About

Menu

confusio

confusio, a mingling, mixing, blending

confūsĭo, ōnis, f. [confundo].
  • A mingling.
    • A Prop.: si duorum materiae ex voluntate dominorum confusae sint, totum id corpus quod ex confusione fit, etc., Just. Inst. 2, 1, 27; Dig. 6, 1, 23, § 5: colorum, Ap. Mund. 20, 6.—
      • 2 Concr., a mixture, union: arcum esse multarum imaginum solis confusiones, Sen. Q. N. 1, 3, 5.—
    • B Trop.
      • 1 A mingling, mixing, uniting, combining (rare): haec conjunctio confusioque virtutum, Cic. Fin. 5, 23, 67.—Far more freq., and in good prose,
      • 2 A confounding, confusion, disorder: religionum, Cic. Leg. 2, 10, 25: virtutum, id. Fin. 5, 23, 67: temporum, id. Off. 2, 19, 65: suffragiorum (i. e. not according to centuries, but viritim), id. Mur. 23, 47 (cf.: confusum suffragium, Liv. 26, 18, 9): perturbatio et confusio vitae, Cic. N. D. 1, 2, 3; cf. Quint. 3, 6, 29: populi, Vell. 2, 124; Quint. 12, 5, 3; Tac. H. 3, 38; Plin. Ep. 1, 22, 12: multi circuli et indecora confusio, id. ib. 3, 20, 4; id. Pan. 86, 3: vultus, Petr. 101, 8.—
  • II (Acc. to confundo, II. B.) Oris, a reddening, blushing, Tac. H. 4, 40.

Saved

Recent