consecratio
consecratio, a religious dedication, consecration
consē̆crātĭo, ōnis, f. [consecro].
- A religious dedication, consecration: domūs, Cic. Dom. 40, 106; 50, 128: bonorum, id. ib. 48, 125.—Also of the deification of the Roman emperor, * Tac. A. 13, 2 fin.; * Suet. Dom. 2: falsae consecrationes, Lact. 1, 20, 24; and of the consecration of a priest, Inscr. Grut. 303, 2.—*
- II An execration, in laws: consecratione legis aut poenae, cum caput ejus, qui contra fecerit, consecratur, Cic. Balb. 14, 33.—*
- III A magical incantation, Lampr. Elag. 9, 1.
cōnsecrātio, ōnis, f. (consecro), die Heiligmachung, I) eig.: 1) im allg., das religiöse Weihen, die Weihe, Heiligung, wodurch etwas sacer (den Göttern geweiht, dah. unverletzlich, unverbrüchlich) wird, domus, aedium, Cic. de domo 106 u. 128: bonorum, ibid. 125: sollemnis familiae suae, Flor. 1, 17, 7: legis aut poenae, Unverbrüchlichkeitserklärung, Cic. Balb. 33 zw. (s. Baiter nota crit.). – meton., das Geweihte, Vulg. levit. 27, 29 u. ö. – 2) insbes.: a) die Priesterweihe, Vulg. exod. 29, 22 u. Eccl. – b) die Weihung unter Anrufung der unterirdischen Götter zur Rache, α) die Verfluchung, capitis, Cic. Balb. 33. – β) die magische Besprechung, Tert. de idol. 15; meton. = das geweihte Mittel gegen Bezauberung, das Amulett, Lampr. Heliog. 9, 1. – II) die Heiligung, Vergötterung, Konsekration, falsae consecrationes, Lact. 1, 20, 24. – insbes., die Vergötterung der Kaiser, die Apotheose, Suet. Dom. 2, 3. Tac. ann. 13, 2.
~ones altarium ‥ a Cantuariensi suscipiatis archiepiscopo(
pro ~onibus vel altarium vel ecclesiarum(
de capellis minoribus nil novi duximus statuendum, ~ones earum quando et qualiter fieri debeant diffinitionibus canonicis relinquentes
de ecclesiis non consecratis et de illis de quibus est dubium, eo quod certa non existant ~onis indicia
incolas ‥ hortabitur ‥ quod nihil subtrahent occasione hujusmodi capelle dedicacionis aut ~onis a dicta sua parochiali ecclesia
adhuc alio argumento probare contendis panem vinumque post ~onem in principalibus permanere essentiis
magna est adjuratio et major ~o [(AS: ] ‥ quotiens infans baptizatur aut corpus Domini consecraturhalgung
benedictio
donationem super altare adhuc sacrosancta ~one madidum deposuit
actus ~onis ad verum corpus Christi refertur
laici ‥ (genua) flectant ‥; et hoc maxime fiat tempore ~onis in elevatione ostie, quando panis in verum corpus Christi transsubstantiatur
si ‥ ad missam evenerit ut, perlecto canone et peracta ~one ‥, nec vinum nec aqua reperiatur in calice
sacramentum eucharistie est in figura corpus Christi et sanguis in que transubstantiatur panis aut vinum, cujus remanet post ~onem aliquitas
in ipso sacro et tremendo tempore ~onis Dominici corporis
quia ‥ ~o crismatis per manus capellanorum London’ hucusque transire solet
omnia que ad ~ones oleorum sunt necessaria
ut nullus episcoporum se praeferat alteri ‥, sed omnes agnoscant tempus et ordinem ~onis sue(
convenientibus ad ~onem ejus [Cuthberti ] vij episcopis
volo ut ~o abbatis de Ely quam R. episcopus requirit remaneat donec ‥ cognoscam si R. ‥ monstrare poterit quod antecessores sui abbates de Ely consecrassent(
Eboracensis archiepiscopus ‥ profiteri jussus est se nullum jus ecclesiastice seu secularis subjectionis super eum [W. episcopum Wigorn’ ] deinceps velle clamare, nec propter quod ab eo consecratus est nec quia ante ~onem ejus monachus factus est
rex ‥ G. Eboracensi ~onis omnium [episcoporum ] munus injunxit
sancimus ut in ~onibus episcoporum vel abbatum benedictionibus non cappa ‥ neque quicquam ‥ exigatur(
post ~onem magistri E. in episcopum Eliensem
rex archiepiscopo Casselensi salutem. sciatis nos electioni facte de R. T. in episcopum Laonie assensum nostrum prebuisse ‥ ipsumque ad vos mittimus rogantes quatinus eidem R. confirmacionis et ~onis vestre munus impendatis
datum ‥ ~onis nostre anno tertio(
anno ‥ ~onis domini N. prioris quarto
posset ‥ papa esse occultus hereticus, cujus ordinaciones, promociones, ~ones ‥ nullius essent momenti
oremus ‥ Deum ‥ ut super hunc famulum suum ‥, quem in sacrum ordinem diaconatus officii dignatur assumere, benedictionis suae gratiam ‥ effundat eique donum ~onis ‥ indulgeat
orationes ad missam pro ipsis [presbiteris ] in die ordinationis vel ~onis eorum
unam clavium non semper in ~one recipiunt sacerdotes nec habent omnes postquam fuerint consecrati
sanctimonialis virgo, cum ad ~onem sui episcopi confertur, in talibus vestibus applicetur qualibus semper usura est professione sanctimonie
in ~one monachi ‥ [abbas ] missam celebrare debet
anno ‥ regni ‥ mei xiiij, regiae ~onis primo
fecit rex H. filium suum H. majorem coronari et in regem consecrari apud Westmonasterium. ‥ in crastino autem hujus ~onis ‥
Westmonasterium, ubi locus est ex consuetudine regie ~oni deputatus
nec per examinacionem nec per ~onem nec per coronacionem potest ostendi quod imperium sit a papa
cōnsĕcrātĭō, (13) ōnis, f. (consecro), ¶ 1 action de consacrer aux dieux : Cic. Domo 106 ; 125 ; 128 ¶ 2 action de dévouer aux dieux lʼinfracteur dʼune loi : capitis Cic. Balbo 33, action dʼappeler lʼanathème sur la tête de lʼinfracteur ¶ 3 apothéose des empereurs romains : Suet. Dom. 2 ; Tac. Ann. 13, 2 ¶ 4 cérémonie magique : Tert. Idol. 15 || protection contre les charmes, amulette : Lampr. Hel. 9, 1.
- 1. wijding [aedium; domūs; bonorum; legis aut poenae verklaring van onschendbaarheid];
- 2. vervloeking [capitis];
- 3. (postklass.) vergoddelijking v.d. keizer, apotheose.
consecratio , onis. f. et, v. consecro
See an image
See an image
cōnsecrātiō ōnis, f
- consecro, a religious dedication, consecration: domūs.—An apotheosis, Ta.—An execration, denunciation: capitis: legis, by law.
CONSECRATIO
CONSECRA´TIO[APOTHEOSIS; INAUGURATIO. ]
Consecratio
See apotheosis; inauguratio.