consentanee
consentānĕē, adv., v. consentaneus fin.
cōnsentāneē, Adv. (consentaneus), übereinstimmend, alia Platonicis dogmatibus c. dicta, Chalcid. Tim. 225: c. ad parsimoniam vetustatis prodire, Garg. Mart. de persic. 13: c. cum natura vivere, Lact. 3, 8, 20: c. narrare alqd, der Wahrheit gemäß, Hier. in Rufin. 3, 1 extr.
cōnsentānĕē, dʼaccord : Lact. Inst. 3, 8, 20 || dʼune manière plausible : Hier. Ruf. 3, 3.