consessus
consessus, a collection
cōnsessus, ūs, m.: a sitting together; an assembly (others, place of assembly; others, tribunal or platform), 5.290; an assembly, 5.340. (cōnsidō)
consessus, ūs, m. [consido].
- Abstr., a sitting together or with (only post-class.): communis ei, Lampr. Alex. Sev. 4: consessum alicui offerre, the permission to sit with one, id. ib. 18; so of permission to sit: liberum habere, Cod. Th. 6, 26, 16.—Far more freq. and class. in prose and poetry,
- II Concr., a collection of persons sitting together, an assembly (in courts of justice, the theatre; etc.), Cic. Verr. 2, 1, 7, § 19; id. Mil. 1, 1; id. Planc. 1, 2; id. Quint. 3, 12 al.; * Suet. Aug. 44; Tac. A. 13, 54 al.; Lucr. 4, 76; Verg. A. 5, 340; 5, 577: quibus cum a cuncto consessu plausus esset multiplex datus, Cic. Sen. 18, 64: in ludo talario, id. Att. 1, 16, 3: ludorum gladiatorumque, id. Sest. 50, 106; id. Har. Resp. 11, 22; cf. in plur.: theatrales gladiatoriique, id. ib. 54, 115.
cōnsessus, ūs, m. (consido), I) abstr., das Zusammen-, Beisammensitzen, cum amicis tam familiariter vixit, ut communis esset ei saepe consessus, öfter vertraulich mit ihnen zusammensatz, Lampr. Alex. Sev. 4, 3. – dah. fakultativ = das Recht od. die Erlaubnis, bei jmd. (bei sich) zu sitzen, liberum consessum habere, Cod. Theod. 6, 26, 16: consessum offerre alci, Lampr. Alex. Sev. 18, 2: u. alci consessum dare, das Recht, bei festlichen Gelegenheiten unter den Dekurionen Platz zu nehmen, Corp. inscr. Lat. 13, 1954: consessu dei dignandus, Hilar. in psalm. 2, 25. – II) konkr., die zusammensitzende Versammlung, die Sitzung (griech. συνέδριον), praeconum, Cic.: senatorum (verächtl.), Cic.: non umquam turpior in ludo talario consessus fuit, Cic. – Insbes., a) bei öffentlichen Spielen (im Theater, im Zirkus usw.): spectantium, Val. Max.: caveae, Lucr., Verg. u. Tac.: ludorum gladiatorumque, Cic.: consessu frequenti, Suet.: u. Plur., consessus theatrales gladiatoriique, Cic. – b) vor Gericht, die Gerichtssitzung, non coronā consessus vester cinctus est, ut solebat, Cic.: conspectus et consessus iste reficit et recreat mentem meam, Cic. – ➳ Verg. Aen. 5, 290 consessu exstructo resedit (nach Servius = er ließ sich auf einem erhöhten Sitzplatze nieder) ist wahrsch. verdorben.
exiens atrium ‥, in ipso egressu circumvallatur quodam subitanei horroris impressu deficiensque residet quo valet ~u
Ludovicus Pius ‥ prima ordinationis die ~u dextere in prandio novum presulem dignatus est
gregatim gradituri ante angelicum caelestis theatri ~um
exsurgens de medio optimatum suorum ~u
in ~u [v. l. concessu ] inexhaustae beatitatis
~um,gemot
concessum,gemote
in quodam familiarium ~u
in ~u clericorum et capitulo provincie pleno convocato
in eum judicum ordinem a principe cooptatus qui Regius ~us vocatur(
Guðrum ‥, cujus ~us maxime fuerat inter Orientales Anglos
cōnsessŭs, (11) ūs, m. (consido), ¶ 1 action de sʼasseoir avec : tam familiariter, ut communis esset ei consessus Lampr. Al. Sev. 4, 3, si familièrement quʼil prenait place à côté dʼeux ; consessum obtulit senatoribus Lampr. Al. Sev. 18, 2, il permit aux sénateurs de sʼasseoir à côté ¶ 2 foule assise, réunion, assemblée (dans les tribunaux, au théâtre, etc.) : Cic. Mil. 1 ; Planc. 2 ; CM 64 ; nunquam turpior consessus fuit Cic. Att. 1, 16, 3, jamais on ne vit réunion de gens plus tarés.
- 1. (postklass.) het bij elkaar zitten;
- 2. vergadering, zitting; ➤ ~ praeconum; consessus theatrales gladiatoriique;
- 3. rechtszitting.
cōnsessus ūs, m
- consido, a collection(of persons), assembly: meorum iudicum: consessu maximo agere causam: consessum clamoribus implere, V.: a consessu plausus datus: se heros Consessu medium tulit (dat.for in consessum), V.: theatrales gladiatoriique: in ludo.