consideranter
consīdĕranter, adv., v. considero fin., A.
cōnsīderanter, Adv. (v. considerans, dem Partiz. v. considero), bedächtig, besonnen, c. et mansuete agere, Val. Max. 8, 1. amb. 2: c. cuneum deponere, Pallad. 3, 17, 2. – Compar. considerantius bei Fulg. de diff. V II, 522, 11 (ohne Beleg).
cōnsīdĕrantĕr (considero), avec circonspection : Val. Max. 8, 1 || considerantius Fronto Diff. 522, 11.