consilior
consilior, to take counsel, consult
consĭlĭor, ātus, 1, v. dep. [consilium].
- To take counsel, to consult (rare but class.): consiliandi causā colloqui, Caes. B. C. 1, 19: difficilis ad consiliandum legatio, Cic. Att. 15, 9, 2; Liv. Epit. 125; Hor. C. 3, 3, 17; Tac. H. 2, 53.—*
- II Alicui (prop. to take counsel for one, in one's favor; hence), to impart counsel, to counsel, advise: amice, Hor. A. P. 196.
cōnsilior, ātus sum, ārī (consilium), Beratung halten, Rat pflegen, sich beraten, sich beratschlagen, difficilis ad consiliandum legatio, Cic.: multum cum suis consiliandi causā secreto loqui, Caes.: bonis amice, der guten Partei mit freundschaftlichem Ratschlag zur Seite stehen, Hor. de art. poët. 196: haec (darüber) consiliantibus eis, Caes. Vgl. Dudend. Caes. b. c. 1, 19, 2. Walther Tac. hist. 2, 53.
cōnsĭlĭor, (14) ātus sum, ārī (consilium), intr., ¶ 1 tenir conseil, délibérer : Cæs. C. 1, 19, 3 ; Cic. Att. 15, 9, 2 ¶ 2 [avec dat.] délibérer au profit de, conseiller : Hor. P. 196.
- 1. beraadslagen, overleggen;
- 2. iem. raad geven.
consilior ātus, ārī
- consilium, to take counsel, consult: consiliandi causā conloqui, Cs.: rursus, Ta.: consiliantibus divis, H.: haec consiliantibus eis, considering, Cs.— To counsel, advise: bonis amice, H.