About Report a problem

Menu

conscire

1 conscire v. conciere(a)
2 conscire [CL] , to share the guilt of, be a party to (fig.). b to share knowledge. non igitur mensis potuit conscire vel annus / ipsius occasum; conscire nequiverat annus, / nam sine sole perit H. Avr. Poems 7 23–4.  b nullo ~iente Map NC III 2 p. 117; 1408 proposito ‥ cardinalium ‥ censemus firmiter inherendum atque viis et modis quibuscunque justis et honestis ~iendum, collaborandum et adjuvandum Conc. III 313b.

Saved

Recent