consensio
consensio, an agreeing together, agreement, unanimity, common accord
consensĭo, ōnis, f. [consentio], an agreeing together, agreement, unanimity, common accord (in good prose; most freq. in Cic.).
- I In gen.: omnium gentium omni in re, Cic. Tusc. 1, 13, 30: firma omnium, id. N. D. 1, 17, 44: tanta Italiae, id. Red. Quir. 8, 18: nulla de illis magistratuum, id. Red. in Sen. 15, 38: singularis omnium bonorum in me tuendo, id. Fam. 1, 9, 13: universae Galliae consensio libertatis vindicandae, Caes. B. G. 7, 76: summa voluntatum, studiorum, sententiarum, Cic. Lael. 4, 15.—
- 2 As a figure of speech, Quint. 9, 2, 51.—
- B Transf.: naturae, harmony, Cic. de Or. 3, 5, 20.—
- II In a bad sense, a plot, combination, conspiracy, Cic. Planc. 15, 37; id. Font. 7, 16 (3, 6): scelerata, id. Att. 10, 4, 1: magna multorum, Nep. Alcib. 3, 3.— In plur.: nullaene consensiones factae esse dicuntur? Cic. Verr. 2, 5, 4, § 9.—
- b In concreto, those who have banded together, conspirators: globus consensionis, Nep. Att. 8, 4.
cōnsēnsio, ōnis, f. (consentio), die Übereinstimmung, I) im allg.: a) v. Pers., die Übereinstimmung, Einhelligkeit (Ggstz. dissensio), zuw. auch deutsch das übereinstimmende (einhellige) Zeugnis, der übereinstimmende (einhellige) Beschluß, c. omnium gentium, Cic.: omnium firma c., Cic.: tantā consensione Italiae, Cic. – m. obj. Genet., tanta universae Galliae consensio fuit libertatis vindicandae et pristinae belli laudis recuperandae, ut etc., Caes. – m. in u. Abl., quo in discrimine cum mirifica senatus, incredibilis Italiae totius, singularis omnium bonorum consensio in me tuendo exstitisset, Cic. – m. de (in betreff) u. Abl., nulla de illis magistratuum consensio, Cic. – b) von lebl. Subjj., die Übereinstimmung, die Sympathie, Harmonie, id in quo est omnis vis amicitiae, voluntatum, studiorum, sententiarum summa consensio, Cic.: c. naturae, Cic. – II) im üblen Sinne, die Verabredung, das geheime Einverständnis, das Komplott, bes. gegen den Staat, consensio magistratuum, quae honeste sodalitas nominatur, Cic.: globus consensionis, Nep.: c. scelerata, Cic.: magna multorum, Nep.: aperta civitatum, Tac. – im Plur., nullaene consensiones factae esse dicuntur? Cic. Verr. 5, 9.
sententiam ‥ nostra etiam ~one ac subscriptione manus nostrae confirmatam(
hanc ~onem signo crucis Christi confirmo
docens etiam eos qui in suae mortis ~one vulnus animae contraxerant ‥ salutem posse mereri
vicecomes defamavit Petrum ‥ quod debuit ad concensionem fuisse de morte ‥ Roberti ‥, et ideo injuste, quia non fuit reus de facto nec de concensione
Agnes ‥ appellavit ‥ Walterum C. de abetto et consencione de morte dicti J.
cōnsēnsĭō, (11) ōnis, f. (consentire), ¶ 1 conformité dans les sentiments, accord : omnium gentium Cic. Tusc. 1, 30, accord de toutes les nations ; universæ Galliæ consensio libertatis vindicandæ Cæs. G. 7, 76, 2, accord de la Gaule entière pour reconquérir lʼindépendance ; singularis omnium bonorum consensio in me tuendo Cic. Fam. 1, 9, 13, un accord sans exemple de tous les gens de bien en ma faveur ; de aliqua re Cic. Sen. 38, accord sur qqch. || consensio naturæ Cic. de Or. 3, 20, harmonie de lʼunivers ¶ 2 [mauv. part] conspiration, complot : Cic. Verr. 2, 5, 9 ; Planc. 37, etc. ; globus consensionis Nep. Att. 8, 4, le noyau de la conjuration.
consensio , onis. f. et, v. consensus
See an image
See an image
cōnsēnsiō ōnis, f
- consentio, an agreeing together, agreement, unanimity, common accord: numquam maior populiR.: ratio, plena consensionis omnium: omnium omni in re: tanta Galliae consensio fuit libertatis vindicandae, Cs.: naturae, harmony.—A plot, combination, conspiracy: insidiarum: magna multorum, N.: aperta, Ta.: globus consensionis, i. e. of conspirators, N.