consentaneus
consentaneus, agreeing, according, suited, becoming, meet, fit, proper
- agreeing or according with something, suited to, becoming, meet, fit, proper (in good prose; most freq. in Cic.).
- α With cum: quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, Cic. Fam. 3, 6, 2.—
- β With dat. (so most freq.): formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea, Cic. Off. 3, 4, 20: mors ejus vitae sanctissime actae, id. Phil. 9, 7, 15; cf. γ: actiones his (motibus, etc.), id. N. D. 2, 22, 58: hae disciplinae sibi, id. Off. 1, 2, 6: obscura somnia minime majestati deorum, id. Div. 2, 65, 135: non necesse esse optumae rei publicae leges dare consentaneas? id. Leg. 2, 10, 23; id. Fin. 5, 20, 60; id. Part. Or. 2, 7: his temporibus consentaneum genus litterarum, id. Fam. 4, 13, 1: illa divisio illi, qui hoc proposuerat, * Quint. 6, 3, 106; Cod. Just. 7, 6, 1, § 8: sententia utilitati rerum consentanea. Dig. 17, 1, 6, § 7.—*
- γ Absol.: vir vitā et morte, consistent, Vell. 2, 63, 2; cf. β.—Subst.: consentānĕa, ōrum, n., concurrent circumstances: ex consentaneis (argumenta ducere), Cic. de Or. 2, 40, 170.—Hence,
- b Consentaneum est, it agrees with something, it is according to reason, fitting, consistent, proper, etc.
- α With inf., with or without dat.: quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc., Cic. Off. 3, 33, 117: cum diceret, ei aliquid dicere consentaneum esse, id. Ac. 2 (Luc.), 9, 28: non est consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate, id. ib. 1, 20, 68; id. N. D. 2, 15, 42; id. Tusc. 5, 9, 25.—
- β With ut, * Plaut. Bacch. 1, 2, 31 (139).—Adv.: con-sentānĕē, in harmony with (late Lat. and rare): consentanee cum naturā vivere, Lact. 3, 8, 20: narrare aliquid, according to truth, Hier. in Rufin. 3, 1 fin.
juri ~eum erat ut homo ‥ dominium amitteret
ego O. episcopus ~eus stipulator ‥ extiti
hi sunt testes ~ei
illum Dunstanus et ceteri episcopi ~ei regali culmine sublimarunt contra voluntatem quorundam ‥ optimatum
quo nec alter episcopus ‥ persona decentior ‥, quia nec magis liberalis ‥ neque quibuslibet in seriis et jocis honestis magis ~eus
frater ejus [Soldani ] ‥, qui ‥ cor habuit Christiane legi ~eum
de domino qui servo suo ~eus [(AS: ] sit ad furtumhis ðeowan ‥ gewita
legatus ‥ omnes illi enormi facto ~eos excommunicavit
eo quod [Isabella ] ~ea morti ‥ E. quondam regis mariti sui videbatur
in comitisse ~eos ‥ insurgebant
isti omnes conjurati ‥ S. Cant’ archiepiscopum capitalem ~eum habuerunt
comes Glovernie cum suis ~eis
Judei de tonsura monete convicti ‥ suspenduntur; puniti sunt ‥ et eorum ~ei pro pravis escambiis
papa ‥ excommunicavit actores et ~eos rapine
propter rabiem ‥ domini J. de Veteri Castro et ~eorum suorum
omnis populus vel doctores qui ‥ non impugnant hoc facinus ‥ sunt ex taciturnitate ~ea prodicionis participes
Prædictos fures cum omnibus Consentaneis suis..... excommunicamus.Vide mox Consentiarius.
- consentio, agreeing, according, suited, becoming, meet, fit, proper: cum iis litteris: mors eius vitae: actiones virtuti: consentaneum est in iis sensum inesse, is reasonable: quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.—Plurn. as subst, concurrent circumstances: ex consentaneis (argumenta ducere).
-
…thesauri similitudo, potius quam aperte thesaurum quaerere iuberetur, sicut aperte Simonides vetitus est navigare ergo obscura somnia minime consentanea maiestati deorum. Ad aperta et clara veniamus, quale est de illo interfecto a caupone Megaris ; quale de…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…hoc idem postulanti, cum diceret ei qui adfirmaret nihil posse percipi consentaneum esse unum tamen illud dicere percipi posse consentaneum esse ut alia non possent, Carneades acutius resistebat. nam tantum abesse dicebat ut id consentaneum esset, ut…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…. itaque omnis honos, omnis admiratio, omne studium ad virtutem et ad eas actiones, quae virtuti sunt consentaneae, refertur, eaque omnia, quae aut ita in animis sunt aut ita geruntur, uno nomine honesta dicuntur…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…qua inventa selectione et item reiectione sequitur deinceps cum officio selectio, deinde ea perpetua, tum ad extremum constans consentaneaque naturae, in qua primum inesse incipit et intellegi, quid sit, quod vere bonum possit dici. prima…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…et bonum partum meliorem longum esse quam brevem. non vident alia brevitate pluris aestimari, alia diuturnitate. itaque consentaneum est his, quae dicta sunt, ratione illorum, qui illum bonorum finem, quod appellamus extremum, quod…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nihil a statu naturae discedas, nihil a dignitate sapientis, robusti animi est magnaeque constantiae. Non est autem consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate nec, qui invictum se a labore praestiterit, vinci a…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, quem tu cuperes videre, te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse ; quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, ex quibus perspexisse mihi videbar, quam festinares decedere. respondi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…magnam partem tantum exempli causa posita esse vix est quod moneam. Orthographiae in adnotatione rationem fere non habendam fuisse consentaneum est ; quod ad genus et quot pro quod positum et similia refero, et aspirationem sive omissam sive falso…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…perfeceratque fortuna, ne quid tale scribere possem aut omnino cogitare. relinquebatur triste quoddam et miserum et his temporibus consentaneum genus litterarum. id quoque deficiebat me, in quo debebat esse aut promissio auxili alicuius aut consolatio doloris tui…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Peripateticos nihil praeter verborum novitatem interesse. quod si ita est, quid est causae quin, si Zenonis rationi consentaneum sit satis magnam vim in virtute esse ad beate vivendum, liceat idem Peripateticis dicere rem enim opinor spectari oportere…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes