conscreor
conscrĕor, āri,
- v. dep., to clear the voice, hawk much: magnifice, Plaut. Pers. 2, 5, 7 (308); cf. Non. p. 479, 16.
cōnscreor, ārī (con u. screo), sich tüchtig räuspern, Plaut. Pers. 308.
cōnscrĕor, ārī (cum et screo), intr., tousser pour cracher : Pl. Pers. 308.