, Plin. 29, 3, 11, § 50: omnia arenti ramo (Medea), Ov. M. 7, 278: (Alpheus) Siculis confunditur undis, mingles, Verg. A. 3, 696: mixtum flumini subibat mare, Curt. 9, 9, 7: (cornua cervi contrita) pulvereae confusa farinae, Ov. Med. Fac. 61: aes auro, Plin. 34, 2, 3, § 5.—
- B Meton.
- 1 In gen., to mingle, unite, join, combine (rare): (decorum) totum illud quidem est cum virtute confusum, sed mente cogitatione distinguitur, Cic. Off. 1, 27, 95; so, vera cum falsis, id. Ac. 2 (Luc.), 19, 61: est id quidem in totam orationem confundendum, id. de Or. 2, 79, 322: vis quaedam sentiens quae est toto confusa mundo, id. Div. 1, 52, 118: sermones in unum, Liv. 7, 12, 14; cf. id. 40, 46, 13: duo populi in unum confusi, id. 1, 23, 2: diversum confusa genus panthera camelo ( = camelopardalis, the giraffe), Hor. Ep. 2, 1, 195: rusticus urbano confusus, id. A. P. 213; cf.: quinque continuos dactylos, Quint. 9, 4, 49: subjecta sibi vocalis in unum sonum coalescere et confundi nequiret, id. 1, 7, 26.—Of bringing together in speech: cuperem equidem utrumque (una dijudicare), sed est difficile confundere, Cic. Tusc. 1, 11, 23; cf. id. Brut. 26, 100.—Poet.: proelia cum aliquo, Hor. C. 1, 17, 23 al.—More freq.,
- 2 Esp., with the idea of confounding, disarranging, to confound, confuse, jumble together, bring into disorder: an tu haec ita confundis et perturbas, ut quicumque velit, quod velit, quo modo velit possit dedicare? Cic. Dom. 49, 127: omnis corporis atque animi sensus, Lucr. 2, 946; cf. id. 2, 439: aëra per multum confundi verba necesse'st Et conturbari vocem, id. 4, 558: confusa venit vox inque pedita, id. 4, 562 sq.: censeo omnis in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: particulae primum confusae postea in ordinem adductae a mente divinā, id. Ac. 2 (Luc.), 37, 118: signa et ordines peditum atque equitum, Liv. 9, 27, 10: jura gentium, id. 4, 1, 2: priora, Quint. 10, 5, 23: ordinem disciplinae, Tac. H. 1, 60; cf.: ordinem militiae, id. ib. 2, 93: lusum, Suet. Claud. 33: annum (together with conturbare), id. Aug. 31 et saep.: foedus, to violate (συγχέειν, Hom.Il. 4, 269), Verg. A. 5, 496; 12, 290: summa imis, Curt. 8, 8, 8: imperium, promissa, preces confundit in unum, mingles together, Ov. M. 4, 472: jura et nomina, id. ib. 10, 346: fasque nefasque, id. ib. 6, 585: in chaos, id. ib. 2, 299: mare caelo, Juv. 6, 283 (cf.: caelum terris miscere, id. 2, 25): ora fractis in ossibus, i.e. to disfigure the features, make them undistinguishable, Ov. M. 5, 58; Sen. Troad. 1117; cf.: omnia corporis lineamenta, Petr. 105, 10; Just. 3, 5, 11; and vultus, Luc. 2, 191; 3, 758; Stat. Th. 2, 232: oris notas, Curt. 8, 3, 13: si irruptione fluminis fines agri confudit inundatio, Dig. 19, 2, 31: ossa Non agnoscendo confusa reliquit in ore, Ov. M. 12, 251: vultum Lunae, to cloud, obscure, id. ib. 14, 367.—Of disordered health: neque apparet, quod corpus confuderit, Cels. 3, 5, 3.—
- b Trop., of intellectual confusion, to disturb, disconcert, confound, perplex (freq. after the Aug. per.; perh. not in Cic.): audientium animos, etc., Liv. 45, 42, 1; 34, 50, 1: cum confusa memoria esset, id. 5, 50, 6: nos (fulmina), Quint. 8, 3, 5; Plin. Ep. 3, 10, 2: me gravi dolore (nuntius), id. ib. 5, 5, 1; Quint. 1, 12, 1: intellectum, Plin. 21, 18, 70, § 117: inmitem animum imagine tristi, Tac. H. 1, 44: Alexander pudore confusus, Curt. 7, 7, 23: illum ingens confundit honos inopinaque turbat gloria, Stat. Th. 8, 283; Juv. 7, 68: diligentiam monitoris confundit multitudo, Col. 1, 9, 7.—
- II To diffuse, suffuse, spread over (rare).
- A Prop.: cibus in eam venam, quae cava appellatur, confunditur, diffuses itself, Cic. N. D. 2, 55, 137: vinum in ea (vasa), Col. 12, 28 fin.: cruorem in fossam, Hor. S. 1, 8, 28.—
- 2 Poet., to throw in great numbers: tela per foramina muri, Sil. 14, 333.—
- B Trop.: aliquid in totam orationem, Cic. de Or. 2, 79, 322: vim quandam sentientem atque divinam, quae toto confusa mundo sit, id. Div. 2, 15, 35: rosa ingenuo confusa rubore, suffused with, etc., Col. poët. 10, 260.
- —Hence, confūsus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 2.), brought into disorder, confused, perplexed, disorderly (class. in prose and poetry): ruina mundi, Lucr. 6, 607; cf. natura, id. 6, 600: vox, id. 4, 562; 4, 613; cf.: oratio confusa, perturbata, Cic. de Or. 3, 13, 50: stilus, Quint. 1, 1, 28: verba, Ov. M. 2, 666; 12, 55; 15, 606: suffragium, Liv. 26, 18, 9 Drak. ad loc. (cf.: confusio suffragiorum, Cic. Mur. 23, 47): confusissimus mos, Suet. Aug. 44: clamor, Liv. 30, 6, 2.—With abl.: ipse confusus animo, Liv. 6, 6, 7; cf. id. 35, 35, 18: maerore, id. 35, 15, 9: eodem metu, Quint. 1, 10, 48: somnio, Suet. Caes. 7: irā, pudore, Curt. 7, 7, 23; cf. Ov. H. 21, 111; id. Tr. 3, 1, 81: fletu, Petr. 134, 6: turbā querelarum, Just. 32, 2, 3 al.: ex recenti morsu animi, Liv. 6, 34, 8.—Absol.: Masinissa ex praetorio in tabernaculum suum confusus concessit, Liv. 30, 15, 2: nunc onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, Cic. Div. 1, 29, 60; Petr. 74, 10; 91, 1 al.: confusus atque incertus animi, Liv. 1, 7, 6: rediit confuso voltu, id. 41, 15, 1; Ov. Tr. 3, 5, 11: ore confuso, Curt. 6, 7, 18; cf.: confusior facies, Tac. A. 4, 63: pavor confusior, Plin. 7, prooem. 1, § 5.— Hence, confūsē, adv., confusedly, without order, disorderly (several times in Cic.; elsewh. rare; not in Quint.): confuse et permiste dispergere aliquid, Cic. Inv. 1, 30, 49: loqui, id. Fin. 2, 9, 27; cf.: confuse varieque sententias dicere, Gell. 14, 2, 17: agere, Cic. N. D. 3, 8, 19: utraque res conjuncte et confuse comparata est, Auct. her. 4, 47, 60: universis mancipiis constitutum pretium, in the lump, Dig. 21, 1, 36.—* Comp.: confusius acta res est, Cic. Phil. 8, 1, 1.—Sup. not in use.
B) übtr.: 1) zwei od. mehrere Dinge in eins zusammenbringen, deutsch vereinigen, vermischen, vermengen, verschmelzen, untereinander od. durcheinander bringen, gew. im Passiv confundi = ineinander laufen, ineinander fallen, sich konzentrieren, in eins verschmelzen, a) übh. (Ggstz. discernere, distinguere, separare u. dgl.), interdum vero accessiones (febrium) confunduntur, Cels.: tantā multitudine confusā, Caes.: duo populi confusi in unum, Liv.: nunc in corpus unum confusi omnes, Liv.: sermones confunti in unum, Liv.: universorum voces confusae in unum, Lif.: multae voces et in unum confusae, Sen. – m. Dat. wem? (womit?) c. Atticis Dorica dicta, Quint.: u. 8im Bilde) summa imis, Curt.: mare caelo, Iuven.: confusa panthera camelo, Hor. – auch ideelle Objj., cuperem eQuidem utrumque (unā diiudicare), si posset; sed est difficile convundere, beides zu vereinigen, Cic.: ut (puncta argumentorum) re distinguantur, verbis confusa esse videantur, Cic.: omnes in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic.: hoc decorum... totum illud quidem est cum virtute confusum (ist mit der T. untrennbar verbunden, eins mit der T.), sed mente et cogitatione distinguitur, Cic.: u. ea philosophia, quae confundit vera cum falsis, Cic. – b) prägn., bildend aus mehreren Ggstdn. einen Ggstd. gleichs. zusammengießen, zusammenmischen, im üblen Sinne etw. zusammenbrauen, zusammenschweißen, -würfeln, optime esse constitutam rem publicam, quae ex tribus generibus illis... confusa modice etc.: Cic.: nec eiusmodi est (ea oratio), ut a Pluribus confusa videatur, Cic.: in hac confusa et universa defensione, so verwickelten u. allgemeinen V., Cic. – c. proelia cum Marte, eingehen, bestehen, Hor.
2) an sich getrennte od. geordnete Ggsdde. ohne Ordnung in- od. dursheinander bringen od. werfen od. wirren, verwirren, a) übh.: signa et ordines peditum atque equitum, Liv.: beluas (Elefanten), Curt.: particulas minutas primum confusas, postea in ordinem adductas a mente divina, Cic. – c. fas nefasque, Ov.: iura gentium, Liv.: ordinem militiae, disciplinae, Tac.: ordinem naturae, testamenti, Val. Max.: annum a D. Iulio ordinatum, sed postea neglegentiā conturbatum et confusum (in Unordnung und Verwirrung geratene) rursus ad pristinam rati\$1ECD\em redegit, Suet.: c. foedus, stören (wie συγχέειν), Verg. – an tu haec ita confundis et perturbac, ut, quicumque velit, quod velit, quomodo velit, possit dedicare? Cic. (vgl. confusus no. a). – novorum interpositione priora0c., Quint. – b) insbes.: α) die Linien usw. eines Bildes, die Grundzüge des menschlichEn Körpers usw. wleichs. ineinanDer fließen machen, αα) verwischen, unkenntlich machen, im üblen Sinne = (durch Verletzung usw.) entstellen, signo cerae nOn confuso, verschwommen, Plin.: confuderat oris exsanguis notas pallor, Curt.: si temporis spatio confusa corporum lineamenta essent, Iustin.: c. voltum Lunae, Ov.: fractis in ossibus ora, Ov.: oris decorem vulneribus, Val. Max. – ββ) jmd. (seine Gesichtszüge) durch Scham, confusa pudore, vor Scham errötend, Ov.: non irā solum, sed etiam pudore confusus, nicht allein vor Zorn, sondern auch vor Scham rot, Curt. – β) Körper, Geist, Gemüt in Verwirrung bringen, stören, verstören, αα) den Körper stören, neque apparet, quod corpus confuderit, und kein deutlicher Grund für eine Körperstörung vorhandEn ist, Cels. 3, 5. – ββ) den Geist im0Denken verwirren, irbe machen, confundit plerosque similitudo nominum, Plin.: quod et confundit intellectum, Plin.: nec confundent ex diversis orationem, Quint.: confunditur animus et fatigatur tot disciplinis in diversum tendentibus, Quint. – γγ) das Gemüt verwirren, verstört od. betreten od. bestürzt machen, in Bestürzung versetzen, außer Fassung brinqen, audientium animos (v. einer Rede), Liv.: ipsum quoque dicentem (v. Tränen), Liv.: alqm festis diebus (an F.), Plin. ep. – animum imagine tristi (v. der Erinnerung an etw.), Tac.: alqm dolore (v. einer Nachricht), Plin. ep. – im Passiv (Ggstz. animum od. se colligere), colligit et ipse animum confusum tantae cogitatione rei, Liv.: maerore recenti confusus, Liv.: hoc nomine vehementius confusus et sollicitus, Val. Max.: turbā querelarum confusus adulescens repente obticuit, Iustin.: nec minus Venus confusa est moriente Tibullo, Ov. Vgl. confusus no. b. – bes. vor Scham betreten machen, beschämen, oft bei den Eccl., s. Rönsch Itala p. 344 f.
II) eine flüssige od. trockene Masse in einen Raum sich zusammen ergießen lassen, eingießen, einschütten, im Passiv auch = zusammen einfließen, -einströmen, -sich ergießen, v inum in vas, Scriptt. r. r.: cruor in fossam confusus, Hor.: per quas (portas iecoris) lapsus cibus in hoc ipso loco in eam venam, quae cava appellatur, confunditur, Cic. – c. frumentum in navem, ICt.: tela per foramina muri, in großer Menge hineinwerfen, Sil. – übtr., est hoc quidem in totam orationem confundendum, nec minime in extremam, über die ganze R. zu verteilen, nicht erst am Ende anzubringen, Cic.: vis quaedam sentiens, quae est toto confusa mundo, über die g. W. ausgegossen (verteilt) ist, Cic.
- 1. bijeengieten, bijeenstorten;
- 2. vermengen, dooreenmengen [venenum in poculo; omnia ramo dooreenroeren];
- 3. verenigen, verbinden, versmelten [duos populos in unum; sermones in unum]; — pass. zich vermengen, zich verenigen (met: cum; dat.);
- 4. in verwarring, in de war brengen [ordines; foedus verbreken; iura];
- 5. (poët.; postklass.) onherkenbaar maken, verminken [ora; oris notas];
- 6. uit het lood slaan, in de war brengen [animum; animi sensūs];
- 7. gieten in;
- 8. (pass.) uitstromen, binnenstromen, instromen [in vas; in fossam]; (metaf.) zich verbreiden over, zich verspreiden over (m. in m. acc.; abl.) [in totam orationem].
雜亂。混亂。 Confundi moerore 憂悶。不自得。
Suggest a Translation
See an image
- to pour together, mingle, mix, blend: ius confusum sectis herbis, H.: (venenum) in poculo confusum: Cumque tuis lacrimis nostras, O.: (Alpheus) Siculis confunditur undis, mingles, V.—To pour out: cruor in fossam confusus, H.—Fig., to mingle, unite, join, combine, blend: vera cum falsis: vis toto confusa mundo: res p. ex tribus generibus confusa: duo populi in unum confusi, L.: Diversum confusa genus panthera camelo, i. e. the giraffe, H.: Rusticus urbano confusus, H.—Poet.: proelia cum Marte, H.—To confound, confuse, jumble together, disorder: signa et ordines peditum atque equitum, L.: foedus, to violate, V.: Imperium, promissa, preces in unum, mingles together, O.: fasque nefasque, O.: mare caelo, Iu.: ora fractis in ossibus, i. e. make undistinguishable, O.: voltum Lunae, to obscure, O.—To disturb, disconcert, confound, perplex: confusa memoria, L.: Rutulum, Iu.—To diffuse, suffuse, spread over: cibus in venam confunditur, diffuses itself: aliquid in totam orationem.
-
…nec haec eadem in artibus esse videamus. Deinceps explicatur differentia rerum, quam si non ullam esse diceremus, confunderetur omnis vita, ut ab Aristone, neque ullum sapientiae munus aut opus inveniretur, cum inter res eas ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aut ab Hortensio. in Academicis quoniam unus Cicero contra Philonem dixit, necesse est Catuli partes et Ciceronis fuisse confusas, atque inde magnam partem puto factum ut multa detraherentur cf. p. IX, ea nimirum quae non…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…praefuerunt. Quis doctior eisdem temporibus illis aut cuius eloquentia litteris instructior fuisse traditur quam Pisistrati qui primus Homeri libros confusos antea sic disposuisse dicitur, ut nunc habemus. Non fuit ille quidem civibus suis utilis, sed ita eloquentia…
Cicero, de Oratore
-
…productis eis, quae similitudinis causa ex aliis rebus transferuntur, non discerptis sententiis, non praeposteris temporibus, non confusis personis, non perturbato ordine. Quid multa Tam facilis est tota res, ut mihi permirum saepe videatur ,…
Cicero, de Oratore
-
…dividitur ; ut si quis ius in legem morem aequitatem dividat. Formas qui putat idem esse quod partis, confundit artem et similitudine quadam con turbatus non satis acute quae sunt secernenda distinguit. saepe etiam definiunt et oratores et…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…solent dicere, sed ab hac ea quaestione quae nunc in manibus est separantur ; quare si videtur noli agere confuse, ut hoc explicemus, hac disputatione quod quaeritur. Optime inquit Cotta. Itaque quoniam quattuor in partes totam…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…omnium religionum. quid in dedicatione nonne et quis dedicet et quid et quo modo quaeritur an tu haec ita confundis et perturbas ut, quicumque velit, quod velit quo modo velit possit dedicare quis eras tu qui dedicabas quo…
Cicero, de Domo sua
-
…et actiones, et multa audiri, multa dici videntur. haec scilicet in imbecillo remissoque animo multa omnibus modis confusa et variata versantur, maximeque reliquiae rerum earum moventur in animis et agitantur de quibus vigilantes aut cogitavimus aut egimus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, se ut conservet atque ita sit affectum, ut optime secundum naturam affectum esse possit. hanc initio institutionem confusam habet et incertam, ut tantum modo se tueatur, qualecumque sit, sed nec quid sit nec quid possit…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…possent, ut censuit Vercingetorix, convocandos statuunt, sed certum numerum cuique ex civitate imperandum, ne tanta multitudine confusa nec moderari nec discernere suos nec frumentandi rationem habere possent. Imperant Aeduis atque eorum clientibus, Segusiavis, Ambivaretis…
Julius Caesar, Gallic War