consensus
consensus2, agreement, accordance, unanimity, concord
BWL
by the assent of all
consensus, a, um, Part., from consentio
consensus, üs, m. [consentio], agreement, accordance, unanimity, concord (class.; esp. freq. in prose).
- I Prop.: numquam major vester consensus in ullā causā fuit, Cic. Phil. 4, 5, 12: quod si omnium consensus naturae vox est, id. Tusc. 1, 15, 35; Caes. B. G. 2, 28; 2, 29; 7, 4 al.: tantus senatus, Cic. Fam. 3, 3, 1; cf. Tac. A. 13, 26; Suet. Calig. 14: legionis ad rem publicam recuperandam, Cic. Phil. 3, 3, 7: optimatum, Nep. Dion, 6, 3: patrum, Tac. A. 15, 73: consilii totius Galliae, Caes. B. G. 7, 29: conspirans horum (fratrum), Cic. Lig. 12, 34: civitatis, Liv. 9, 7, 15; Cic. Quint. 5, 3: bonorum, Quint. 1, 6, 45: eruditorum, id. 10, 1, 130: grammaticorum, id. 10, 1, 53: deorum hominumque, Tac. H. 1, 15: aevi, Plin. 14, 6, 8, § 72: filiorum adversus patres, Sen. Contr. 2, 9, 22: optimo in rem publicam consensu libertatem defendere, Cic. Phil. 5, 17, 46: inter malos ad bellum, Tac. H. 1, 54 fin.; cf. id. ib. 1, 26: ex communi consensu aliquid ab aliquo petere, Caes. B. G. 1, 30; so, repentino maximoque, Suet. Aug. 58: ingenti, id. Dom. 13; opp. dissensus, Claud. B. Gild. 300; Dig. 46, 3, 80.—Absol.: aliquid apud Chattos in consensum vertit, has become a general custom, Tac. G. 31.—
- b Consensu, among the histt. after the Aug. per. freq. adv., unanimously, with general consent, according to the general wish, etc.: comitiorum illi habendorum, quando minimus natu sit, munus consensu inpingunt, Liv. 3, 35, 7; and 3, 36, 5; 24, 37, 11; Tac. H. 1, 16; 1, 55; Suet. Aug. 57; id. Tib. 1: cum ipsi invisum consensu imperium ... interpretarentur, Liv. 3, 38, 10.—
- B In a bad sense, a plot, conspiracy: audacium, Cic. Sest. 40, 86.—
- II Transf., of inanimate objects, agreement, harmony, synpathy (class.): quā ex conjunctione naturae et quasi concentu atque consensu, quam συμπάθειαν Graeci appellant, Cic. Div. 2, 14, 34; cf. id. N. D. 3, 11, 28: concentusque mirus omnium doctrinarum, id. de Or. 3, 6, 21: consensus et conspiratio virtutum, id. Fin. 5, 23, 66: duorum antecedentium, Quint. 5, 14, 6.—
- B A common feeling, common life: neque enim poterunt (animae et corpora) suptiliter esse Conexae neque consensus contagia fient, Lucr. 3, 740.
cōnsēnsus, ūs, m. (consentio), die Übereinstimmung, I) im allg.: a) v. Pers., die Übereinstimmung, Einstimmigkeit, Einhelligkeit, zuw. auch deutsch das übereinstimmende (einhellige) Urteil, Zeugnis, der übereinstimmende (einhellige) Beschluß, die übereinstimmende (einhellige) Verabredung, der einstimmige (allgemeine) Wunsch, das einstimmige Verlangen, die Einwilligung (Ggstz. dissensus, Pompon. dig. 46, 3, 80. Claud. b. Gild. 300 sq.), omnium, Cic.: populi, Cic.: populi Romani, Liv. (s. Drak. Liv. 8, 35, 1): omnium ordinum, Cic.: bonorum, Cic.: c. consilii totius Galliae, Caes.: deorum hominumque, Tac. u. Val. Max.: grammaticorum, Quint.: eruditorum, Quint.: c. ille theatri, jener einstimmige Zuruf, Cic.: c. gentium omnium tacitus, Plin.: c. tantus senatus, Cic.: c. universi senatus populique Romani, Vell.: c. senatorum, Liv.: fratrum c. conspirans et paene conflatus, Cic. – consensu nobilium adulescentium, Liv.: consensu civitatis, nach allgemeinem Wunsche des St., Liv. – consensu omnium, einstimmig, zB. consensu omnium ad alqm imperium od. summa imperii defertur, Caes. u. Liv.: consensu omnium victus est, Liv. – mit in u. Abl. (worin?), consensus gentium in observatione horarum, Plin.: aber versch. numquam maior consensus vester in ulla causa fuit, Cic. – mit ad od. in u. Akk., faciliore inter malos consensu ad bellum quam in pace ad concordiam, Tac.: legionis Martiae quartaeque mirabilis consensus ad rem publicam recuperandam, Cic.: promptus in rem subitam consensus, Tac.: versch. summum studium optimus in rem publicam consensus, für den St., Cic. – m. adversus u. Akk., c. filiorum adversus patres, Sen. contr. 2, 1 (9), 22. – m. obj. Genet., c. temptatae defectionis, Üb. (mit dem Volke) in usw., Liv. 23, 15, 7. – absol., alqd apud Chattos in consensum vertit, hat sich zur allgemeinen Sitte gestaltet, Tac. Germ. 31 in. – und Abl. consensu = einstimmig, resistere, Liv.: munus iniungere, Liv.: avaritiam aut crudelitatem obiectare, Tac. – b) von Lebl., die Übereinstimmung, die Sympathie, Harmonie, convenientia consensusque naturae, Cic.: cognatio naturae et quasi concentus atque consensus, quam συμπάθειαν Graeci appellant, Cic.: quae (natura) ut uno consensu iuncta sit et continens, Cic. – mirus quidam omnium quasi consensus doctrinarum concentusque, Cic.: omnis haec conspiratio consensusque virtutum, Cic.: tertium adici potest velut ex consensu duorum antecedentium, Quint. – II) im üblen Sinne, die Verabredung, das geheime Einverständnis, das Komplott, bes. gegen den Staat, c. audacium (von Bösewichtern), Cic. Sest. 86. – mit obj. Genet., consensum coniurationis (zur V.) exstinguere, Ps. Cic. prid. quam iret in exs. 4, 9.
unanimo omnium ~u firmatum est ut ‥
ego E. ~um meum acomodans subscripsi
religiosis postulationibus ‥ tanto promptius ~us praebendus est ‥
iij virg’ quas W. filius regis tulit ab aecclesia sine ~u episcopi et monachorum
velut que ad placitum sunt ex discentium ~u
passa est ~u placido venerem voluptatis ejus
per concensum utriusque partis
~us importat in se quod voluntatis est et quod rationis est
juratores de ~u parcium electi
absque concilio et concensu diocesani
posuit se super veredictum xij juratorum si ipse culpabilis sit de morte ‥ sive de precepto sive de ~u
appellavit in comitatu Willelmum S. de ~u dicte felonie
cum ‥ non sit juri ~um vel ex consuetudine Judaismi ‥ quod ‥
1 cōnsēnsus, a, um, part. de consentio.
2 cōnsēnsŭs, (8) ūs, m. , (consentire), ¶ 1 accord : Cic. Phil. 4, 12 ; Tusc. 1, 35, etc. ; omnium vestrum consensu Cæs. G. 7, 77, 4, dʼaprès votre jugement unanime ; consensu eorum omnium, Cæs. G. 2, 29, 5, à lʼunanimité (ex communi consensu Cæs. G. 1, 30, 4 ) ; haud dubio consensu civitatis Liv. 9, 7, 15, avec lʼassentiment sans réserve de la cité || aliis Germanorum populis usurpatum raro... apud Chattos in consensum vertit Tac. G. 31, un usage rare chez les autres peuples germaniques est devenu une règle universelle chez les Chattes || cœtus multitudinis juris consensu sociatus Cic. Rep. 1, 39, association dʼune foule dʼhommes fondée sur un droit reconnu par tous || = συμπάθεια : Lucr. 3, 740 ; Cic. Div. 2, 34 ; Nat. 3, 28 (v. conjunctio ) ¶ 2 [mauv. part.] conspiration, complot : Cic. Sest. 86 ; Liv. 4, 14, 4, etc.
- 1. (v. personen) overeenstemming, eensgezind-, eendrachtig-, eenstemmigheid, unaniem besluit [omnium gentium; patrum; bonorum; universae Galliae]; (in, over: gen.; de; in m. abl.) [libertatis vindicandae; in me tuendo]; ➤ ex consensu met algemene instemming; omnium (of uno, communi) consensu eenstemmig (postklass. ook alleen consensu);
- 2. (v. niet-lev.) harmonie, overeenstemming [naturae];
- 3. afspraak; (in neg. zin) samenzwering, complot.
Accipiant, si volunt, pro his omnibus 2. solidos in denariis, sicut in Toletano et Bracharense Consensu episcopi considerasse dicuntur.Vide Conc. Tolet. VII. can. 4. Bracar. II. can. 2.
Concessio civium pro episcopatu.
cōnsēnsus (1)
- P. of consentio.
cōnsēnsus (2) ūs, m
- consentio, agreement, accordance, unanimity, concord: vester in causā: civitatium de meis meritis: si omnium consensus naturae vox est: consensu omnium locum delegerunt, Cs.: optimatum, N.: civitatis, L.: optimo in rem p. consensu libertatem defendere: legionis ad rem p. reciperandam: temptatae defectionis, L.: omnium vestrum consensu, as you all agree, Cs.: omnium consensu, unanimously, Cs.: Poscor consensu Laelapa magno, beset with demands for, O.: apud Chattos in consensum vertit, has become a general custom, Ta.: maiores natu consensu legatos miserunt, with one accord, Cs.: munus consensu inpingunt, L.— A plot, conspiracy: audacium.— Agreement, harmony: omnium doctrinarum.
CONSENSUS
CONSENSUS[OBLIGATIONES]
Consensus
See obligationes.